Rachel wil naar huis; Jetze opent spectaculair; Ruths marathon; Edo is terug – WTJ 459

ZONDAG – Als Rachel Klamer zaterdagochtend de World Triathlon Series had gewonnen, zou er dan voldoende ruimte zijn in de sportkranten van maandag. Het was immers daarna met Max Verstappen en Sebastian Langeveld op derde plaatsen in respectievelijk de GP van China en Parijs-Roubaix en ook met de Nederlandse topprestaties in de Rotterdam marathon een geslaagd Oranje-weekend. Op de NN-Marathon komen we straks terug, eerst naar de tweede van de World Triathlon Series aan de Gold Coast.

Al jaren één van de topwedstrijden in de wereld, in 2009 nog de eerste locatie voor de Grand Final. Rotterdam is dus de negende in de reeks. Maar hoe mooi ook, voor Rachel was het wellicht net één wedstrijd te veel. Na haar prachtige vierde plaats in Abu Dhabi, na een vijfde in New Plymouth raakten we al verwend met topklassseringen voor de Beuningse. Dat zat er aan de Goudkust niet in. Ze moest op de sprint afstand genoegen nemen met een 25e plaats. Andrea Hewitt piekt wel op de juiste momenten. In eigen land vorige week op de World Cup was dat niet per se nodig, maar aan de Gold Coast stond de sympathieke triatlete er opnieuw. Dit kon wel eens het topjaar van Andrea worden. In de lange eindsprint waren het Ashleigh Gentle en Juri Ide, die het onderspit dolven. Rachel kwam al niet heel lekker uit het water: 15e op 25 seconden van de Spaanse Routier. Bij het fietsen was het aanklampen en bij het lopen was ze door zijsteken en benauwdheid alle macht om tempo te maken kwijt. Ready or not, zo vroeg Rachel zich daags van tevoren af. It was a definite not. Felt flat, gave all I could, which wasn’t much. Ze was ook blij dat ze eindelijk het vliegtuig huiswaarts kon nemen. Even op adem komen. Ik kan me daar iets bij voorstellen. Claire Michel kwam ten val en kon daardoor haar topprestatie van vorige week niet herhalen, de Belgische werd 32e. Bij de mannen kwam wereldkampioen Mario Mola voor het eerst dit seizoen goed uit de verf. Op zijn zege viel niets af te dingen. Het ging in een moorden tempo met twaalf man onder het kwartier. Mola was een fractie sneller dan ‘onze’ Richard Murray en zijn landgenoten Fernando Alarza en Javier Gomez. De Spaanse Armada is weer op drift. Geen dutchies, wel Christophe de Keyser op een prima 20e plaats.

Anders dan onze zuiderburen kunnen wij heel veel compenseren met onze paratriatleten. Want wat ging Jetze Plat weer ouderwets tekeer in zijn eerste triathlon in het post-Olympisch jaar. Vijfvoudig wereldkampioen Bill Chaffey, de grote thuisfavoriet, keek na afloop tegen een achterstand van vijf minuten aan.  Jetze liet er geen gras over groeien door meteen bij het zwemmen bij de concurrentie vandaan te crawlen. In de PTHC-klasse gaan we mooie dingen mee maken als straks ook Geert Schipper nog aansluit. Prachtige podiumplaatsen waren er ook voor Daniel Knegt (met Koen de Leeuw) en Odette Deudekom (met ervaren guide Linda van Vliet) in de visueel beperkte categorie. En ook debutant Maurits Morsink deed het voortreffelijk: vierde in de PTS2-klasse. Vrijdag 15 september belooft een mooie sportdag te worden met de WK’s paratriathlon en Under23 in Rotterdam.

De Maasstad stond vandaag uiteraard al volop in de picture met de 37e Marathon. Het was dé dag dat ook de atletiekwereld niet meer om Ruth van der Meijden heen kan. Commentator Léon Haan refereerde gelukkig ook aan haar duathlonverleden. Vandaag, in warm Rotterdam, snelde ze naar een nieuw persoonlijk record in 2.31.15 uur. Winst was er ook voor Mireille Baart bij de V35 in een prima tijd van 2.49.32. Jeanet van den Berg werd vijfde in de V40 in 3.01.48. Verdere tri/duatleten onder de 3 uur: 185.Martin Kleinjan 2.48.24; 223.Ricardo Scholten 2.50.36; 241.Jeffrey van Horn 2.51.55; 251.Sanne Broeksma (14e seniore) 2.52.34; 272.Jeroen Giezen 2.53.35; 280.Huub Biro (!) 2.54.00; 297.Stef Zwitser 2.54.56; 300.Martijn Tissink 2.54.58; 309.Erben Wennemars 2.55.25; 337.Ronald Derksen 2.56.11; 376.Thomas Naasz 2.57.18; 383.Rutger Beke 2.57.30; 399.Mark Wilson 2.57.54.

We gaan naar onze NTB-evenementen. De 20e Triathloon in het Drentse Loon, waar we het vrijdag uitgebreid over hadden. Edo van der Meer maakte er zijn sportieve terugkeer. Drent in hart en nieren dus graag van de partij. Maar het was toch zestien jaar geleden dat Edo hier voor het laatst won. En de  jubileumuitgave was sterk bezet. Toch bleef Edo stevig overeind in de loop-, fiets- en kanocombinatie. Tweevoudig winnaar Robert Beute was de sterke nummer twee en zevenvoudig (!) winnaar Rob Barel maakte het prachtpodium compleet. Masters doen het altijd goed. Robert (M40) en Rob (M50) zetten de toon en ook bij de vrouwen waren het Mirjam Bijlsma en Ingrid van Lubek, die de eerste seniore Ineke Ligthart achter zich lieten. Wat Rob is bij de mannen, is Mirjam bij de vrouwen. Reeds voor de zesde keer won de Zuidlarense de bij mooi weer gehouden toch zo bijzondere Triathloon. Na afloop werd uitgebreid afscheid genomen van voorzitter van het eerste uur Ronald Ernens.

De zwemloop van Het Lint opent het seizoen voor wat betreft de vrouwentriathlons. Overigens ook met deelname van mannen. Eva Cornelisse won de hoofdafstand voor Cloë Scotchbrook en Linda van Wely. De 1/16e afstand ging naar Monique de Ruiter. En de mini-afstand was voor Selina Franken. Nou vooruit, we melden ook de mannen nog. Hellas-atleet Vincenz Frey was royaal de beste voor Coen Smiers en Eduardo Centeno Nieves. Robin Schols trok de mini-afstand naar zich toe.

Tot slot. Donald Hillebregt trok van Gran Canaria door naar Egypte, waar het dit weekeinde zo gruwelijk mis ging in de koptische kerken met 43 slachtoffers. Nu ligt de stad Tanta nog altijd zo’n 450 kilometer noordelijker dan badplaats Sharm El Sheikh, maar toch. De stad in de zuidpunt van de Sinai herbergt al enkele jaren een sprint ITU-race om de African Cup. Ook dit soort wedstrijden is steeds beter bezet. Goede Hongaren, Italianen en Russen, daar mocht Donald zich in mengen. Het resulteerde in een negende plaats op een minuut van winnaar Vladimir Turbayevskiy.

Morgen meer over de zevende plaats van Marion Tuin in de Challenge Melbourne en alles wat ons nog meer te binnen schiet.

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.