70.3 IM Lanzarote met Laura als derde AG; EK Teams Lissabon; Toroman; YOG – WTJ 937

ZATERDAG – Gelukkig stond ie daar weer. Kenneth Gasque heeft dan officieel afscheid genomen van de triathlonorganisatie op Lanzarote, hij hoort natuurlijk nog gewoon aan de finishlijn te staan. Zo geschiedde vandaag. Grote verdienste van Kenneth is dat ie Lanzarote een Ironman-licentie heeft bezorgd, die de grote Amerikanen niet zo maar af kunnen nemen. Daarmee is het vulkaaneiland tot in lengte van jaren verzekerd van zowel Ironman als nu 70.3 Ironman. Hadden wij zo’n contract ook maar opgesteld, dan stonden de Limburgse en Noord-Hollandse kranten nu niet vol van IM-perikelen. Maar genoeg daarover, komt ongetwijfeld binnenkort terug.

Lecomte en Gossage winnen op Lanza


De halve op Lanza werd vandaag gewonnen door de Fransman Tom Lecomte. En goed ook. Hij was zes minuten sneller bij de medaille van Kenneth dan de Spanjaard Emilio Aguyayo Munoz. Net boven de vier uur eindigde de nummer drie: George Goodwin, ook een mooie naam voor een winnaarstype. Tom is buiten de Franse grenzen nog niet zo’n bekende triatleet. Wel won hij dit siezoen de 70.3 IM in Gerardmer, vorig jaar was hij tweede op de 70.3 IM in Weymouth.

Veel bekender is de Britse winnares in Club La Santa: Lucy Gossage. Tweevoudig winnares van de Ironman Lanzarote (2014 en 2018), vier jaar terug tweede op deze race en voor Lucy was het haar vijfde 70.3 IM-zege in zeven jaar tijd. Haar reputatie op de volledige Ironman is nog groter: liefst elf keer won ze een hele onder het beroemde label. En toch is ze niet naar Hawaii. De Britse was over de drie afstanden op het vulkaaneiland de betere van de Duitse Jenny Schulz en de Spaanse Anna Noguera. Dertien Nederlanders volbrachten de 70.3 IM. Florian Brunsting was beste landgenoot op een 85e plaats op een uurtje van Tom Lecomte. Beste prestatie kwam op naam van Laura van den Beucken, net als Tessa Kortekaas woonachtig op Lanzarote. Ze werd derde bij de F30. Haar tijd net boven de vijf uur was goed voor een twaalfde plaats totaal, 32 minuten na Lucy Gossage. Onze Paraguaanse vriendin (binnenkort ook een Trikipedia.pa) Ingrid Arning finishte als 73e totaal en vierde F55.

EK Mixed Relay: dubbelsucces voor Poissy


Naar Lissabon, waar we vanmiddag al de nodige videootjes van ETU-bestuurder Martin Breedijk mochten ontvangen. Dank daarvoor. Het EK Mixed Relay voor clubteams. Voor de derde keer in de ETU geschiedenis stond dit EK op de kalender. Eigenlijk vier, maar door natuurgeweld aan de Franse kust kon de eerste editie in Nice 2015 niet doorgaan. Zoals ook bij de landenstrijd dit seizoen heersten de Franse teams. Poissy triathlon (feitelijk ook de ploeg van Rachel Klamer) klopte het kwartet van Metz, daarbij heroverde de blauw-gele formatie de Europese titel. De derde plaats ging naar de titelverdedigers Sport Lisboa e Benfica, ondanks de inzet van Katie Zaferes en het thuisvoordeel. De nieuwe Europese kampioenen zijn Leonie Periault, Anthony Pujades, Cassandre Beaugrand en Aurelien Raphael. De eerste Nederlanders zaten in het als zevende gefinishte Team 185 (en dus niet Atriac, dat overigens uitstekend vierde werd). In het Team 185 van Marc Herremans kwamen Kirsten Nuyes, Niek Heldoorn, Hanne de Vet en Marten van Riel uit.

Vijf minuten na het Poissy-kwartet kwam het eerste Nederlandse team over de meet. TC Twente schakelde snel Bert van Veen in en samen met Marije Dankelman, Deborah Wissink en Stijn Jansen kwamen ze tot een veertiende plaats. Hellas werd een dikke minuut later zestiende met Rina Zijgers, Vincenz Frey, Jony Heerink en Cesar Beilo. Beide teams deden in voorgaande jaren beter, de top tien blijft nog een jaartje buiten bereik. Ook TV Almere moest bij de junioren genoegen nemen met twee plaatsjes minder dan in Banyoles vorig jaar. Van een vijfde plaats toen werd het nu zevende op tien teams. Evengoed een mooie prestatie voor Silke en Jelmer de Wolde, Joyce Caro en Joost Friderichs. De Europees juniorenkampioenen kwamen ook al van Poissy. Ook hier een dubbel Frans succes met Les Piranhas op twee en het Portugese Alhandra Sporting Club op drie.

Manolo valt uit in Toroman

Tien kilometer zwemmen, 125 kilometer mountainbiken, 288 kilometer op een racefiets en 84 kilometer lopen. Is er nog zand over? De Spaanse Toroman-Ultraman is gisteren begonnen en nog in volle gang. Helaas niet meer voor onze Hollandse Spanjaard Manuel Dequero Vazquez. Hij was in de aanloop al ziek en moest vandaag de handdoek in de ring werpen. Jammer Manolo, hij zal het vast nog ooit proberen. De race gaat zonder hem verder. Morgen meer.

Gooit harde wind roet in het eten in Taiwan?


Marnix Cornelisse en Brooke Brown gaan vannacht op voor hun Ironman-race in Taiwan. Het is nog even de vraag of het zwemmen over de volledige afstand gaat. De harde wind maakt zwemmen gevaarlijk, mogelijk wordt het een tijdrit fietsen en marathon lopen, wellicht wordt er toch 400 meter gezwommen. Marnix ziet wel. ,,Dikswheels zijn ook niet toegestaan. Ik wacht maar af. Vergeet niet dat ik eerder mijn teennagel verloor en in de zomer een gekneusde nekwervel opliep. Het is al mooi dat ik hier aan de start sta, was een cadeau van mijn vorig jaar overleden oma overigens. Voor haar wil ik het zo goed mogelijk doen.’’

Barbara gaat geen zes uur staan bij openingsceremonie


Morgen ook meer over de triathlon van Barbara de Koning. Want laten we wel wezen de Jeugd Olympische Spelen zijn voor tieners van 15,16 en 17 jaar het hoogste haalbare op sportief gebied. Erbij zijn is al heel wat. Barbara wordt niet genoemd in het rijtje favorieten in de voorbeschouwing van de ITU. Maar dat zegt weinig. Ze is er niet bij vanavond op de openingsceremonie, laat ze vanuit de Argentijnse hoofdstad weten. ,,Dat zou betekenen zes uur staan en rond middernacht pas terug in het Olympische dorp. Mijn wedstrijd begint zondag om 11 uur (16 uur Nederlandse tijd) en dat zou geen al te beste voorbereiding zijn. Ik voel me goed, spanning op een gezonde manier. Ik heb de parcoursen tot in detail verkend en morgen start ik op plek 26 op heet ponton.’’
Samen met coaches Remco de Veen en Marcel ten Wolde heeft ze wel een strategie uitgestippeld. ,,We mikken op een klein groepje dat zich tijdens het zwemmen losmaakt van de groep, daar hoop ik bij te zijn. Een groep, die meteen weet wat ze te doen staat. Mocht het niet lukken dan is het gissen wat de andere atleten kunnen. Er zijn altijd een paar sterke lopers, maar mindere zwemmers in het veld. Ik heb er veel zin in, het is toch een speciale ambiance.’’ Trikipedia wenst Barbara alvast veel succes. Het zou mooi zijn als ze in navolging van Kirsten Nuyes in de buurt van de top zes komt.

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: