Castricum opgelost; Junior Cup Holten; Roth met Evert en Yvonne; Feeëriek Lahti – WTJ 841

DINSDAG – Soms is een goede uitslag ondergeschikt aan de sfeer of uitstraling van een evenement. In Castricum stond feitelijk niets op het spel. Meedoen is belangrijker dan winnen. Waarom er dan toch 33 DQ’s uitgedeeld werden? Patrick Kingma komt met het antwoord: alle deelnemers moesten zeven rondjes fietsen en zes rondjes lopen. Heerlijk voor het publiek maar hogere wiskunde voor de deelnemers dus. Het evenement leed er niet onder, dat was top. Afgaande op de eindtijden was de ‘geschoonde top drie’ dus de Deen Martenson, dan Michael Emmerik, dan Daan Glorie. Gezien de tien minuten voorsprong had Mohamad Maso toch wel gewonnen. Ron Martens was dan twijfelachtig als tweede en de Deen derde. Bij de vrouwen bleven de nummes 1 en 2 gelijk: dus Brenda Zwarthoed uit Uitgeest winnares en Lindsay van der Meer tweede. Iverne Creton was mogelijk voorbij gestreefd door Elke Res in de strijd om het brons. Maar da’s speculeren. We zullen in de puntenstand eind dit jaar de DQ’s buiten beschouwing laten overigens.

Quinty in voetsporen Marco

foto Inge Huitema

Nog eens naar Holten, waar de Kalfstermansweide in niets meer herinnert aan het spektakel van zaterdag. De ETU Cup junioren hadden we nog niet volledig meegenomen. Dé topprestatie kwam van Quinty Schoens, die evenals vriend Marco een prachtige zesde plaats scoorde. De race werd gewonnen door de verrassende Slovaakse Kristina Jelenska, vorig jaar in Rotterdam nog slechts 55e. De française Celia Merle zwom het snelst, werd uiteindelijk tweede en de Zuidafrikaanse Amber Schlebusch (gecoacht door Vivera-run winnares Kate Roberts) werd derde. Na Quinty duurde het vier minuten vooraleer Joyce Caro als 27e over de meet kwam. Daarna volgden de Oranje-meisjes elkaar in vlot tempo op: 31.Silke de Wolde; 32.Kim Groeneveld; 35.Kim van ’t Verlaat; 36.Anna Witteveen; 37.Romy Spoelder; 38.Shirin van Anrooij (als laatste uit de Domelaar); 41.Marit van den Berg; 45.Tessa Witteveen; 48.Nikita van den Ouden.

Loopfenomeen Willis


Bij de jongens kwam de Brit Matthew Willis uit het niets tevoorschijn. Zijn looptijd van 17.21 (!) was sneller dan in welke andere ETU Cup series, dus ook die van de mannen-elite. Zijn landgenoot Christopher Perham was bij de elite de snelst in 17.30 al was dat meer een tactische race wellicht. Willis haalde het dus voor de Noor Vetle Bergsvik Thorn, wiens moeder/supporter vond dat er wel iets meer Engelstalig gespeakerd mocht worden. De Portugees Ricardo Batista sprintte naar een derde plaats. Vooraan helaas geen Nederlanders. Joey van ’t Verlaat kwam het verst op een 26e plek. Daarna volgden: 30.Victor Goené; 45.Lars van der Knaap; 46.Jesse Cuijpers (eerstejaars); 48.Ian Pennekamp; 49.Davy Heijsteeg; 54.Gjalt Panjer; 56.Syb de Jong; 58.Ruben Slot; 60.Hugo Jan Bosscher; 61.Olaf Jan Bosscher; 66.Joost Friderichs.

Greatest triathlonshow on earth: Roth

Challenge Roth. Onmiskenbaar het grootse triathloncircus van Europa, misschien wel wereld. We kennen de beelden allemaal van de Solarberg. Maar je blijft je verbazen hoe de doorgaans best nuchtere Duitsers daar compleet uit hun dak gaan. Ook wel weer logisch, nu Sebastian Kienle daar 7.46 neerzet en zijn landgenoot Andreas Dreitz tweede wordt in 7.53. Jesse Thomas, Almere-winnaar Joe Skipper, Cameron Wurf en James Cunnama doken ook nog onder de acht uur.

Als zevende en eerste erboven volgde onze Evert Scheltinga, daarmee wel een dijk van een prestatie neerzettend: snelste Nederlander ooit in Roth (oude record van Jos Everts nota bene). Nu voor dr. Evert: 8.04.28. Laten we in dit verhaal beslist Tjardo Visser niet vergeten. Leeft toch niet compleet als full-prof, maar wordt wel even twintigste in 8.39 uur en 17e pro. De Almeerder heeft onmiskenbaar veel talent. Dat had/heeft Peter-Johan Dillo ook: tweede M45 in 9.00 en ook Thomas Naasz was meer dan content met zijn 43e positie in 9.04. In de top honderd voorts: 59.Marcel Suurmond (9.14) een top-Zeeuw en 64.Carlo Pullens (9.15) still-going-strong en dan maar niet meer uit bed komen op maandag.

Yvonne’s vrijgellenfeest begon na 8.54 uur


In het vrouwenveld was Yvonne van Vlerken historisch gezien de grootste vedette. Toch was er twijfel bij Vonsy of ze überhaupt wel zou starten. Het startveld was groots vanwege het driedubbele prijzengeld bij de 35e editie. Haar vijfde plaats was overigens haar minst goede klassering ooit in Roth, wel scoorde ze haar 15e (!) sub-negen uur tijd. En dat wereldrecord heeft ze al heel lang in handen. Yvonne daags erna: ,,Zwemmen ging oké. Bij het fietsen iets te veel op kop gereden en dat merkte ik bij het lopen. Vanaf de eerste kilometer had ik last van mijn onderrug, dus het was weer een mentale oorlog. Super genoten van het publiek in mijn lievelingswedstrijd en alles overziend heel tevreden over mijn race en mijn voeding. Nu ben ik even klaar mee. Na de prijsuitreiking begon meten mijn vrijgezellenfeestje, ze reden me rond in een rose limousine. Het was geweldig.’’

Tot haar bruiloft op 19 juli houdt Yvonne zich koest. Geen wedstrijden, trainingen rustig onderhouden en genieten van the love of her life Per Bittner. Per coachte menig triatleet naar een goede prestatie in Roth en supporterde uiteraard zijn aanstaande. Yvonne had nog vier atletes voor zich die net als zij sub-9 uur tijden noteerden. Daniela Sämmler is de vrouw in vorm in 8.43, maar oh oh wat scheelde het weinig met Lucy Charles. Slecht negen tellen zaten er tussen de Duitse en de Britse. De Finsa Kaisa Sali was in 8.46 klaar, de Britse Laura Siddall in 8.48. Iets minder Nederlandse vrouwen dan mannen aan de start.

Daarom vermelden we ook de andere twee: Tjarda Omta 302e in 13.26 en Liselore Schickendantz 340e in 13.57. Bewonderenswaardig van Liselore, want die had een weekend eerder nog veel werk aan de organisatie van de Frysman.

Triathlonnen bij noorderlicht: Martijn en Stef vooraan


Een wel zeer bijzondere nieuwe 70.3 Ironman is die in het Finse Lahti, waar het Noorderlicht een late middagstart mogelijk maakte. Rond middernacht is het dat nog steeds. Een natuurverschijnsel aangevuld met een schitterend parcours maakt dat de uitgevallen Marino Vanhoenacker er volgend jaar beslist terugkeert. De Zuidafrikaan Matt Trautman won de premiere. Manuel Kung en Christian Kramer bleven ook binnen de vier uur. Voortreffelijke race in het wel wat koude Lahti voor de twee Nederlandse pro’s: Martijn Dekker en Stefan Overmars bleven op ongeveer tien minuten van de winnaar en haalden fraaie vijfde en zesde plaatsen. Martijn fietste zich niet over de kop, Stefan had het soms koud. Maar de klasseringen waren prima. Beste vrouw was de Britse Kimberley Morrison, thuisfavoriete Minna Koistinen kwam vijf minuten te korte, brons ging naar de Zweedse Camilla Lindholm. Beste Nederlandse was Leontien Dekhuyzen op een 75e plaats en vijftiende F35. Meteen al zo’n dertig landgenoten van de partij voor een onvergetelijke ervaring.

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.