Andre Kwakernaat; het triathlonavontuur in Venetië

Ik moest voor mijn werk afgelopen week in Venetië zijn. Pleuni Hooijman had zich ingeschreven voor de hele afstand Challenge Venetië, precies in het weekend aansluitend. Zo kwam het mooi uit en ben daar gebleven. Atletenmanager bij Team4Talent Chris Brands kwam ook en ging het zelf ook weer zijn zoveelste hele afstand afleggen. Wat ik altijd doe is een grote bus huren zodat: de fietsen mee kunnen, fietsparcours kan worden verkend en de atleten zo min mogelijk hoeven te lopen. Mijn taak is dan meestal het verzorgen van de haal- en brengdienst en chef parcours verkenning. Dan kan ik direct foto’s voor de aankondiging maken en kijken waar ik op de zondag de foto’s ga maken.
 Bij de inschrijving navraag gedaan hoe het mijn accreditatie stond. De organisator vertelde mij dat er niets nodig was en anders moest ik hem maar roepen, nog nooit meegemaakt. Maar ja we zijn in Italië.. Ik moest vervolgens zelf maar uitzoeken hoe ik bij de zwemstart en finish van het zwemmen kwam. De wisselzone is aan de overkant van Venetië en je moet dus eerst daar heen en dan heb je ongeveer een uur om terug te komen. Een motor hadden ze al helemaal niet tot hun beschikking om mee te gaan met het fietsen. Tja, dan sta je daar dan, hoe ga ik nu foto’s maken. En hoe kan ik de familie Hooijman (zus, tante en nicht en de vriend van Pleuni Gerard) ook meenemen. Tijd om een plan te maken. Vrijdagavond was ik met mijn vrouw met een taxiboot naar een restaurant in Venetië gegaan, dus maar eens die mensen benaderen wat mogelijk was. Uiteindelijk is niets onmogelijk…
Inderdaad het was mogelijk, maar hoe laat en waar? Document gemaakt en verstuurd naar de eigenaar. Het was wel erg vroeg maar het ging lukken. Zo, dat was geregeld, nu maar afwachten of hij ook daadwerkelijk zou komen opdagen om 05.00 uur in de ochtend. Op de wedstrijddag om 2.30 uur opgestaan kort na 3 kwam de familie Hooijman bij mijn hotel en zijn we naar het huis gereden waar Pleuni, Gerard en Chris verbleven. Daarna naar de wisselzone om alles klaar te maken voor de wissel van het zwemmen naar het fietsen. Kort voor 5 liepen we naar de haven en YES de boot kwam er al aan. De familie was verbaasd wat ik geregeld had. De atleten werden per bus naar Venetië gebracht en wij in de boot. Wel een gave ervaring om om 5.20 in Venetië te varen. Niemand te zien.
De boot uit en lekker foto’s te maken van de lopend arriverende atleten. 6.15 weer in onze privé boot om de zwemstart te fotograferen.. helaas de carabinieri joeg ons op niet mis te verstane wijze weg. Jammer.. toch was beelden gemaakt en terug naar de zwem finish aan de overkant. Daar aangekomen was er alweer politie en we mochten dan net nog aanleggen om van boord te gaan.
Ruim op tijd zaten we klaar om de foto’s te schieten van Chris en Pleuni. Chris kwam als eerste en kort daarna Pleuni. Mooi beide vooraan. Nu het 2e deel van mijn plan. Zus en nicht in onze gehuurde bus naar de haven bij het fietsparcours en wij in de boot snel tussendoor. Helaas.. de uitgedachte vaar route was geblokkeerd door de politie. Nu was Manuel onze kapitein niet zo snel te vangen. Hij wist wel een alternatieve route.
Uiteindelijk zijn we door iets meer dan sloten gevaren, langs containerschepen, zeewaardige sleepboten, hijskranen  om toch uiteindelijk in de jachthaven uit te komen om de zus en nicht weer op te pikken. Weer een eind gevaren en toen wij  bij de uitgestippelde landingsplaats aankwamen, kwam net Pleuni voorbij gefietst!
Het plan was gelukt, maar waar was Chris?..Na een aantal uren en vele foto’s verder zijn we naar de bus gelopen. Nog steeds niets van Chris vernomen en wij maakten ons toch wel zorgen. We waren net bij T2 aangekomen toen mijn vrouw belde dat Chris ziek op ons bed in ons Hotel lag. Hij had een koortsaanval gehad na het zwemmen in de eerst kilometers van het fietsen. Hij is toen terug gereden naar de wisselzone en heeft daar zo’n 2 uur aan het infuus gelegen. Gelukkig was hij nog zo helder om naar ons hotel te gaan en was mijn vrouw er nog. Chris was doodziek en kon bijna niets meer, maar ze bleef bij Chris.
Ondertussen was Pleuni aan de zwaarste beproeving van de dag begonnen en de hele familie Hooijman rende met water en ijsblokjes door het park heen om Pleuni verkoeling te geven in de extreme hitte . Het ging inmiddels een wat beter met Chris en zo kon mijn vrouw toch nog de finish van Pleuni op een knappe derde plaats meemaken.
Direct na de finish het podium op geen tijd om bij te komen maar dit kwam goed door de hulp van zus Evelyn .
Gedurende de dag werd ik op de hoogte gehouden van de verrichtingen van de mannen van het ons team in Nieuwkoop. Waar Milan Brons lange tijd voorop lag en uiteindelijk door 5 minuten penalty van een waarschijnlijke overwinning werd afgehouden door Evert Scheltinga die hetzelfde vorig jaar overkwam. De kort geleden vader geworden Diederik kwam als achtste over de finish. Wat een dag 1 en 2 en 8 in Nieuwkoop op het NK halve en Pleuni 3e op de hele in Venetië.
Helaas was het nog niet goed met Chris en na overleg met dokter in NL toch terug gegaan naar zijn eigen tijdelijk verblijf. Op maandag is hij in een niet al te beste toestand toch in het vliegtuig gestapt en terug in Nederland in het ziekenhuis beland. Gelukkig is hij inmiddels aan de betere hand en bleek hij een virus in zijn slokdarm en keel te hebben. Wat een bikkels zijn de triatleten!
tot de volgende keer,
André Kwakernaat

Ruud de Haan

De andere helft van het bekendste speakerduo van Nederland, zoekt elke maandag zijn stem terug, beweert zelf ooit aan triatlon gedaan te hebben, hoopt dat er geen beeldmateriaal bovenkomt van die Speedo-periode... ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.