Nog meer Veenendaal; Annemiek in trio-triathlon; Anna Paulowna; Renkum; Borne – WTJ 891

ZONDAG – ,,Maak je tussendoor paar foto’s en speel je wedstrijdverslag door?’’ Het is een vraag, die Ruud en ik geregeld aan elkaar stellen als we niet allebei op dezelfde wedstrijd in actie komen. De één kan dan thuis de zaak verwerken. De praktijk is weerbarstiger. Speakeren, foto’s maken en een reportage doorgeven is net even te veel multitasken voor een man. Het bleek zaterdag in Veenendaal, waar de eerste series om kwart voor negen te water gingen. Waar andere media kort voor de NK’s in de middaguren op komen dagen, zit er dan voor ondergetekende al een flinke dag op. Bovendien was mijn persoontje een paar maanden ‘uit de roulatie’, dus er viel veel bij te praten. Dat is enerzijds prettig, anderzijds lig je als speaker soms ‘even uit de wedstrijd’.

Speakertje foppen

Het overkwam me tijdens het NK vrouwen met als gevolg dat ik het zwemmen niet live meemaakte en me moest baseren op de Mylaps-info. Altijd betrouwbaar hoor, behalve als er triatleten zijn die chips gaan verwisselen. Ferro Mosae bijvoorbeeld. Sarissa, Anna en Sophie. Misschien hadden ze besloten het spelletje ‘speakertje foppen’ te spelen, maar ik denk dat het onbewust gedaan was. Hoe dan ook, het was even schrikken toen we hoorden dat Sarissa drie minuten achter Marije Dankelman en Brenda Zwarthoed uit het water was gekomen. Maar dat bleek dus Anna Witteveen te zijn of Sophie van der Most, mag ik kwijt zijn. Bij de eerste fietspassage maakte ik nog een mooie koffie-afspraak met Marnix Cornelisse, waardoor het leidend duo Sarissa en Marije net even miste. Gelukkig kwam Edo opheldering verschaffen. ,,Toch niet weer een Edootje hè?’’, dacht ik nog. Afijn, om u even een beeld te geven dat ik in de hoedanigheid als journalist ook anders te werk ga. Dan zoek je het ‘moment suprême’, je maakt je verslag, filmpje erbij en hup richting redactie. Ver vóór de laatste sporter dan binnenkomt, staat jouw relaas al online.

 

Veenendaal was ook meer dan alleen het NK, waar nog wel een merkwaardige ingreep werd toegepast voor deelnemers, die gedubbeld werden. Uit oogpunt van veiligheid moesten de gedubbelde coureurs met de fiets in de hand rondom de wisselzone, renners vooraan konden zo ongehinderd de wissel fietsen/lopen in. Dat zag er misschien wat vreemd uit, maar ze mochten tenminste door. ‘Gelapte’ coureurs in ITU-races kunnen immers meteen inpakken. Nog een verhaal van achter de schermen: uit de doos met NTB-medailles en truien is zaterdag een kampioenstrui verdwenen. We zijn benieuwd in welk programma Theo Maassen de trui tevoorschijn tovert. Gelukkig was de voorraad voldoende om Jorik van een nieuwe en Jony van een eerste rood-wit-blauw exemplaar te voorzien.

Een ‘dubbelaar’ in Veenendaal. Joost Somsen deed ’s ochtends het NTB juniorencircuit en ’s middags het NK. De Eibergenaar werd derde in de ochtendserie achter Victor Goené en Olaf Jan Bosscher (nog H16), in de middag finishte hij in de achterhoede. Andere winnaars waren Patrick van der Zande (eerder winst 2e Divisie Almere) en Imme Lammertink op de Olympische afstand, Johan Christen en Esther Hoezen op de kwart, Ben Muller en Femke van Kessel (wielrenster) op de sprint. Het NTB-jeugd- en juniorencircuit kreeg mooie winnaars in de vorm van Victor Goené, Silke de Wolde, Niels van Lanen en Tamar Veltman. De scholierentitels waren voor Thijs Olde (ondanks vele fietsmeters te veel) en Natalie Kruisinga. De kwart trio’s gingen naar The Specialists en de HandicapNL-teamtriathlon naar Der Panzerwagens. Veel media-aandacht was er voor de 1/8e trio-triathlon vanwege de deelname van wereldkampioene tijdrijden Annemiek van Vleuten. Keurig in haar regenboogtrui reed ze in de stromende regen naar de tweede fietstijd, vier seconden langzamer dan veldritspecialist Koen Weijers. Het team van Koen – 2Wielercentrum Ede won. Het team van Annemiek met Sjoerd Veltman en Nick Iedema werd tweede. Hun naam was Blood, sweat and Beers. Het biertje dronk Annemiek met het oog op de Ladies Tour en het WK toch maar niet. Wat we niet wisten was dat ze, voordat haar wielercarrière tot volle bloei kwam, al wél eens de triathlon van Veenendaal gedaan had. Thuis meteen in de paperassen gedoken en jawel hoor: twaalfde op de kwart in 2007. Ruth van der Meijden won die wedstrijd en fietste toen….vier minuten sneller…..

Joris en Talisa: sterk stel in Anna Paulowna

Voor Noord-Hollandse triatleten is het Kwartje in Anna Paulowna altijd een pretigieuze wedstrijd. Dat bleek eens te meer uit de post van Joris de Boer, de winnaar. Zijn moraal kreeg een enorme boost na de winst op het Kwartje. Super fietsen deed ie het hele jaar al, maar dan kwamen ze bij het lopen over de man uit Winkel heen. Trikipedia had hem vrijdag ook niet in het rijtje topfavorieten opgenomen. Een zware onderschatting, want na bijna een ‘surplace’ bij het lopen, klopte Joris zijn laatste tegestander Emiel van Tongerlo. Emiel aast al zeven jaar (!) op de overwinning op het Kwartje maar opnieuw was er één man sterker. Na afloop de begrijpelijke teleurstelling: niet eerder zo dicht bij de winst gezeten in Anna Paulowna, mijn geboorteplaats.

Dat Richard Huisman het snelst de Jachthaven achter zich zou laten was verwacht, dat ex-wielrenner Joris de Boer fietsles ging geven evenzeer. Samen met Emiel stopte de latere winnaar van de fiets. In twee scherpe bochten trok Joris hard door om tot zijn eigen verbazing zijn eerste triathlon te winnen. Jeroen Tiebie finishte derde en eerste master, Matthijs Künzel mocht als snelste loper en derde senior ook het podium beklimmen. Dat behalve Joris ook zijn partner Talisa van der Fluit ook het Kwartje won, maakte de feestvreugde compleet. Talisa haalde de verrassend sterke Jeanet Pennings bij het lopen in. De snelste zwemtijd kwam op naam van de als derde gefinishte Renee Woutering. Audrey Breur (D50) kwam als vierde binnen. De lokale competitie ‘mannen en vrouwen uit de polder’ werd gewonnen door René Hoep en Connie van der Lee.

Crosstriathlon Renkum voor Diederik, Cesar en Silvia

Er was een tijd dat ze samen in dezelfde Davilex-ploeg zaten. En zaterdag wonnen ze de crosstriathlon van Renkum. Diederik Scheltinga was laureaat op de lange afstand, Cesar Beilo op de sprint. Diederik ziet de crosstriathlons als leuk uitstapje, maar toen ie vorig jaar achter Mark Hamersma op hetzelfde parcours zilver haalde op het NK was duidelijk dat de Arnhemmer offroad ook beheerst. Nu was het geen NK, maar de specialisten waren er natuurlijk wel. Michael Krijnen was aan Diederik gewaagd. Samen legden ze de eerste twee onderdelen af, bij de crossloop werd het verschil pas gemaakt. Michael bleef wel zijn rivaal uit de masters Arie de Jong voor, hetgeen niet wekelijks het geval is. Christiaan Solleveld en Ferdinand Oldeman maakten de top vijf compleet en Marcel Swart heeft zich de sport via zijn partner Silvia Brouwer geheel eigen gemaakt: snelste master 50 op een achtste plaats totaal. Silvia zelf was trouwens de beste van het vrouwenveld en dat voor de derde keer. De Brabantse Annet Nimeijer verteerde de Rijn iets beter dan Silvia, maar wist zich op de andere onderdelen geklopt. Dagmar Krijnen maakte de prijzenkast in huize Krijnen weer wat groter met een derde plaats. Kees Boxma en Elvira van Bolhuis waren snelste recreanten. Drielatlon en Van Zwemmen word je Nat wonnen de trio’s en de sprint-race was naast Cesar bij de vrouwen voor Kirsten Verkooijen. De jeugd deed de mini. Alleen jongens aan de start en Jorian Heerink (familie van Jony?) uit Renkum won. De lange Rijntocht ging naar Frank Schasfoort en Femke Struik (als enige van het veld 5 kilometer binnen het uur).

Wolkbreuk bij run-bike-run Borne; parcoursrecord Thijs

’s Morgens bij het Jeugdcircuit in Veenendaal, ’s middags zelf aan de bak in de run-bike-run van Borne. Armand van der Smissen is van alle markten thuis. Hij eindigde 17e en derde M40. De populaire duathlon werd met groot vertoon van macht gewonnen door Thijs Wiggersin een nieuw parcoursrecord van 1.19.51. Hij klopte nationaal kampioen Yennick Wolthuizen op alle fronten. Viervoudig Borne-winnaar Alexander Picard kon zijn eerste lustrum zaterdag nog niet vieren. De Chaamse duatleet werd derde, maar liet wel een rijtje sterke mannen achter zich: crosscuathlonkampioen Daan Schouten, Joep Staps, Koen Wiggers en Rody Kroon. Eerste verrassing was atleet Mark te Brake, zoon van triathlonpionier Jan uit Aalten. Hij werd achtste. Iets minder sterk bezet was het vrouwenveld. Snelste was Malou Bijlsma van Hellas, vorig jaar met haar club nog winnaar in de RBR Series finale van Enschede. Twee minuten later volgde Sandra de Jonge, tien minuten duurde het voor Ellie van Houten als nummer drie werd verwelkomd op het sfeervolle finishterrein, waar ook de tientallen duo’s voor spektakel zorgden. 625 deelnemers totaal, niet gek voor een RBR.

Het zat deelnemers en organisatie overigens niet mee. Halverwege de race brak een noodweer (wolkbreuk) boven Borne los, het programma werd 20 minuten stil gelegd. Daarna kon de wedstrijdserie gewoon van start. Zo erg als in Zell am See, waar sneeuw het fietsen op de 70.3 Ironman verhinderde, was het dus niet.

Marco 25e, Menno 38e in World Triathlon Series Montreal

De WTS-mannenrace in Montréal was toch niet wat onze Nederlandse mannen ervan verwacht hadden. Veel regen op de tweede dag in Canada. Niet dat Marco en Menno daar niet mee om kunnen gaan, maar het kwam er helaas niet uit. Menno verloor lichtjes bij het zwemmen en kon het gaatje op de almaar zwellende kopgroep niet meer dichtrijden. Noors weer was het ook. Gustav Iden had materiaalpech, maar Kristian Blummenfelt en Casper Stornes demarreerden dat het een lieve lust was. Ze kregen de strijdlustige Deen Andreas Schilling mee, maar wie was in godsnaam die Canadees Charles Paquet? In Rotterdam vorig jaar 30e bij de beloftes. Bij het lopen smolt de voorsprong van het kwartet (1 minuut) als sneeuw voor de zon. Blummenfelt hield nog het langste stand, maar als Mario Mola het eenmaal op de heupen krijgt. Hij won, de Noor bleef tweede en de Australiër Jacob Birtwhistle kwam opnieuw als derde over de finish met direct achter hem Richard Murray. Marco van der Stel liep zo slecht niet, maar het moordend tempo vooraan was onze beste man in WTS-races te machtig. Hij finishte nu als 25e. Op karakter zette Menno door om niet gelapt te worden en de race uit te doen. Dat resulteerde in een 38e plaats. De weg naar de top is lang en gruwelijk hard, maar we geven niet op!

Zoals altijd, gaf Marco ons na afloop zijn realistische kijk op de wedstrijd: ,,Na een eigenlijk perfecte voorbereiding in Flagstaff, arizona, op 2100m hoogte, heb ik 3 weken perfect kunnen zwemmen fietsen en lopen. Met de week ging de intensiteit omhoog en ook mijn tijden waren van dusdanig hoog niveau dat ik sommige harde looptrainingen met richard mee kon doen. Vol vertrouwen ging ik de race in. Met nr 24 koos ik als 2e voor de linkerkant, had mijn vertrouwen uit de trainingen en schoof na 400m netjes in de kopgroep ontstond vanaf rechts. De 2e ronde schoof ik nog iets verder naar voor, en had op de fiets tijd om mn schoenen goed vast te maken voor een harde koers. Dat werd het. Ik reed attent van voren en deed netjes mijn beurten. Helaas kwam alles bij elkaar, en waren de noren weer uit op een avontuur. Ik zag ze vertrekken, maar dacht, het is niet aan mij om dit dicht te rijden(mario, richard, jacob etc). Vervolgens deed niemand het en dacht ik kut.. had ik maar mee gegaan.. de overige rondes was het soms wat hectisch en probeerde ik uit de problemen te blijven, redelijk van voren wisselde ik. Zoals gezegt wat het meeste bij elkaar gekomen, ik kende een goed loop onderdeel, kon door blijven lopen en in het 2e deel nog een aantal hard starters inhalen. 25e was dan het resultaat. Dat is op dit moment mijn plaats tussen 20 en 30 van de wereld als iedereen samen van de fiets komt. Ik heb vernomen dat Alistair mee doet in gold coast en de statistieken vertellen dat dit kansen op een succesvolle kopgroep vergroot! Morgen weer lekker naar huis na 5 weken, daar kijk ik ook wel naar uit! Dan nog 8 dagen om te herstellen en een paar harde prikkels te zetten voor dat we naar de Gold Coast gaan voor de laatste van het jaar!”

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.