Mies en Gregor; Jetze in Monaco; Annemiek in Colombo; Diana in Quebec – WTJ 729


MAANDAG – Mijn generatie is qua televisie vergroeid met Mies Bouwman. De ‘grande dame’ van de tv is vandaag op 88-jarige leeftijd overleden. Moet dat ook al in WTJ, zult u zich afvragen. Jazeker, want Mies was in haar talkshow ‘Mies’ in 1982 de eerste die op landelijke televisie een triatleet aan tafel uitnodigde. Gregor Stam mocht een paar dagen na terugkeer van zijn debuut op Hawaii met Mies in gesprek. We zoeken nog naar de videobeelden van toen, maar hebben van Gregor al wel een fotootje/still gekregen. In het roemruchte interview in 2009 waarin Gregor heel openhartig over zijn turbulente jonge jaren als sporter verteld, brengt hij ook de vele mooie momenten uit zijn carrière in herinnering. ,,Ik kwam op televisie in het programma van Mies Bouwman. Nou, dan was je iemand hoor. Zeven miljoen kijkers op prime-time televisie.’’ In mijn ogen was Mies de moeder van iedereen. Rust zacht Mies.

Oerend hard met Jetze


Morgen hopen we ook beeldmateriaal te krijgen vanuit Monaco. Daar is de ‘hele sportwereld’ bijeen voor de jaarlijkse uitreiking van de Laureus Awards. Daar stonden we in voorgaande jaren nooit zo bij stil, het leek zo ongrijpbaar voor ons gewone stervelingen. Maar nu zijn daar ineens de paralympische atleten Jetze Plat en Bibian Mentel. Op dat geweldige podium moeten de beide Nederlanders vooral genieten. Maar stel je toch eens voor dat één van hen met die felbegeerde Award naar huis komt. Bibian is uiteraard volop in de aanloop naar de Paralympics in PyeongChang (van 9 t/m 18 maart) en Jetze? Ha, ha. Die koele kikker liet zich afgelopen weekeinde gewoon een motor aanmeten. Onder zijn lijfspreuk ‘je hebt maar 1 leven en motorcross is 1 van de mooiste dingen om te doen’ mocht hij zijn oranje machine bij André Pullen van WPM Motors KTM dealer afhalen. Prachtig apparaat trouwens met ook nog Jetzes logo’s en zijn startnummer 101 erop Daarmee won hij goud in Rio.

Inspector Colombo bevraagt Annemiek


Ironman keerde zondag terug op Sri Lanka, het eiland onder India. In en rond de Srilankaanse hoofdstad Colombo kwamen 672 triatleten uit liefst 62 landen tesamen. Onder hen ook acht Nederlanders. Wonnen Faris Al-Sultan en Lucien Zelenkova zes jaar terug de laatste 70.3 Ironman op dit grondgebied, nu was Colombo een age-group-only race. Daarover hebben we het komende week nog wel een keer.
Een Luxemburgse en een Singaporese overwinning op een 70.3 Ironman. Is dat uniek? Niet helemaal. Voor het Groothertogdom liep Dirk Böckel in het verleden regelmatig naar de winst en Olivier Godart was in Colomba aan zijn tweede 70.3 Ironman-winst toe. Vorig jaar won hij de Zuidafrikaanse 70.3 IM in Durban. De Italiaan Davide Rosetti volgde op Sri Lanka op gepaste afstand als tweede. Ling Er Choo uit Singapore verbeterde zich ten opzichte van Vietnam 70.3 IM vorig jaar toen ze derde werd. Nu klopte de inwoonster van miljoenenstad Singapore de Russische Svetlana Ushakova. Zoals vrijdag gemeld was er best een grote Nederlandse inbreng: acht triatleten liefst waarvan er zes finishten.

Meest opvallende prestatie kwam van Annemiek Stegehuis, die we nog kennen uit de tijd dat ze in de Nederlandse selectie van het floorball zat. Voor de niet ingewijden: floorball is een combinatie tussen zaalhockey en bandy. Geen Olympische sport, maar mondiaal in veel landen beoefend. Studie en opleiding brachten Annemiek, die de stick een aantal jaar geleden verruilde voor de racefiets, over de hele wereld. Het is dus geen toeval dat ze op een halve debuteerde in Sri Lanka en daar ook de derde fietstijd neerzette. Maar ook het zwem- en looponderdeel waren veelbelovend. Zonder de absolute top, maar daar maalt later niemand meer om, behaalde ze een keurige zevend plaats op 35 minuten van Ling Er Choo, het was goed voor een podiumplaats bij de F30: tweede. Slechts één Nederlander was sneller: Patrick Hermes werd 70e in 5.16.48, Annemiek had 5.18.35.

Vijfde bij de mannen 50 was Torsten van Dullemen in 5.21.26. Torsten woont en werkt in Hong-Kong, feitelijk zijn alle Nederlandse deelnemers expats. Marco Poot in 5.27.34 uur 104e, Adriaan Robertson in 5.29.36 uur 109e en Ferro Schat in 6.23.39 uur 243e maken het rijtje Nederlanders compleet. Overigens brengen we niet bij elke halve triathlon alle dutchies hoor. Die exclusiviteit laten we bij de finishers op een hele.

Freezing Diana: de hel van ’63 revisited


Tot slot: de ITU mikt op wintertriathlon als onderdeel van de Winterspelen in Beijing 2022. Inzet daarbij is de nog tamelijk unieke combinatie van snowshoe rennen, schaatsen en langlaufen. In en rond Lac Beauport te Quebec Canada waren de triatleten bijeen voor wat meteen ook een ITU World Cup genoemgd werd. Diana Gorter en de in Canada woonachtige Marcia Jansen waren er op uitnodiging. Marcia deed de sprint, maar was er vooral voor het ijzige verhaal later in het bondsblad. Diana deed mee bij de elites. Tussen veel jongere triatletes deed de stadgenote van Winterspelen-slotdeejay Martin Garrix (Amstelveen) haar uiterste best. Ze sloot het rijtje van elite deelnemers, dat alles bij min zes graden. Hierbij haar ervaring.

,,Hoi Ruud en Wim. Het was een unieke en supergave ervaring. Heb nauwelijks tijd gehad om me voor te bereiden, dat was wel jammer. Snowshoe rennen had ik nog nooit gedaan en erg pittig op behoorlijk uitdagend parcours. Schaatsen, mijn minste onderdeel ging best lekker, maar halverwege begon een sneeuwstorm die ze pas later op de dag voorspeld hadden. Met laag sneeuw op het ijs werd het wel zwaar. Tijdens het langlaufen was het zo koud door die harde wind dat mijn wimpers bevroren en ik nauwelijks iets kon zien. Het leek de ‘Hel van ‘63’ wel. Uitstappen geen optie natuurlijk, maar daar heb ik helaas veel tijd verloren, terwijl het mijn beste onderdeel had moeten zijn. Maar sfeer, organisatie en atleten fantastisch. Een geweldig evenement en hoop van harte dat ze deze sport Olympisch krijgen. Hoop volgend jaar mee te kunnen doen op de Weissensee, waar dezelfde format wordt overgenomen. Die organisatie was ook in Quebec.’’

Prachtig verhaal Diana. Als triatlete schreef ze eerder al geschiedenis door op de hele afstand te debuteren op Hawaii. Haar enige hele tot nu toe zelfs. Bij de Nederlandse langlaufkampioenschappen is ze al een paar keer in de prijzen gevallen. Ook prachtig beeldmateriaal trouwens. Om koud van te krijgen, als het dat al niet was in Nederland…

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.