Forever Rob; ETU met Martin; Geelong met Kelvin; Onzekerheid bij Saskia na operatie WTJ 418

DINSDAG – Ridder was hij al bij zijn ‘sportieve afscheid’ in december 2000. Rob Barel is nu ook na zijn bestuurlijke periode gedecoreerd met een Lifetime Achievement  Award. Nu is van echt afscheid nemen bij Rob gelukkig nooit sprake. Zijn loopbaan duurde ook na de Spelen in Sydney nog voort en ook dit jaar zit het triathlon-icoon uit Overberg nog nieuwe uitdagingen. Hij wordt eind dit jaar zestig en da’s een mooie kans om eindelijk de Ironman op Hawaii te winnen… Maar eerst Rome. Daar waar de ETU bijeen was op congres. Rob kreeg de internationale prijs tijdens het galadiner uit handen van ETU-president Renato Bertrandi. Rob en Cora waren enkele dagen in de Italiaaanse hoofdstad. Hij maakte vanaf 2005 deel uit van het ETU Executive Board. De oud-wereldkampioen en achtvoudig Europees kampioen werd geprezen om zijn lange staat van dienst op triathlongebied.

Met Martin Breedijk blijft Nederland vertegenwoordigd in het ETU Executive Board. De oud-triatleet en NTB-bestuurder werd op hetzelfde congres benoemd tot lid van het ETU-bestuur. Terwijl Bertrandi werd herkozen als president en Alicia Garcia weer voor vier jaar penningmeester  kwamen het EB versterken: Eugène Kraus (wie kent de sympathieke Luxemburger niet?), Mariya Cherkovskaya-Tarasevich, Herwig Grabner (organisator Kitzbühl), Galina Shipovalova en Martin. Denis Jaeger en Chris Kitchen delen voortaan de functie van vice-president. Voor vijf bestuursplekken werd Martin Breedijk gekozen uit veertien kandidaten. Tevoren mochten ze een presentatie houden. Met 17 stemmen van 28 landen werd Martin gekozen. Als gastsprekers bij het galadiner waren naast Rob ook de Franse zussen Isabelle en Beatrice Mouthon aanwezig.

Uit het weekeinde halen we nog de 70.3 Ironman van Geelong. Vooral een Australische aangelegenheid met Sam Appleton en Annabel Luxford aan de top. De Chileense Barbare Riveros werd tweede en bij de mannen kwam onze continentenbestormer Kelvin van der Doe na een avontuurlijke reis aan in Geelong om er vervolgens een 77e plaats te bemachtigen en daarmee tiende bij de M30. Kelvin bleef op 50 minuutjes van winnaar Appleton steken. Het was een superzware wedstrijd door de wind en regen, aldus Kelvin, die ‘zijn benen hervond’ tijdens de halve marathon. Hij had genoten van het ‘racen in OZ en was blij met het resultaat in deze tweede ‘tussenwedstrijd’. Op naar het volgende continent Kelvin en Marloes!

Een wedstrijd, die geen label nodig heeft om toch 1000 man te trekken is de Husky Long Course in Huskinson. Topwinnaar wederom met Craig Alexander en bij de vrouwen de iets minder bekende Laura Denis. Twee Nederlanders aan de finish. Julien van den Berg wordt 132e en Nicolette Karskens 44e. Ze leveren allebei een klein uurtje in op de winnaars.

De klassieke afstand vonden Indonesische duatleten nog een brug te ver. Slechts 31 atleten namen deel aan de wedstrijd Powerman over 10-60-5. Hoe anders is dat op de halve afstanden en de Powerkids waar 1200 (!) deelnemers aan mee deden. De startfoto van die korte afstand illustreert dat. Het was in deze moessontijd in BSD City (de letters staan voor Bumi Serpong Damai) een door- en doornatte eerste versie van de Powerman, vanzelfsprekend onder toeziend oog van Mister Powerman John Raadschelders. Hij mocht zijn landgenoot Thomas Bruins feliciteren met zijn derde Aziatische winst in kort tijdbestek. Zes minuten later volgde de plaatselijke favoriet Johan Jauhari. De Japanse Airi Sawada klopte de Australische Alexandra McDougall. De reactie van Thomas hadden we nog niet meegenomen. ,,Het parcours was een uitdaging, het lopen beviel me onder deze onvoorspelbare omstandigheden goed. Meer nog dan de regen en de wind was het een avontuur om door zo’n drukbevolkte stad te kunnen fietsen.’’ En JR was na afloop uiteraard ook tevreden en keek al uit naar als over twee weken de Powerman Malaysia van start gaat. Floortje Dessing reist wat af, maar John kan er ook wat van hoor.

Overigens zaten Floortje en Bibian Mentel maandagavond nog in de talkshow bij Eva Jinek. De programmamaakster en de dubbel wereldkampioene snowboarden kennen elkaar al sinds 1995. Beiden waren daags tevoren nog op de Giathlon, waar Bibian zelfs mee deed. Haar verhaal over het verlies van haar been aan botkanker en steeds weer terugkeren in een extreme sport als snowboarden, maakte diepe indruk. Haar Mentelity Foundation verdient het om gesteund te worden. Daarom hier de website: http://mentelityfoundation.org/

Overigens in Dordrecht werd één ambassadrice node gemist. Saskia van den Ouden zit even in een moeilijke fase. Vorig jaar al moest ze verschillende wedstrijden laten schieten. De City Swim Amsterdam was haar laatste optreden, daarna ging haar stomp steeds meer in de weg zitten. ,,Noodgewongen moest ik steeds vaker in mijn rolstoel zitten. Balen, want rennen is mijn vrijheid. Na verschillende onderzoeken viel de beslissing: mijn stomp is niet te redden en de enige oplossing is een volgende, hogere amputatie.’’ Die heeft Saskia net achter de rug. In het ziekenhuis in Drachten, ver van haar woonplaats Willemstad, vond een knie-amputatie plaats. Een onzekere periode breekt aan, want zal ze weer opnieuw kunnen lopen en sporten? Wij wensen Saskia, topambassadrice van het WK Rotterdam vorig jaar (en wat ons betreft ook dit jaar) heel veel sterkte met herstel, revalidatie en hopelijk een terugkeer in de sport.

Nog een triatleet troffen we aan op het NK indoor atletiek Apeldoorn. Rowan Veenhuizen werd twaalfde bij de junioren A op de 3000 meter.

 

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.