Breukelen; Veurne; Claudia’s Ironman; Let op Jeffrey; Curaçao en Riccione voor Yvonne – WTJ 791

foto Bert van Rossum

 

WOENSDAG – Het was alweer de 28e editie van de InstalVista triathlon van Breukelen. De winst ging vrij overtuigend naar Niels Esmeijer. De triatleet uit Soest zette daarmee zijn seizoen voortvarend in. Na de veertig baantjes in binnenbad ’t Kikkerfort zwemmen waren er nog wel andere mannen die als eerste het chloor uit de ogen wreven. De broers Mike en Patrick van Beek uit Ede bijvoorbeeld. Allebei goed voor een korte dertien minuten in het zwemwater. Niels kwam op een dikke minuut als tiende aan de kant, concurrent Lennart Kleinjans uit Woerden nog veertig seconden later. Maar op het heen en weer parcours zetten deze mannen de grote plaat op. De enige die kon volgen was Tijmen Smit die weer als een malle fietste. Zijn 95e looptijd wierp hem weer ver terug. Niels had nergens last van en liep soepeltjes naar de winst voor Lennart en de als derde aankomende Maximilian Hirsch. De laatste uit Duitsland afkomstig maar aan de TU Delft (aerodynamica) studerend, scoorde de tweede looptijd. Bart in ’t Velt achterhaalde op de tien kilometer Peter Johan Dillo nog in de strijd om beste master te worden.

 

Openingswedstrijd

foto Bert van Rossum

Bij de vrouwen lag de latere winnares Deborah Schouten uit Weesp ook niet meteen aan de leiding. Bij het zwemmen moest ze behalve de snelle Channah Brandsema nog vijf vrouwen voor laten gaan. Hellas atlete Channah leek hard op weg naar de overwinning met ook nog eens de snelste fietstijd, maar moest alle inspanningen bekopen met een minder snel loopnummer dan ze gewend is. Deborah en ook Jorieke Casteleijn (nog een Amersfoortse podiumplaats in het eerste meiweekend!) gingen haar nog voorbij. Knappe prestaties van masters 40 Jeanet van den Berg en Paula van der Pouw-Kuiper (trouw Trikipedia-volger) masters 50 op respectievelijk de vierde en vijfde plaats. Mooi weer, goede condities, op deze bevrijdingsdag in een leuke ambiance. Breukelen is niet langer de openingswedstrijd, maar een klassieker is het inmiddels wel. De moeite waard.
Nog een laatste keer Hoogerheide, want de teamwinnaars van het dagklassement waren bij de mannen verrassend RTC Brabant en bij de vrouwen EDO Sports.

 

Omar in Veurne


In het Belgische Veurne stond voor het eerst een kwart triathlon op de kalender. Het lokte meteen veel volk, nieuwsgierig naar dit nieuwe evenement kennelijk. Zeker zal ook de finishlocatie, de Grote Markt in het stadje, bijgedragen hebben tot een heerlijke Vlaamse sfeer. De Argenta Sporkin kwart werd gewonnen door de in ons land onbekende Pamphiel Pareyn. We zouden allicht moeite hebben zijn voornaam correct uit te spreken. De Belg woonde een tijdje in Veurne, er was hem alles aan gelegen goed te presteren. Het lukte. Een kop-staart finish waar zelfs toppers als Louis Nayaert (2e) en Ruben Geys (3e) niets tegen in konden brengen. Omar Brons was na Doornik in Vlaanderen gebleven om de ouverture mee te maken. Hij eindigde als enige Nederlandse deelnemer op een zevende plaats net achter Hannes Cool. Beste vrouw was Charlotte Deldaele.

 

Claudia wordt 13e en dan toch geen slot Hawaii?


Mooie verhalen uit Ironman Australië van Els Visser meegekregen, prachtig lijstje van Marino Vanhoenacker met zijn 17 Ironman-zeges. Maar hoe verging het de overige Nederlanders in Port Macquarie? Claudia Striekwold was dik tevreden over haar zeezwemmen ondanks het haaienalarm. In 1.08 klaar. Een straf parcours voor het fietsen met 1700 hoogtemeters, die Clau aardig sloopten, Ze moest 20 minuten toegeven op haar geplande fietstijd en uitgerekend in haar F30-leeftijdsgroep zaten me daar een partijtje hardrijders. Ergens verloor de Eindhovense Fusion-atlete op haar specialiteit haar slot Hawaii, want de marathon liep aanvankelijk voor geen meter, maar nadat ze wat cola en water dronk herstelde ze en kwam ze tot een nieuw pr van 3.41 uur. Aan de finish mocht Mike Reilly haar als dertiende vrouw verwelkomen, profs inclusief. Dan verwacht je toch eigenlijk in de eigen F30 dat je bij de Hawaii-gangers zit. Maar niks hoor, Claudia greep er nog een keertje naast met haar vierde plaats.

Ze ging er gelukkig niet lang onder gebukt: een geweldige raceweek, waarin ik de jongens van Newcastle Triathlon Club heb ontmoet en er in stijl mee afgesloten heb. Els en Claudia hadden nog twee landgenoten bij de mannen. Hier de namen op een rijtje:
M:
250.André Bremmer 11.21.58
312.Frits Arkema 11.39.46
V:
4.Els Visser 9.56.32
13.Claudia Striekwold 10.41.30

 

Schitterend debuut Jeffrey

    

Voor Marijke Zeekant en Pim Veeger begon het triathlonseizoen traditiegetrouw op Mallorca. Eerst met een fikse cycling tour en zondag met Mallorca Olympic Triathlon, dé voorwedstrijd op de 70.3 Ironman van komende zaterdag. In Colonia Sant Jordi ontmoette Marijke een collega-Olympiër van Seoel 1988 namelijk James Parrack Brits zwemmer toen en organisator van deze wedstrijd nu. Het weer zat niet mee. Warm in Holland, dan regen op Mallorca. Marijke moest het vanwege een eerdere kuitblessure nog rustig aan doen, maar tiende werd ze toch weer (plus F60-winnares). De winst ging naar de sterke Britse Emma Pallant voor de Zweedse Annie Thoren en Imogen Moroney. Tracy Markham van De Dolfijn eindigde fraai vijfde, twee minuten later gevolgd door Friezin Berber Bergsma op een zevende plaats. Top drie bij de mannen: de Zweed Patrik Nilsson voor de Britten Jack Hutchens en Harrison Smith. De verschillen waren klein.

Op een puike zeventiende plaats in dit sterke veld eindigde Jeffrey van der Park. De voormalig baanatleet (zilver op NK junioren 1500 meter in 2009) stapte later over op wielrennen, won dit voorjaar de zwemloop in Purmerend en debuteerde nota bene in Sant Jordi. ,,Wat een gave sport is dit, smaakt naar meer’’, aldus de Noord-Hollander. Pim werd 56e en tweede bij de masters 50. Rogier Doodeman eindigde 64e, Gerwin Dijksterhuis 77e en Martijn Vreys 90e. Maar let op Jeffrey van der Park dit jaar!

 

Hogedrukspuit

Op Curaçao was de vervroegde editie van de Kärcher internationale triathlon. Geen Gastelse speaker dit jaar, wel Gastelse atleten. TOGA was met drie man afgereisd naar de Antillen. Ze kwamen er onder andere Mirjam Weerd tegen. De kwart in de tropische hitte werd gewonnen door de pas 22-jarige Venezuolaan Yhousman David Perdomo Pena. Hij had een enorme voorsprong op Rick Nijhoving en Arubaan Romar Arendsz. Een dubbelslag voor Venezuela want Genesis Ruiz won bij de vrouwen, Marlies Kort volgde op zes, Mirjam Weerd op twaalf minuten als de nummers twee en drie. Gastelaar Jan Moerings eindigde vijfde en beste M50, waarmee hij een hogedrukspuit won. Vraag is even hoe dat enorme ding mee terug naar Nederland te nemen. Maatjes Rien Buurstee en Peet Willemse werden 27e en 33e op 45 deelnemers in totaal. Naast Rick en Jan eindigde tussen de Antillianen nog een tweede Nederlander in de top tien: Jan van Egmond werd tiende.

 

Regina Yvonne

De Challenge Riccione dan. Een vervolg overigens op de vijf vorige Challenges in Rimini enkele kilometers verderop. Yvonne van Vlerken genoot weer van een weekje pizza’s eten en Italiaanse gastvrijheid. In de race kende ze haar gelijke niet. Van Vlerken: Regina di Riccione kopten de kranten de andere dag. Gran Canaria verliep perfecter, maar ook de Italiaanse winst ontging haar niet. Als zesde de Adriatische Zee uit, als derde terug in de wissel fietsen/lopen en daarna met een big smile door de goed gevulde straten van Riccione. Het was een race volgens het boekje, haar tweede winst in deze Oost-Italiaanse halve triathlon. Bij de mannen was Giulio Molinari net even sterker dan landgenoot en eeuwige rivaal Massimo Cigana. Marten Visser was op de 54e plaats beste Nederlander.

Het is woensdag. Daags voor Hemelvaart. Vroeger was dat de dag van de trio-triathlon in Made, met steevast deelname van Gianni Romme. Nu is het rustig op de kalender op deze heilige donderdag. Misschien maar goed ook, we zijn immers amper bij met uitslagen van de afgelopen dagen.

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: