Donalds beste World Cup; Quarteira met Stijn; Goed debuut Barbara bij juniors – WTJ 753

MAANDAG – Het sportweekeinde hield niet op bij het NK wintertriathlon alleen. Overal ter wereld waren onze duursporters actief. Van triathlons en duathlons in de normale volgorde tot kajakken, fietsen en lopen en zelfs een zomerbiathlon (lopen, schieten en fietsen) toe. De keuze was reuze.


We beginnen op het hoogste niveau van het laatste maartweekeind, de derde World Cup-wedstrijd in New Plymouth, Nieuw-Zeeland. De bondscoach had gekozen voor dezelfde ‘opstelling’ als in Mooloolaba. Daar was Donald Hillebregt ziek, niet fit. En dan valt er in dit soort wedstrijden weinig eer te behalen. Veertigste werd ie. Dat moet beter, wist de prof uit Hillegom, en gelukkig gebeurde dat ook. In de immer sterk bezette World Cup-races eindigde Donald op een 21e plaats. Ik herinner me dat hij in Tongyeong ooit 25e werd, maar korter dan zondagnacht Nederlandse tijd zat ‘The Donald’ nooit. Mooie opsteker voor hem, temeer daar zijn zwemnummer niet ijzersterk was. Fietsend trok hij de boel recht en er rolde een degelijke 16.49 minuten uit op de vijf kilometer.

Bij de vrouwen waren de verwachtingen van Lotte Wilms wellicht al iets te hoog gespannen na haar verrassende debuut in Mooloolaba. Die stunt kon de in Sydney woonachtige Nederlandse triatlete niet herhalen. De twintigste plaats werd nu een 32e, maar zo kan het gaan in het mondiale triathlonnen. Ook Maaike Caelers verkeert nog niet in de vorm, waar ze wellicht voor haar val in Abu Dhabi wel over beschikte. Maaike werd in Nieuw-Zeeland 22e op vier minuten van winnares Kirsten Kasper. Lotte verloor zeven minuten dit keer. De Amerikaanse liep op de sprint afstand weg van de thuisfavoriete Nicole van der Kaay. Belgisch succes was er voor Claire Michel, die derde werd. Bij de mannen bestond het podium uit Declan Wilson, Sam Ward en Matthew McElroy, respectievelijk Australië, Nieuw-Zeeland en Amerika.


Van de World Cup naar de ETU-Cup. Quarteira is altijd een mooie opwarmer voor het verdere seizoen. Bij de elites bleef de Nederlandse inbreng beperkt tot Stijn Jansen. De Tukker had het niet makkelijk in het Europese geweld. Met twee minuten achterstand verliet hij de woelige baren van de Portugese Zee. Ondanks sterk fietsen, schoof Stijn nauwelijks enige plaatsen op en met een 36-er rolde er op zich een aardig tien kilometer uit, maar als winnaar Dorian Coninx dan al na 31.11 klaar is, zijn de verschillen nog best groot. Hoe dan ook Stijn eindigde 41e, daarmee nog altijd 27 tegenstanders achter zich latend. De Fransen vierden feest, want na Coninx volgde Leo Bergère op een tweede plaats. De Noor Casper Stornes werd derde. Geen Nederlandse vrouwen dus. De Zwitserse Julie Derron, vorige week derde in Gran Canaria, won nu in Portugal. Lokale heldin Melanie Santos werd tweede, Sandra Dodet uit Frankrijk derde.


Bij de junioren wel een groot TeamNL van vooral jonge junioren. Eén uitschieter in de uitslagen: landskampioene Barbara de Koning. Goed voor een tiende plaats bij haar eerste internationale optreden voor Nederland. Eerder kwam ze bij het veldlopen wel voor TeamGB uit. Barbara kwam vorig jaar naar haar vaderland om er de races in DUIN Almere en het Nederlands kampioenschap in Enschede op haar naam te schrijven. Landskampioen bij de jongens Gjalt Panjer was in Quarteira, waar de junioren op zondag hun wedstrijd deden, de beste landgenoot. Hij werd 39e op vijf minuten van winnaar Vetle Bergsvik Thorn. Dat een sterk collectief niet altijd een factor is, bewees deze Thorn: hij was de enige Noor in het veld. De andere Nederlandse jongens vochten in de achterhoede.

Aan de streep kwamen Victor Goené als 48e, Ruben Slot als 52e, Ian Pennekamp als 53e en Davy Heijsteeg als 54e binnen. Topsport is hard. Hard werden de mannen met de neus op de feiten gedrukt. Werk aan de winkel, al was het loodzware zwemonderdeel er wellicht debet aan dat er povertjes gepresteerd werd. Maar goed, ook dat is triathlon.

Terug nog naar de meisjes met na Barbara, die wel sterk door de woeste zee ploegde, als tweede Nederlandse Dirkje Lebouille. Ze debuteerde op ETU-niveau en dat ging haar eigenlijk best goed af: 29e. Daarna volgden op 34 Joyce Caro, op 39 Sam Wennink en als 44e en laatste van het pak: Romy Spoelder. Internationale ervaring opdoen, daar draait het bij de jonkies vooral om. Dat is ook: om kunnen gaan met mindere klasseringen.


Morgen nog meer wedstrijden uit het weekeinde, nu nog een laatste ITU-race namelijk die van Rayong Thailand. Waren daar ook Nederlanders dan? Nee, dat niet. Maar Mohamad Masoo beschouwen we een beetje als ‘van ons’. Hij wordt gesteund door een aantal Nederlanders in zijn missie naar Tokyo. Bij zijn eerste race om de Asian Cup in Thailand kwam hij al aan zijn eerste ITU-punten van het seizoen toe: Mohamad werd veertiende op een totaalveld van 50 sterke Aziaten. De winst ging naar de Japanner Takuni Hojo.

Morgen nog wat Belgische wedstrijden, Xterra’s, Ocean Lava’s en wat dies meer zij. En wij? Wij vermaken ons vanavond bij de Matthäus Passion, Bachs meesterwerk. Zo kort voor de Pasen een diepgewortelde traditie in mijn familie. Het is weer eens wat anders dan triathlonuitslagen….

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: