Kritiek Brownlee op ITU; 70.3 IM in Xiamen met opnieuw Robert Parinussa – WTJ 334

Fleur3

MAANDAG – Zullen we het vandaag eens een keer kort houden?  Dat roep ik al maanden, maar het wordt toch iedere keer een heel verhaal. Vorige winter dacht ik ook vaak: dat gaat geen dagelijkse productie worden. Misschien zijn we met trikipedia.nl precies op het juiste moment ingestapt. De hausse aan triathlons, verhalen, publiciteit. We liften er graag in mee. En – af en toe – nemen we zelf het voortouw. Zoals vrijdag tijdens de Stoel van Fleur, waar Ruud de grote kartrekker was. We beginnen aflevering 334 met een het Britse Triathlon Awards Diner van afgelopen weekeinde.

15058686_1268512196503831_1341007361_n

Uiteraard waren daar de Brownlees prominent aanwezig. Anders dan bij ons worden er in Engeland maar liefs twintig prijzen uitgereikt. Het voert te ver om ze hier allemaal te noemen, maar dat Alistair Brownlee en Vicky Holland over de Olympische afstand uitgeroepen werden tot Brits triatleet van het jaar, is goed om te weten. Zoals dat ook geldt voor Tim Don en Jodie Swallow op de lange afstand en Alex Yee en Emma Pooley op de run-bike-run (in Engeland zeggen ze overigens steevast: duathlon). Andy  Lewis en Alison Patrick werden paratriatleet van het jaar en een bijzonder Award ging naar dr. Sarah Springman, de afscheidnemende vice-president van de ITU. Sarah, dit jaar nog te gast bij het WK paratriathlon in Rotterdam en menigmaal bij kampioenschappen in Almere, kreeg de Britsh Triathlon Patron Award.

15049866_1268517806503270_33719584_n

Maar hét nieuws van de avond was de boodschap, die Alistair aan de sportmedia gaf in een reactie op de veranderingen in het Olympisch programma. De tweevoudig Olympisch kampioen is namelijk allesbehalve gelukkig met de ITU plannen om de Olympic Distance Triathlon om te zetten in een sprint. En hij schijnt niet de enige te zijn, die daar kritiek op heeft.

15045618_1268516336503417_2083304539_n

Wat is het geval? Bij monde van ITU-president Marisol Casado wordt er volop gelobbyd binnen heet IOC om het triathlonprogramma in Tokyo uit te breiden met de Mixed Relay (4 x mini afstand met gemengd team), zoals daar al enkele jaren ook een WK van bestaat. Dat geeft meer body aan de sport binnen de Olympische familie en zo kunnen atleten, die zich niet individueel weten te kwalificeren toch ooit meedoen op de Olympische Spelen. Maar Casado beseft na een  eerdere afwijzing van de Relay dat ze concessies moet doen. Omdat de Olympische afstand eigenlijk de duur van de Olympische marathon naar de kroon steekt, opperde de ITU-preses er een sprint van te maken. Maar dat vindt onder andere Alistair Brownlee veel te veel op een loterij lijken. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

15050343_1268512423170475_824406932_n

De Chinezen hebben de smaak van de Ironmans te pakken. Nog geen hele, maar wel twee succesvolle 70.3 races.  De tweede was zondag in Xiamen, historisch ‘havenstadje’ met iets meer dan 2 miljoen (!) inwoners. Dan ben je – in de ogen van de Chinezen – een middelgrote stad. Hoe dan ook zo’n 1700 triatleten deden mee aan het evenement, waar opnieuw Paul Kaye als speaker de juiste toon zette. De wedstrijd werd gewonnen door Josh Amberger, die oud-wereldkampioen Tim Don en de Amerikaan Justin Metzler achter zich liet. Beste Nederlander was net als in de eerste Chinese race in Hefei Robert Parinussa. De man uit Weesp werd 38e in totaal en vijfde M30. Zijn Hawaii-slot had ie in Hefei al binnen. Finn Zwager, woonachtig in Dubai, deed het ook goed: achtste M45. Daarna kwamen er nog vier Nederlanders binnen. Eén van de favorieten was Pieter Heemeryck. Hij gaf op aan het begin van de loopproef. Bij de vrouwen jubelde Paul extra om de overwinning van zijn landgenote Jeanni Seymour, die het Amerikaanse koppel Sarah Piampiano en Lisa Roberts klop gaf.

15037329_693187667507887_670849562961603123_n

De Challenge in het Australische Shepparton was de één na laatste dit jaar in de Challenge Family. In Florianopolis eindigt over enkele weken het rood-witte avontuur van 44 evenementen over 22 landen. De race in Shepparton werd gewonnen door Dan Wilson en Ellie Salthouse. Van Nederlands/Engelse zijde deed Bonnie van Wilgenburg mee. Ze finishte als tiende op precies een half uur van Salthouse.

Ik keek vanavond naar het ontluisterende verhaal van oud-wielrenner Thomas Dekker bij De Wereld Draait Door. Wat stond die sport toch mijlenver van triathlon vandaan, denk ik dan. Morgen brengen we het ook heftige verhaal van Mark Hamersma, die zich in Australië voorbereid op het WK crosstriathlon in Snowy Mountains. Tot dan!

p.s.: was het een korte aflevering? Nee dus!

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.