Over extreem weer, extreme triathlons, extreme avonturen en extreme WTS-snelheid -WTJ 863

DONDERDAG – Het eerste ‘tri/duathlon-loze’ weekend in Nederland sinds half maart komt eraan. Op geen enkele kalender een wedstrijdje kunnen vinden, maar we laten ons graag verrassen. Het is hoe dan ook een spannend sportweekeinde, waarin Rachel Klamer haar tweede plaats in de strijd om het wereldkampioenschap verdedigt en waarin de ontknoping voor de – ons Nederlanders – ongemeen spannende Tour de France. Kan Tom Dumoulin (triatleet op de Olympische Spelen van 2024?) à la Jan Janssen vijftig jaar terug in de tijdrit de Tour naar zich toetrekken? Geen eenvoudige opgave, maar in topsport is niets onmogelijk.

Tour en triathlon


Mooi trouwens hoe steeds vaker triathlon en wielrennen met elkaar verweven zijn. Louis Delahaye, die zich eertijds verbond aan Robert Gesink, Koen de Haan in de Sunweb-formatie van Tom en ook Richard Cremers is als soigneur van de LottoNL-Jumbo ploeg verbonden aan het wielercircus. De Gelderlander (onderdeel van de Persgroep-kranten) had een mooi interview met de 54-jarige Elstenaar, waarvan wij dan weer weten dat het de vader van Thomas is. Veel wedstrijden van zijn talentvolle zoon zal Richard niet bijwonen. In het verhaal staat dat ie minstens 165 dagen per jaar onderweg is met de professionele wielerploeg. Hij was er ook al drie keer bij als verzorger op de Olympische Spelen. Laten we er vanuit gaan dat de wegen van Cremers senior en junior elkaar weer kruisen op de Spelen van 2024!

Janien voelt geen hitte


Warmterecords zijn er om gebroken te worden. Vandaag en morgen stijgt het kwik naar zo’n beetje onze lichaamstemperatuur. Mijn dagelijkse trainingsrondje fietsen pakken we of heel vroeg in de ochtend of rond half tien ’s avonds als het enigszins is afgekoeld. Al zwetende voel ik mee met de triatleten, die door moeten trainen. Voor Maastricht, Almere of andere uitdagingen. Janien Lubben doet zondag Ironman Hamburg. ,,Ik hoop op dezelfde flow als in Klazienaveen. Het daar geen seconde mee gekregen dat het warm was, dat het waaide.’’


Het kan dus wel. Anderen kijken al naar de weersverwachtingen voor een week later. Maastricht. Natuurlijk doet de organisatie hetzelfde. Bij natuurgeweld zijn Ironmans wel eens aangepast, bij hitte gebeurt dat niet snel. Als de eerste Ironman in 1978 nu in Siberië was gehouden…. Ook de Limburgse wedstrijd werd in de korte historie al eens onder tropische omstandigheden gehouden. Evengoed: iedereen moet alert zijn. Het is nog tien dagen.

Joops avontuur in Alaska

Extremen horen bij wedstrijden, die daar hun naam aan koppelen. Waar snelheid minder belangrijk is. Zoals de Alaskaman. Vorig jaar tot een goed einde gebracht door TVH-ers Tommy Obst en Peter Denekamp. Joop Schwalbach kennende, werd de race in de noordelijkste staat van Amerika een bucketlist-dingetje. En jawel, de die-hard uit Oostzaan stond er vorige week al aan de start. Zijn avontuur deelde hij al op Facebook en wat ons betreft moet Joop een boek over zijn sportbelevenissen uitbrengen. De grote drie uit de XTri World Tour (Norseman, Celtman en Swissman) had ie al voltooid, nu was Alaska aan de beurt. Joop en Bea waren er eerst drie weken op vakantie, Een beetje geoefend in koud water zwemmen en hikes gedaan.


De wedstrijddag begon voor Joop om 2.30 uur, ontbijten lukte niet, om drie uur naar zwemfinish in pikkedonker, fiets klaar gezet en daar met de schoolbus naar de start. Om 4.45 uur begon de Alaskaman. Zwemmend naar de zwaailichten van de brandweer van het stadje Seward. Dat was de eerste opdracht. Watertemperatuur 14 graden plus instromend gletscherwater waardoor de temperatuur tot 8 graden daalde, maar Joop kon er goed tegen. De stroming was flink, waardoor het aan wal stappen niet meeviel. 4100 meter zwemmen in 1.38.23 uur, bij de eerste dertig op de fiets in winter outfit. Mistig en buitentemperatuur 4 graden (!). Reactie Joop: ,,Het ging wel lekker alleen de Seward Highway was gevaarlijk met al dat verkeer.’’ Gaandeweg trok de mist op en werd het landschap mooier. ,,Je verwachtte elk moment een overstekende beer, maar nee hoor. Al moest je op het laatste stuk wel verplicht bearspray mee. Voor het geval dat.’’ Net binnen de 7 uur was Joop klaar met de 180 kilometer fietsen. De marathon over Winners Creek Trail, Nordic Loop (langlaufroute) en een mountainbike-parcours was toch wel het zwaarste wat Joop Schwalbach (40 Ironmans op zijn conto) ooit deed.

,,Op een bepaald punt moet je begeleider – Bea dus – verplicht mee, anders is het te gevaarlijk. We vertrokken naar het hoogste punt van de Glacier Bowl, maar ik was op. Het Oranje-shirt voor de ultieme finish kon ik schudden, Bea moest me letterlijk omhoog duwen. Boven kwam wel de beloning: het mooiste uitzicht ever. Afdalen naar Alyeska Resort ging niet soepel meer. Maar samen met mijn steun en toeverlaat de finish bereiken is toch wel het mooiste wat er is. Nooit zo blij geweest aan de streep. In totaal 18.45.04 onderweg. Dat het zwaar was moge duidelijk zijn. Joop finishte op de lower route als 123e in totaal. Nog zes triatleten volgden na hem, 23 deelnemers (20 procent) viel uit.

Voor Hielke begint het pas: de Norseman


Terwijl Joop zich na afloop afvroeg of dit zijn triathlon-pensioen was, staat Hielke Nienhuis pas aan het begin van de zware uitdagingen. Daags voor de – redelijk vlakke – Ironman Maastricht, neemt Hielke deel aan de Norseman. Na jaren van wachten ingeloot te worden is het de triatleet uit Lekkum nu gelukt. ,,Ik mag meedoen aan ‘de meest wrede triathlon van de wereld’. Ik zou liegen als ik er niet tegenop zie. Het moment dat de voorkant van de veerboot opengaat en ik tussen al die mannen het maximaal 12 graden frisse water tussen de fjorden in spring vanaf zeven meter hoogte. Brrrr. Maar ik er ook zin in.’’
In de strijd tegen de elementen geldt ook de strijd om een zwart of wit T-shirt. De eerste 160 deelnemers bij het laatste onderdeel, de marathon, finishen op een hoogte van bijna 2000 meter. Daar wacht hen het felbegeerde zwarte shirt. De ‘white-shirt-finishers’ lopen een minder steile route.

Moeder natuur


De laatste Fries in de Norseman was Frysman-winnaar Jacob Veenstra. Jacob deed vijf en vier jaar geleden mee en eindigde toen twaalfde en dertiende. Nu is hij Hielkes trainer. Zijn uitspraak: ‘Alles wat moeder natuur over je heen kan gooien, gooit ze tijdens de Norseman over je heen’ is legendarisch geworden. Het laatste stuk is alleen maar klimmen. De marathon gaat net als bij de Alaskaman onder begeleiding. Bij Hielke is dat zijn vrouw Marja. ,,Mooi om zoiets samen te kunnen doen’’, zegt ze. Wetsuits helpen uittrekken bij extreme kou, mogen de begeleiders ook. Volgens Jacob is het ook een psychische strijd, maar hij denkt dat Hielke er klaar voor is. ,,De tocht naar de Gaustatoppen (1883 meter hoog) is een confrontatie met jezelf. Hielke is sterk in de kop. Als je dit kunt, ben je een echte baas.’’ De Norseman wordt sinds 2003 georganiseerd. Het eerste jaar waren er 21 deelnemers. Nu hopen jaarlijks honderden deelnemers te worden ingeloot. De Noor Lars Christian Vold heeft het parcoursrecord: 9.51.10 uur. Hielkes snelste tijd ligt in Almere: 11.15 uur.

Preview WTS Edmonton; te zien bij maansverduistering


Van het extreem zware naar het extreem korte. De preview op WTS Edmonton hoort al in deze WTJ, want de vrijdag wordt meer en meer een dag van topwedstrijden. Zoals de Tour gisteren met een soort F1-start, zo ‘innoveren’ de Canadese organisatoren het vrijdag met een avondwedstrijd bij zonsondergang. In het park zijn tal van randactiviteiten, maar het draait natuurlijk om de vijfde race om de wereldtitel. Alle grote namen (Mola, Luis, Murray en Zaferes, Holland en Kasper) aanwezig. Nog steeds geen Flora Duffy, voor wie titelprolongatie lastig begint te worden. Kan Rachel Klamer de Amerikaanse Katie Zaferes nog van de troon stoten? Het is de grote vraag. Ze krijgt in Edmonton in elk geval steun van Maya Kingma en Kirsten Nuyes. Ook Marco van der Stel is niet alleen. Samen met de in topvorm verkerende Jorik van Egdom kunnen ze wellicht voor een stunt zorgen. Voor de Europese kijkers wordt het nachtwerk. Ergens rond kwart over één in de nacht van vrijdag op zaterdag beginnen de vrouwen, krap twee uur later gevolgd door de mannen. Ik stel voor dat we allemaal eerst afkoelen en naar de totale maansverduistering kijken en vervolgens afstemmen op Triathlonlive.tv. De Mixed Relay is dus op zaterdag met Oranje wederom in een favorietenrol. De paratriatleten openen het spektakel in Edmonton met voor ons land Europees kampioen Maurits Morsink en Daniel Knegt samen met zijn guide Koen de Leeuw.

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.