BREAKING: WERELDTITEL VOOR JORIK VAN EGDOM!!!! Week van donoren; Brons voor Hans Dieben in Cozumel; La Roche 111 – WTJ 281

160915-cozumel-u23men-web-msj-020

WOENSDAG – We bleven op, ook al ging de race pas anderhalve uur later in nog steeds een snikheet Cozumel van start. En we werden beloond, want onze eigen Jorik van Egdom werd wereldkampioen bij de beloftes tot 23 jaar!!!!!! Wat een prestatie. Bedenk bijvoorbeeld dat Jorik als 65e uit het hemelblauwe water kwam op 1.26 van de Spanjaard David Castro. Dat ie al na 25 kilometer aansluiting had bij de kopgroep en daar uit demarreerde met twee Japanners en een Zwitser in zijn wiel. Met liefst 39 seconden voorsprong begon het kwartet aan het lopen. Even leeg de Japanner Taniguchi voor een verrassing te zorgen, maar daarna was Jorik los.

160915-cozumel-u23men-web-msj-018

Wat een seizoen, wat een prestatie. Hij overklaste alles en iedereen. Met de mond weliswaar vol open van de inspanning, maar dat kan ook van de vroege vreugde geweest zijn. Wat een seizoen. Europees kampioen duathlon, brons op het WK duathlon, winnaar van de ETU-race in Rotterdam, landskampioen sprint en dan nu de eerste Nederlander, die een wereldtitel in de hoofdcategorieën (elite/U23/junior) haalt. Superbe, great, outstanding! Wat een weelde.

In dit geweld en alle euforie had Menno Koolhaas helaas een mindere en uiteindelijk ook vette pech-dag. De landskampioen kwam bij het zwemmen als 46e aan de kant en dat was eigenlijk al niet de positie waar je hem in verwacht. Menno moest knokken voor elke centimeter water. In de twee groepen in het water zat hij precies daar waar ze elkaar de minste ruimte gunden. Op de fiets ging Rambo als vanouds en was de kopgroep net iets eerder bereikt dan Jorik. De aansluiting was van korte duur. Een atleet ging onderuit, de Belg Christophe Dekeyser dook over hem heen en Menno kon geen kant meer op. Exit voor zowel de Belg als onze landgenoot. Jammer, jammer.

De week begon zo mooi voor Wouter Duinisveld en al die andere Nederlanders, die leven dankzij een donororgaan. De donorwet was er door in de Tweede Kamer. Met dank ook aan Frank Wassenberg, het Kamerlid wat zich versliep of de taxi naar het Binnenhof miste. Het was in Maastricht dat ik mijn oude donorcodicil liet vervangen door een nieuw exemplaar. Ik kreeg het vorige week binnen en nu dan het geweldige nieuws dat feitelijk iedereen donor is, tenzij…

14358820_1394091387270982_5498856855407790725_n

Euforisch trok Wouter naar de Mont Ventoux om mee te doen Hartedroom Ventoux, de beklimming (wandelend, lopend of fietsend) van de beroemde berg. Maar onze triathlonheld was ’s ochtends niet fit en weet zelf als geen ander dat hij dan geen gekke inspanningen moet gaan leveren. Intussen hadden alle andere deelnemers wel een hartstochtelijk supporter, want Wouter moedigde iedereen aan. Prachtevenement trouwens, net als vrijdag de Colsensation ook weer tegen de flanken van de Mont Ventoux op, maar dan onder de noemer ‘Samen sterk tegen kanker’. Soms denk ik bij al die goede doelen en sportprestaties: dat geld moet er toch automatisch van rijkswege zijn? Wie wil welk medisch onderzoek nu frustreren? Tegelijkertijd snap ik de voldoening na zo’n magnifieke inspanning en ook het geld wat daardoor losgemaakt wordt. Feitelijk kun je het wel een beetje vergelijken met de Stoel voor Fleur. Had ik nou verteld dat die lieve Fleur op zondag met pa Wytse in Almere eregast was bij de finale van de Lotto Eredivisie? Zo ja, dan doe ik het nog eens. We hebben namelijk een prachtige foto van Wytse, Fleur, van de twee initiatiefnemers Maryvonne en Ruud en van onze kersverse landskampioene en  Fleur-ambassadrice Mirjam Weerd. Over euforisch gesproken.

Het idee was om eerst het WK onder de 23 af te wachten en dan snel een WTJ door te sturen, maar in Mexico is het zo belachelijk heet (nog gekker dan hier), dat de ITU besloten heeft de titelstrijd met Jorik van Egdom en Menno Koolhaas anderhalf uur uit te stellen. Om half twaalf Nederlandse tijd gaan de beloftes/de mannen van Tokyo 2020 het water in. De sprint-races voor agegroupers gingen ’s morgens wel gewoon door. Mooie foto gezien van die Australische tweeling Keith en Frank Pearce: 80 lentes jong. Nee niet samen 80, allebei! Ze werden tweede en vijfde. De oudste tweeling ooit op een wereldkampioenschap in welke tak van sport dan ook! Geweldig toch. Dat kan echt alleen maar in triathlon.?

14368799_1211780122177039_7221210773284362311_n

Nog ietsje jonger dan de Pearce-twins is onze triathlon Godfaht Hans Dieben, die inmiddels bij de 75-79 jarigen uitkomt. Hans, sinds jaar en dag woonachtig in San Diego, scoorde onze eerste medaille: brons. Zelfs in zo’n hoge leeftijdsgroep krijg je het niet cadeau: Hans had zeven tegenstanders.

14317342_10153922114777157_7475930431798487760_n

Weekend was niet af zonder te vermelden hoe de finale van de Urban Tri Sports 3 Series was afgelopen. De Ardenner wedstrijden waren in en rond La Roche. Peter Heemeryck toonde zich superieur: acht minuten eerder binnen dan nummer twee Stenn Goetstouwers. Vier Nederlanders bij de beste twintig: Gastelaar Rob Musters was de snelste op een 17e plaats, daarna volgden Alexander Hoogeveen, Sander Smeets en master Michel Besseling. De vrouwenzege ging naar hardfietster Stefanie Adam. Juriena de Vries, partner van Rob, werd keurig vierde met Daniella Riem daar meteen achteraan. Claudia Striekwold weet ook van geen ophouden en werd achtste, daarna volgde Dorien Zandstra als negende en Jorieke van Dijk als elfde. De korte afstand werd in La Roche gewonnen door Yeray Luxem en Lieselot Bossuyt. De verschillen waren niet groot met Sandra Wassink-Hitzert op een derde plaats.

 

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Helft van Nederlands bekendste speakerduo, houdt van hoogoplopende debatten in de plaatselijke gemeenteraad en één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: