Bloedhete kuitenbijters in Aarschot; Drielanden circuit; Ironman Bolton kort maar mooi – WTJ 856

DONDERDAG – Warm was Klazienaveen afgelopen zondag en misschien was het in Aarschot nog wel warmer. Want in België steeg het kwik de afgelopen maand zo mogelijk nog hoger vanwege de voetbalkoorts. Op een kleine 40 kilometer van de Grote Markt in Brussel waar de Rode Duivels later die zondagmiddag werden gehuldigd ligt Aarschot, fraai stadje in de Hageland-streek.

De Rotselaarse Plas voor het eerste onderdeel ligt in Rillaar. Daar opente de 1/8e afstand om 12 uur de wedstrijddag, een uur later gevolgd door de 1/3e afstand. Althans bijna 1/3: zwemmen en lopen is langer, respectievelijk 2 kilometer en 15 kilometer. In Oud Gastel is de hele/IM-distance precies door drieën gedeeld: 1300-60-14. Tussen zwemmen en finish ligt 11 kilometer, maar via een prachtig Jaagpad over dezelfde afstand is het een ideale en prachtige route. Daarna volgen de lokale rondes door de binnenstad met serieuze kuitenbijters onder meer over de schuin hellende Markt. Ook het loopparcours is soms haast ondoenlijk met stijgingspercentages van bijna 20 procent.

Circuit met drie in NL/B/D

Triathlon Oud Gastel was aanwezig vanwege een mogelijk samenwerkingsverband in een circuit met drie 1/3e. Daar hoort ook het Duitse Bonn nog bij. De Hageland Powertriathlon, zoals het evenement heet, werd gewonnen door de sterke Belg Kjel de Hertog en Sara van de Vel. Kjel voelde zich na afloop als een gekookt eitje. ,,Maar ook bij mijn achtervolgers wat het vet van de soep.’’ zoals alleen Vlamingen dat kunnen uitdrukken. Alle (ook onze) aandacht ging bij de vrouwen uit naar de immer goed gesoigneerde Sofie Goos. De kennismaking was meteen raak: Aha, dus gij zijt diene Ollander, die mij destijds wakker hield op de camping in Almere, waardoor ik tweede werd?’’ En met een ondeugende blik: ,,Kom je het nu hier goedmaken?’’

Met Adam Lambrechts kwam Kjel uit het water, Katrien Maes was snelste vrouw. Al snel nam Sara over. Marijke Zeekant kwam trouwens als vijfde vrouw bij haar fiets aan. Whytic Priem kreeg pech onderweg. Terwijl Kjel bij het lopen nog serieuze concurrentie kreeg van de op deze afstand debuterende Yorben Verboven maakte Sybren Baelde het trio vooraan compleet. Sofie kwam als zesde uit de Plas en zette zich toen aan het werk om uiteindelijk toch weer tweede (met voldoende nachtrust volgens ons) te worden. Charlene Ottevaere finishte als derde. Als 35e kwam Zeeuw Ruben Martens binnen. Veertigste was snelle fietser Maarten van Kooij en 54e was dat Dennis Florussen.Op een 57e plaats volgde Pim Veeger, tevens tweede M50. Vijfde master in die groep was Cees den Dunnen. Twaalfde vrouw in het veld, vierde master overall en winnares F60 was Marijke. ,,Ook ik heb wel eens lichter verteerbare triathlons gedaan.’’ Evelien Ruijters nog niet zo gek veel, maar de Maastrichtse viel na het fietsen toch uit.

De sprint afstand , de Plas Triathlon, ging naar Edouard Vertstaete en Britt Heirman. Gewezen topper Peter Croes deed ook mee: hij eindigde als 26e. Ook hier nog wel een paar Nederlanders kunnen ontdekken, zoals Gerard Oomen van TVR. Maar dat kunnen er met een circuit de komende jaren wellicht meer worden. (foto’s Wim van den Broek)

Bolton levert ons geen nieuwe Hawaii-gangers op

In Bolton dus die Ironman met ingekort (153 km.) fietsnummer. Van bosbranden kregen de honderden triatleten ook in de dagen voorafgaand niets mee. Maar veiligheid boven alles, dus bleef het de ingekorte fietsomloop. Gelukkig geen blauwalg, dat had de race helemaal ‘misvormd’. Het dubbele Britse V-gebaar met Joe Skipper en Lucy Gossage. Joe was vooral actief op Challenge-racees met winst in Almere en Geraardsbergen. Dit werd zijn eerste Ironman-zege. Joe werd gevolgd door de man die lang aan de leiding lag, de Duitser Marc Duelsen. Op de marathon was het stuivertje wisselen. Derde werd Marcs landgenoot Fabian Rahn. Ging het zwemmen voor Erik-Simon Strijk meer dan voortreffelijk, bij het fietsen en lopen kwam de Roosendaler onvoldoende in zijn ritme. Toch werd het een fraaie achtste plaats in 8.28 uur. Maar tijden zeggen niks nu. Joe bleef als enige onder de acht uur: 7.55 uur.

Marleen als supporter in plaats van triatlete naar Hawaii

Lucy Gossage boekte een eenvoudige zege door Camilla Lindholm er ruim een half uur uit te lopen. De Canadese Angela Naeth finishte als derde. Bijzondere vermelding verdient zuiderbuur Christian Meuser. Hij won het M60 klassement en boekte en passant zijn 18e (!) ticket voor Kona. Recordhouder in België, in Nederland komt Rob Barel op tien. Bolton is niet ver weg, maar heeft toch nooit heel veel Nederlanders aan getrokken. Ook nu niet. Zes stonden er aan de start. En dan te bedenken dat er regelmatig Hawaii-tickets naar landgenoten gingen. Dat was nu helaas niet het geval. Daniel Nagel finishte als 32e en zevende bij de M40. Te weinig voor Kona.

 

En Marleen Valk, vorig jaar hier nog tweede F40, moest nu genoegen nemen met een negende plaats. In navolging van partner Joost van Rens (voor zijn derde WK Ironman) gaat Marleen dus niet als deelnemer maar als supporter naar de Pacific. Maar de heeft die beroemde finish op Allii Drive al wel als triatlete mee mogen maken. Ralf Leeuwenburgh deed het met een 50e plaats overall ook prima.

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.