Man, man, man wat een Elbaman; Superleague; GP RBR Noyon; Heleen wint Wisconsin – WTJ 601

WOENSDAG – Naast de lovende berichten over de nieuwe Italiaanse Ironman in Emilia-Romagna bleef het bij die andere hele in Italië opvallend stil. Geen wedstrijdverslag, geen uitslagen. En dat terwijl de organisator van de Elbaman – daar hebben we het over – ons normaliter het hele jaar op de hoogte brengt van de laatste nieuwtjes, deelnemers enzovoorts. De wedstrijd op het derde grootste eiland van ‘De Laars’ vaart haar eigen koers, is wars van welk circuit dan ook.

 
Even door surfend via het 19-jarige Google leert ons dat het natuurgeweld afgelopen weekend ook Elba heeft geteisterd. We zien foto’s en filmpjes van triatleten op het strandje tegen een gitzwart wolkendek. Nerveuze officials lopen te ijsberen over het strandje tot dan toch het startschot klinkt. De ruim 300 deelnemers aan de volledige afstand beginnen in de baai aan de 3,8 kilometer. Kort daarna moet het noodweer hebben toegeslagen. Een wolkbreuk precies boven de wisselzone. De foto’s spreken boekdelen. Alle mannen en vrouwen van de lange afstand zijn zo goed en zo kwaad als ging weer terug uit het water gekomen. De 70.3 afstand is niet eens begonnen. Erg jammer en zo zie je maar: zelfs in de  landen aan de Middellandse Zee kan het soms goed spoken. Dan is een fris weekend met af en toe een buitje (zoals Rotterdam) nog wel te overzien.
Jarige Lars


Het weer of liever gezegd de watertemperatuur wordt ook angstvallig in de gaten gehouden bij de laatste van de Amsterdamse Triathlons. Bij de meest recente meting kwam het kwik al weer boven de 16 graden uit. Nog even duimen dat het zo blijft zodat de 1700 (!) deelnemers op vrijdag en zaterdag lekker al triathlonnend dit zo bijzondere seizoen 2017 kunnen uitluiden. En beste deelnemers, vergeet niet die hyperactieve organisator Lars Vreugdenhil te feliciteren  met z’n verjaardag. Hij trakteert na afloop, had ik ook willen doen maar er komt helaas wat tussen. Uiteraard is Ruud uw rots in de branding.

 
Vooruitkijken doen we echter vanaf donderdag. We komen nog even terug op het voorbije weekend. In de Super League Triathlon was het beetje uitvogelen hoe nu precies de klasseringen waren. Rachel Klamer werd negende in de Triple Mix, achtste in de Eliminator en achtste in het eindklassement. Jorik van Egdom werd dertiende in de TM, elfde in de Elimanator (mocht als laatste niet aan de finale meedoen) en daarmee ook keurig elfde in de eindstand van het wereldveld.

 
Noyon met Jony op vijf

 

 
In het Franse Noyon stond de finale van het GP duathloncircuit zondag op de rol. Individueel ging de winst naar Marion LeGrand, Jony Heerink was binnen veertig seconden ook binnen als vijfde, Lesley Smith volgde een tel later als zesde en vijf seconden later was Sophie van der Most als achtste ook al over de finishlijn. De Vlaamse Ilse Geldhof nam met een 15e plaats afscheid van de wedstrijdsport en vervolgens keerde Ann Schoot Uiterkamp als 24e terug. Bij de mannen ging de winst naar Benjamin Choquert. In een topveld met Tim van Hemel op een achtste plaats viel nationaal kampioen Nils Pennekamp net buiten de top tien: 11e. Niels te Pas rbr-de naar een 36e plaats.

 
Nog een paar 70.3 Ironmans uit die septemberdagen. In Augusta USA waar oud-Lanzarote winnaar Jesse Thomas won evenals zijn landgenote Sarah True. Beste Nederlander was Michel Oostwal op een 124e plaats en daarmee dertiende M50 op een 1 uur en een kwartier van Thomas. De Cozumel 70.3 was zonder Dutchies. Kiwi Terenzo Bozzone en de Canadese Stephanie Roy wonnen de Mexicaanse race. De Amerikaanse Superfrog 70.3 IM had niet zo’n sterk veld. De onbekende agegroupers Brett King en Meaghan Praznik gingen met de winst aan de haal. Remy Viehoff was op een 263e plaats beste Nederlander, bijna twee uur langzamer dan de winnaar.
In de Olympische winterstad Sochi werd de Ironstar 226 gewonnen door Ivan Kharin in 9.25 uur en Nadezhda Anfimova in 11,5 uur. Geen Nederlanders, wel de Belg Johnny Bake die in de middenmoot eindigde.

 
Heleen en Rik halen slots voor Hawaii 2018

 

 
Tenslotte gaan we twee weekenden terug, zeg maar het EK Almere-weekend. Toen waren er immers ook in de Amerikaanse Wisconsin en in Wales twee interessante Ironman-races. Die in Madison USA werd gewonnen door Luke McKenzie, die eindelijk weer eens een lekkere race deed. Hij was klaar in 8.17 met TJ Tollakson als tweede op negen minuten. Interessante vrouwenwedstrijd, ook al waren dat alleen agegroupers. Dani Fischer bleef als enige onder de negen uur, maar Heleen bij de Vaate keerde na enkele halves terug op de hele en werd prompt snelste master 40. In totaal was Heleen zevende vrouw even binnen de elf uur.

 

In Tenby Wales won Cameron Wurf, de Australische veelvraat in 9.07 en daarmee twee minuten sneller dan de Brit Philip Graves, derde werd de ervaren Duitser Christian Kramer. Rik Linssen wist dat ie dit jaar vanwege prachtige gezinsuitbreiding (Tessa weet u wel) niet naar Hawaii kon. Dus wat doet de Hellas-atleet? Hij gaat gewoon nog een keer naar Wales en kwalificeert zich prompt opnieuw, nu voor 2018. Dan kan het hele gezin Linssen mee. Rik werd zesde in zijn leeftijdsgroep M30. Peter Vocking haalde een fraaie vierde plaats M50. Lucy Gossage was veel te sterk voor haar landgenotes Parys Edwards en Kate Comber. Die haalde net als in Maastricht opnieuw een derde plaats.

 
De Nederlanders op deze hele’s:
Ironman Madison, Wisconsin
7.Heleen bij de Vaate 10.53.38
Tessa Doresteijn DNF
Ironman Tenby, Wales
M:
22.Rik Linssen  10.13.57
151.Peter Vocking 11.17.33
287.Eric Pronk  12.03.16
553.Michiel Kroese 13.05.25
783.Wietse Slot  13.44.55
V:
106.Marije Dirkx 15.25.25

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.