Rachels road to Rio 1 – De luxe van het later kunnen pieken

Beste trikipedia.nl-vrienden,

 

Het is vandaag op de kop af nog 200 dagen tot de triathlon vrouwenrace in Rio op het Olympisch programma staat.

Met grote trots presenteren we vanaf vandaag exclusief de blogs van Rachel Klamer, onze zekere vertegenwoordigster in dé wedstrijd van het jaar, in de aanloop naar Rio.

12642556_1061095060578880_8078190367264395627_n

De tijd tikt verder en ik kijk vooruit. Na de Island House Triathlon (November 2015), ben ik een paar dagen op de Bahamas gebleven. Surfen, snorkelen, wandelen, maar even geen triathlon. Ik nam de tijd om terug te kijken op het seizoen. Een seizoen met pieken en vrij weinig dalen. Edmonton en Stockholm waren wedstrijden waar ik het meest ontevreden over was, maar het materiaalpech in Auckland deed wellicht mentaal het meest pijn. Nog nooit heb ik zo’n constant seizoen gedraaid, wat mij motiveert om dit jaar weer een stapje verder te zetten. Al moet daar nog veel voor gebeuren..

12660282_1061198617235191_2013152884_n

Inmiddels ben ik ruim 1,5 maand van huis weg. De tijd vliegt voorbij. Voor het eerst zal ik ca. 5 maanden van huis zijn. Ik zal pieken en dalen meemaken. Er zullen tijden zijn waarop ik verlang naar huis: naar mijn familie, naar één vaste plek, naar mijn eigen bed, naar meer spullen dan de inhoud van mijn koffer bevat.

 12654641_1061198913901828_7926651271667213380_n

Na een maand in Zuid Afrika te hebben getraind, was het tijd om weer een stap te maken. Het was goed om de eerste trainingen van het seizoen in een relaxed omgeving te doen, maar er is niets dat je harder maakt dan het trainen met de beste atleten ter wereld. Ook is er soms niets gevaarlijker voor een atleet dan het trainen in een groep. Overtraining en blessures liggen op de loer.

 21529_1061198807235172_8358191763603070665_n

Mijn reis naar Fuerteventura verliep niet al te soepel. Gelukkig kreeg ik na een week eindelijk mijn fiets en loopschoenen terug. Een week op een huurfiets en hardlopen op het enige paar schoenen (semi racers) waarin ik toevallig had gereisd, was geen pretje.

Al in de eerste training was duidelijk dat de rest al een tijd volle bak aan het trainen was: ik werd er afgezwommen, gefietst en gelopen. De meeste atleten moeten zich nog kwalificeren voor de Spelen, terwijl ik met mijn coach heb besloten om later in het jaar te pieken.

 CaFFuLJWkAEk51v.jpg large

Een belangrijke les in de eerste week op stage was wederom: ‘luisteren naar je lichaam en niet verwachten hetzelfde te kunnen doen als de rest die al langer hard aan het trainen is’. Proberen de andere atleten tijdens een tempo looptraining bij te houden, bleek niet verstandig. Mijn benen waren nog niet gewend aan snelheid en de volgende dag had ik zodanig last van mijn benen dat de looptrainingen de rest van de week werden ingekort/geschrapt.  Gelukkig viel de schade uiteindelijk mee en kon ik deze week toch een kleine 80 kilometer lopen (waar ik overigens best tevreden mee ben)!

Groetjes vanuit Fuerteventura,

Rachel

Ruud de Haan

Ruud de Haan

De andere helft van het bekendste speakerduo van Nederland, zoekt elke maandag zijn stem terug, beweert zelf ooit aan triatlon gedaan te hebben, hoopt dat er geen beeldmateriaal bovenkomt van die Speedo-periode... ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: