Nagenieten van NK RBR Spijkenisse; Reacties uit Hawaii; Yvonne neemt er afscheid van – WTJ 303

14670606_10153794631446426_2819942259732222813_n

DINSDAG – De Nederlandse kampioenschappen run-bike-run toch nog even. Twee jaar op rij in de Nissewaard net buiten Spijkenisse. Zoals gezegd TVS’90 had veel eer gelegd in de organisatie, de oranje kleuren van de vereniging keerden terug in de banners, finishloper en in het fraai vormgegeven bloemetje voor de prijswinnaars. Details misschien, maar daar draait het wel om. Goed sfeertje mede door de uitstekende weersomstandigheden en  twee nieuwe winnaars dus. Sarissa de Vries en Nils Pennekamp.

14642370_10153896564607681_2219942566021629850_n

Veel run-bike-runs hadden ze nog niet Nils was aan zijn tweede toe en Sarissa dacht dat ze er als junior misschien een stuk of vijf gedaan had. Maar op dit 25e NK run-bike-run (kwam ik ook pas op de dag zelf achter) stonden ze op scherp. Ervaren rotten als Alexander Picard en Coen de Wit hadden het nakijken. Top was de vierde plaats voor Thijs Wiggers en revelatie Sander Smeets. Coen kreeg bij de M45 Armand van der Smissen en tot zijn eigen verbazing Carlo van den Bergh naast zich. De jongste masters hadden Matthijs de Vroome, Robert van der Werff (oomzegger tegen H75 winnaar Harry) en Bas van Beek op het podium. Nadat John Aalbers het duel met Hans Bader in zijn voordeel beslechtte, kwam Cyril Mica op brons. Wout Graafmans liet dus ‘Arubaan’ en oud-Olympisch marathonloper Kim Reyniers alsmede Werner Urbanus achter zich. Veel ervaring bij de M60 met Tini de Laat met daarachter Gerard van Lent (ooit top tien Almere) en pionier Kees Vaneman (tweede op eerste Holland Triathlon 1981). Gerard van Wissen had veelvraat Hans van Wijk en TVB-er Jan Maaskant naast zich bij de M65. Subliem was weer Bert Streumer en chapeau voor Harry van der Werff, de kampioenen in de twee hoogste klassen.

14572254_544426922416024_7515441350700457415_n

Kampioene Sarissa kon zich haar laatste run-bike-run al niet meer heugen. Dat gold wel voor Miriam van Reijen natuurlijk, die de tweede Maastrichtse Sophie van der Most voorbleef. Een Drents duel dus bij de D40 met Liane de Wit en Claudia van Tellingen op goud/zilver. Rahel Bellinga, die het parcours met een luchtballon verkend had, won het D45-klassement voor de Almeerse Yvette van Wegen en titelverdedigster Audrey Breur. Nicole Loeve, dit jaar pas begonnen met triathlons, werd landskampioene voor Guusje Vrehen.

14484610_1280984395254500_5586779684917330487_n

Daags erna vloog Guusje naar Qatar waar ze als UCI-jurylid meedraait in het WK wielrennen. Net als in Maastricht begeleidt ze de medische controles in Doha. Terwijl Elly Visser bij de D55 haar titel prolongeerde, werd het TVS’90-duel bij de D60 in het voordeel beslist door Joekie de Hoog. Yvonne Hijdra sloot de rij van deelnemers op deze stralende dag. TVS-succes ook bij de H12, waar Roel Linde brons scoorde. Atleet Koert van Oosten pakte het zilver en ‘snelle’ Jelle van Lanen greep opnieuw goud. Dat deed ook Youri Keulen met nu Thomas Cremers en Stijn Jansen achter zich. Shirin van Anrooij kreeg ook haar zevende rood-wit-blauwe trui. Anne Knijnenburg debuteerde sterk met zilver en Dirkje Lebouille greep weer een bronzen plak. Marije Hijman liep wel het snelst de openingsrun, maar op de fiets was het Almeerse duo Joyce Caro en Maaike Telkamp net even sterker. De recreantenwedstrijd ging naar Kasper Schotte en Maartje vna Gestel, het Nissewaards kampioenschap naar Jeroen van der Zee en Selina Franken. Spijtig voor de talentontwikkeling (eens Joep Staps!) is het verdwijnen van de beloftencategorie tot 23 jaar.

224170_218871_DennisvandeWorp_---Archieffoto_WOS

De halve van Gandia-Valencia ging naar de Brit Richard Ebbage en de Spaanse Beatriz Tenreiro Alvarez. Dennis van der Worp werd op 32 minuten vijftiende in totaal en tweede master.

14595792_1761850117407437_1145758887365608073_n

Nog even wat reacties van de Hawaii-gangers.

14628223_1235242163164168_847642329_n

Onze beste man Derk de Korver was nog zo helder dat hij aan de finish zijn vriendin ten huwelijk vroeg. Dat zal me een Google-giga bruiloft worden.

Bob-Martens

Bob Martens vroeg zich af of hij ooit terug zou keren om dan voor  het podium te gaan. “Al moet ik dan wel rond de 9 uur finishen. Voorlopig echter geen hele voor mij. Hooguit wat halves volgend jaar.”

14695378_1243757462358784_5161581361908877178_n

Ricardo Scholten is nog lekker vakantie aan het houden. “Mijn supporters hebben me gemotiveerd door te stomen, met volle teugen te genieten en met een grote lach over de finish te komen. Ik ben een gelukkig man!”

14628088_1235242923164092_1039053506_n

Manolo Dequero Vazquez werd vijfde, maar voelde zich tijdens de race even diep ongelukkig. “Na Energy Lab was ik totaal leeg, heb gewandeld en mezelf weer beetje herpakt. Liep als een dooie tot 2 mijl voor het einde en voelde me diep ongelukkig. Na de finish kreeg ik te horen: you got one Umeke, dat is zo’n prachtige houten kom. Heel gaaf om die te winnen op dit rare en toch mooie eiland.”

14522956_10208999271951273_8850446457576374700_n

Voor Thomas van der Wal was Kona zijn laatste grote race. Een wedstrijd, die hem totaal niet ligt. “Waarom niet? Massastart, woelige oceaan, fietsen in hitte en wind, lopen in bloedhitte. Desondanks genoten tijdens alle onderdelen. Wat een ervaring. Een mooie afsluiting van mij carrière kon ik mij niet wensen.”

14666134_1339039982786921_7836409858936101936_n

Willem Gooskens’ reactie was kort maar krachtig: “Done! Now the madness can staop. Finally. Thanks to everybody for the support!”

14502851_1169180089806306_746046089013191665_n

Roy Lagerburg had niet zijn beste seizoensrace. “Helaas, maar meer zat er echt niet meer in. Mijn tweede helft van de Ironman bestond uit kramp, kramp en nog eens kramp. Ik kon eerst niet tevreden zijn over mijn race, maar was wel heel blij dat ik gefinisht was, omdat het afzien was geweest maar vooral omdat ik tussen de beste triatleten op het WK actief mocht zijn!”

women-37

Morgen nog meer reacties. Nu alvast die van Yvonne van Vlerken, geen onbelangrijke overigens. “Liever zou ik zeggen gelukkig en tevreden terug te kijken op de race. Maar daar ben ik te eerlijk voor: ik ben het niet.” Toch blijft ze niet lang stil staan bij haar DNF. “Dit is Hawaii. Hier gebeuren altijd vervelende of leuke dingen. Ik zwom beter dan ooit hier in Kona, had een solide fietsrace en snelle halve marathon. En toen was het BOOM!”

En de dag erna: “Hoi Wim. Alles gaat goed. Het is maar Hawaii. Ik ben er wat betreft deze wedstrijd wel een beetje klaar mee. Er zijn te veel leuke wedstrijden, te veel opofferingen voor deze grote. Tijd om afscheid te nemen van dit eiland en mijn lijstje af te gaan van alle races, die ik nog wilde doen. Daar hoort beslist ook Oud Gastel bij. Ik heb er zin in, donderdag gaan we door naar Aruba en kan het grote genieten beginnen.”

Yvonne is één van de vedettes op de Challenge Aruba, een Wedstrijd In De Kijker. Wilt u volgend jaar ook u Wedstrijd In De Kijker zetten? Informeer naar de voorwaarden op het adres: redactie@trikipedia.nl

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: