Thys Wind de vijfde Hawaii-ganger na IM Louisville; Corine was er ook; ICAN Gandia -WTJ 302

 

MAANDAG – Hawaii is amper achter de rug, de indrukken nog lang niet verwerkt en dan beginnen ze in Louisville Kentucky nog geen paar uur later al weer aan de volgende Ironman. Om met Carice van Houten te spreken: “Houdt het dan nooit op?” Natuurlijk volgde nauwelijks iemand de livestream van Louisville,  op enig moment heb je je portie triathlon..

14628267_1234108299944221_40966591_n

En toch was er weer een opmerkelijk succes voor een Nederlandse triatleet. Thys Wind kwam als vijfde over het Magic Carpet van Ironman en was daarmee de snelste master 40. De Amerikaanse-Nederlander legde de Ironman-afstanden af in 9.13.17 uur en was maar twaalf minuten langzamer dan de Amerikaanse winnaar Tyler le Roy. Louisville is tegenwoordig agegrouponly. Mariska Kramer-Postma heeft goede herinneringen aan deze race. Ze won een van de eerste edities in 2008 en was het jaar daarvoor al derde geworden. Ook Niels Esmeijer bereikte ooit Hawaii via deze Kentucky Ironman.

Zoals we dat ons dit jaar ook afvroegen bij Hawaii-gangers als Derk de Korver, Willem Gooskens en Anton Smit zo roept ook de naam van Thys Wind waarschijnlijk niet veel herkenning op. Thys is inderdaad de zoveelste geëmigreerde Nederlander. In zijn geval gebeurde dat in 1987 toen hij met zijn familie naar Raleigh in North Carolina verhuisde. Een paar jaar terug was hij daar al de beste agegrouper in zijn stad Raleigh al de 70.3 Ironman. Thys is als ‘event organiser’ bij verschillende triathlonseries betrokken. Toen in 2009 zijn zoon werd geboren besloot hij de Nederlandse nationaliteit terug aan te nemen.

Thys was niet de enige Nederlander, die mee deed. De andere vier moesten er echter wel de Oceaan voor oversteken. Amsterdammer Mark Jones werd in 10.41 uur 19e bij de mannen 50, Allard Holthaus kwam na 11.31 binnen en Leidenaar Marnix Cornelisse was een kwartiertje later ook klaar.

14642970_1234112846610433_2078618091_n

Bij de vrouwen was het interessant om te zien hoe ver Corine Nelen zou reiken. De Almeerse had een slechte aanloop naar de Ironman. In het vliegtuig stond de airco op vriesstand en was ze verkouden geworden. In Louisville sliep ze vanwege de jetlag slecht en kreeg ze middenin de nacht honger. Het samen met 3130 deelnemers wachten op de start maakte het zondag ook niet bevorderlijk. Zo’n late Ironman betekent ondanks het zonnetje toch slechts 8 graden buitentemperatuur om 7 uur ’s ochtends. Bij de rolling start merkt Corine dat veel trage zwemmers voor haar begonnen zijn zodat ze slalommend de 3,8 kilometer af moet leggen. Na 55 minuten is ze uit het water. Het fietsen gaat ook niet van een leien dakje: haar camelbag raakt meteen kapot, de ketting vliegt er af en dat terwijl ze net een steile klim begonnen is. Het schiet in haar lies. Aan het slot raakt ze ook nog Powerbars kwijt, kortom het zat niet mee. Dat vertaalt zich in een zware marathon. Het is warm en er is nergens schaduw. Corine wordt misselijk en bij de verzorgingsposten moet ze wandelen. In de tweede ronde is het koeler en gaat het nog wel beter. In de laatste drie kilometer krijgt ze de pas erin en geniet ze toch van haar finish in 11.10 uur temidden van een enthousiast publiek. Voor Corine is het een 59e plaats bij de vrouwen en de dertiende in haar agegroup. Nog geen slot dus. De winst gaat naar de Amerikaanse Kirsten Sass in 9.46 uur.

14642844_1234114469943604_1974609210_n

ICAN’s mogen dan in Amsterdam niet al te soepel verlopen, in thuisland Spanje gaat de formule onverminderd door. Zaterdag was de ICAN hele en halve in Gandia. Een ijzersterk optreden van de twee Groningse triatleten Sam Kamminga en Thomas van der Leij, die in het overwegend Spaanse startveld een keurige vijfde en zevende plaats behaalden en dat in tijden van respectievelijk 9.26 en 9.28 uur. De ICAN Gandia-Valencia werd voor de tweede keer gewonnen door de Spanjaard Moises Vidal Gil. Mark Lodewijks, vorig jaar op een twaalfde plaats nog beste Nederlander, viel uit. Op de halve afstand was Dennis van der Worp goed voor een tweede plaats bij de M40. Ook Tri-Fa-teamgenoot Mario Moedig voltooide de halve ICAN. De Spaanse organisatie heeft overigens plannen om het Amsterdamse evenement in zijn geheel over te nemen.

224170_218871_DennisvandeWorp_---Archieffoto_WOS

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: