Gastel hakt er altijd in, maar oh oh wat dankbaar; Sven voor 4e, Marleen voor 2e keer; EK sprint – WTJ 527

ZONDAG – Beetje beduusd bij het lezen van de vele complimenten na ‘ons evenementje’ in Oud Gastel. Het weer sloeg om, er viel meer regen dan we hoopten en toch hing er een geweldige sfeer. De 33e Verwer & Janssentriathlon had alles in zich. Spannende wedstrijden, veel sportiviteit, goede sfeer en – haast traditioneel – een relletje en een lollige uitsmijter.

Laten we met het eerste beginnen. Niemand minder dan Bas Diederen had zich ingeschreven. De uitdaging voor de niet malse concurrentie was daar: wie kan Bas kloppen. Sven Strijk, Gerbert van de Biggelaar, Rob Musters en Chris Brands zijn in deze 1/3e triathlon de mannen met de meeste parcourservaring. Even voor de start is er verwarring. Wetsuits zijn weliswaar niet toegestaan bij een 23,9 graden warm Vlietwater, maar hoe zat het ook weer met ‘swimskins’, de schoudermouwtjes? Niet toegestaan zegt de ene official. Wel op langere afstanden, zegt de andere. Maar was is een 1/3e? Een lange of korte afstand? Hoe dan ook het wordt toegestaan en Sven en Bas kunnen door.


Kort voor het keerpunt bestaat de kopgroep uit vijf man: Bas, Sven, Omar en Milan Brons en…Gerbert. Bij het uitkomen van het water miezert het, maar het leidend quintet is duidelijk. Daar moet de winnaar tussen zitten. Milan wisselt het snelst, Sven sluit na tien kilometer bij hem aan. Zoals het een broer betaamt, verdedigt Omar de kansen van Milan door Bas enigszins in de tang te nemen. Gerbert kan het hoge tempo niet bijbenen. Wissel twee: Milan en Sven hebben een voorsprong van 1,5 minuut op Bas en Omar.

Sven ruikt zijn kans en gaat er na een paar kilometer lopen vandoor. Milan richt zich op het vasthouden van de tweede plaats, ergo: hij loopt sneller dan Bas. Een prachtpodium met toch de vrij bijzondere situatie dat Bas in eigen land door landgenoten wordt geklopt. Natuurlijk ligt de focus op Ironman Frankfurt, maar Sven en Milan hebben een uitslag om in te lijsten. Ruben Geys is als vierde zowel snelste Belg als snelste loper. Dan volgt Omar, die meteen zijn broer omhelst, Stefan Overmars is de nummer zes voor Gerbert, Thijs Koelen en beste Gastelaar Rob. Chris, al bijna tien jaar in de top tien, finisht nu elfde. Maar wel beste master.

In de vrouwenrace zijn het juist niet de snelste zwemsters, die de einduitslag bepalen. Anna de Wit, Chantal Koole en Jurriena de Vries verlaten als eersten het water. De rest van het vrouwenveld volgt niet ver daarachter. Ogenschijnlijk lijkt het alsof titelverdedigster Marleen Honkoop ver achter ligt. Ze vreest de koude bovenlucht na het warme zwemwater, maar al snel trapt de Sliedrechtse zo hard dat ze wel warm moet worden. Jurriena de Vries komt voor eigen publiek op kop door hartje Gastel. In de tweede helft van de 60 kilometer moet ze Marleen voor laten gaan. Als het lopen aanvangt, lijkt Marleen zeker van haar zaak. Jurriena knokt voor wat ze waard is, maar die dekselse Els Visser heeft na de winst op de halve van Amsterdam nog altijd sterke loopbenen. Met een smile van oor tot oor snelt de Hellas-atlete voort. Ze knalt naar een tweede plaats, Marleen prolongeert en Jurriena wordt als kersverse Gastelse derde. Binnen zes minuten zijn zes vrouwen binnen. De zesde is zevenvoudig (!) Gastel-winnares Cora Vlot, nu beste master.
Op de kwart afstand was Roosendaler Bas Mertens veel te sterk voor de tegenstanders. Gerda Sollie, vorige week nog Europees kampioene in Denemarken, wint bij de vrouwen. De Belg Jesse van Nieuwenhuyse wint voor de derde keer de sprint afstand. Roosendaalse Manon Broumels is beste vrouw. De trio-triathlon is voor het Essense Limited Trio met oud-prof Werner Loos als fietser, Hannes Bes als zwemmer en Lennard de Rooy (daags tevoren vader geworden) als loper.

En dan was er de 2e Divisie Zuid nog, de derde wedstrijd in de reeks. Bij de mannen won Michiel van Bellen van TV Hoekse Waard voor Lennart Kleinjans van Clytoneus en Jisk Hoogervorst van De Bollenstreek. Het twam van TV Hoekse Waard won ook. Fusion Team2 was op dreef bij de vrouwen met op één Brenda Schuurkamp en op drie Danielle Vermeulen. Daartussen finishte Celine Hoogendijk van TV Rijnmond.

Van een beetje chauvinisme zijn we niet vreemd, maar het was wel andersom gegaan als de successen op het EK sprint in Dusseldorf groter geweest waren.

Heus, vijfde van Europa worden. Het is niet de gewoonste zaak van de wereld. Maar als je Rachel Klamer heet, verwacht je waarschijnlijk meer. Na het zwemmen lag ze al vijfde, met Maya Kingma nog twee plaatsen beter. Kirsten Nuyes liet zich daarna gelden bij het fietsen met de derde fietstijd net achter de Portugese grootheid Vanessa Fernandes. Vanuit de kopgroep schoot Rachel als eerste de wisselzone uit, maar het feest duurde niet lang. De Duitse Laura Lindemann overtroefde haar en spurtte naar de Europese titel voor eigen publiek. Zilver was er voor de Zwitserse Jolanda Annen, het brons ging naar de Tjechische Vendula Frintova. Rachel moest ook Claire Michel, snelste loopster, nog voor laten gaan. Ze had op meer gehoopt. Kirsten Nuyes herstelde zich goed en finishste zestiende. Maya verloor veel tijd met lopen en haalde er een 22e plaats uit.


Joao Pereira maakt wel topweken door. Hij won na het EK Olympische afstand nu ook het EK sprint. De Portugezen hadden zelfs opnieuw een 1-3tje, want Joao Silva scoorde brons. Vincent Luis kwam als eerste uit het water. Tim van Hemel en ook Jorik van Egdom fietsten snoeihard. Marco van der Stel handhaafde zich ook in de kopgroep van twintig, maar met lopen konden noch Jorik, noch Marco bogen op de topsnelheid die nodig was voor de medailles. Jorik kwam op een twaalfde plaats uit, Marco bleef steken op 23.

In Zeewolde vocht noorderling Rutger Duursma een boeiend duel uit met Guido Kwakkel. Annemarie Rustenburg boekte een eenvoudigde zege.

Diederik Scheltinga en Danielle Riem waren de sterksten op de kersenrtriathlon van Gendt. De eveneens goed bezette run-bik-run van Deurningen ging naar Thijs Wiggers en Lesley Smit.

Over deze races de komende dagen veel meer. En dan vanzelf iets minder over Gastel…

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: