Olympisch diploma voor Barbara; alles over NK RBR Spijkenisse; Bodegraven; Barcelona – WTJ 938

ZONDAG – En zelfs in oktober laat de zon ons niet in de steek. En dus is het heerlijk toeven op evenementen als de Toyo Tires NK run-bike-run in Spijkenisse of de de twee triathlons, die nog op de kalender stonden. Mooi weer en mooie prestaties. Te beginnen met Barbara de Koning, die in navolging van Kirsten Nuyes weer een zesde plaats haalt en dus Olympisch diploma verdient op de Jeugd Olympische Spelen in Buenos Aires.

Barbara is de jongste, maar wel nummer zes op Olympische Spelen

Maki Ucheda was een klasse apart op de 750 meter zwemmen. De Japanse nam een enorme voorsprong op een groepje met ook Barbara erin. Als vijfde verliet de Nederlandse troef het 19 graden warme zwemwater. De vooraf uitgestipelde strategie om met een groepje weg te komen slaagde overigens niet. De nationaal kampioene, negende op de YOG-qualifier in Banyoles, kwam met de kop uit het water maar miste in de wissel de aansluiting met Sif Bendix Madsen en Anja Weber. Barabara belandde in de achtervolgende groep van acht meisjes, die langzaam van 10 seconden achterstand naar 50 tellen opliep. De grote groep daarachter was gezien. Na een snelle tweede wissel begon Barbara als vijfde aan het lopen, waarop alleen nog een meisje uit Ecuador haar passeerde. Uitstekende race, topklassering. Dit zijn immers wel de Olympische Spelen voor de jeugd, deelnemers dus die over acht jaar in Parijs de sport kunnen bepalen. Olympisch kampioene werd de Zuidafrikaanse Amber Schlebusch. De Zuidafrikaanse kennen we nog van Holten deze zomer, waar ze derde werd in de ETU Junior Cup. Het korte gesprekje voorafgaand aan de prijsuitreiking ging toen in een mengelmoesje Nederlands/Zuidafrikaans. Het zilver ging in Buenos Aires naar Sif Bendix Madsen. Dat was weer de winnares van Holten vorig jaar. Het brons was voor de Zwitserse Anja Weber. Vierde werd trouwens Eva Daniels, nu uitkomend voor Luxemburg maar vorig jaar nog zilver op het NK Veenendaal toen ze klaarblijkelijk een Nederlands paspoort had. De top vier is geboren in 2001, vijfde en zesde oftewel de Ecuadoriaanse Paula Varga en onze Barbara de Koning zijn een jaar jonger. Conclusie: een groot talent staat klaar om internationaal door te breken. Hulde aan Barbara en aan de trainers Remco de Veen en Marcel ten Wolde.

Van de Olympische Spelen naar het NK run-bike-run is misschien een grote stap, maar niet voor Trikipedia. Daar kan alles. Terwijl we op de hoogte gehouden werden van Evert, Yvonne en Pleuni in Barcelona en van Barbara in Argentinië waren we zelf volop in de weer met de wedstrijden in Spijkenisse. Mooie zonnige dag, ontspannen organisatie, enthousiaste deelnemers, spannende races. Kortom een beter seizoenslot konden Ruud en ik ons niet wensen. Ouderwets genieten.

Luna en Niels zijn ware kampioensdieren

Het begon al lekker met de jeugdseries waarin Luna de Bruin en Niels van Lanen nog eens lieten zien dat zij dit seizoen de landelijke top bereikt hebben. Luna en Tamar Veltman waren, zoals wel vaker, aan elkaar gewaagd. Maar het was de jongste van het stel, Selina Franken, die de wedstrijd openbrak. Op de fiets kwamen de sterksten boven. Luna en Tamar, net terug van de Super League Jersey, waren los van de rest en streden om de titel. In deze volgorde kwamen ze op de wielerbaan van PRC Delta terug, brons ging naar Selina. De jongens waren even daarvoor van start gegaan. Alex van Buttingha Wichers nam brutaalweg de leiding, maar kort daarna stelde Niels orde op zaken. Hij domineerde de race en scoorde zijn derde nationale titel van het seizoen, iets waar zijn oudere broer Jelle destijds ook patent op had. Zilver ging naar de strijdlustigste atleet van de ochtend: Alex. Het brons was andermaal voor Mischa Hermans uit Stein.

Joey en Marije schitteren voor eigen publiek/club

Voor de organiserende club TVS’90 waren de ontknopingen bij de junioren het mooist. Joey van ’t Verlaat liep weliswaar in zijn Rogelli/TriMates outfit, maar is wel degelijk nog TVS-er. Samen met Gjalt Panjer dook Joey de wisselzone in. Na het fietsen was alleen Victor Goené nog in staat hem van de zege af te houden. Het gebeurde niet, het thuisvoordeel werkte en op vleugels rende Joey naar zijn eerste grote titel in zijn laatste juniorenjaar. Team-genoot Victor scoorde zilver en het brons ging even later naar Ruben Slot. Drie kanjers, die het hele seizoen al in vorm zijn en dat nog eens onderstreepten in Spijkenisse. Maaike Telkamp gold als grote favoriete onder de acht juniores, maar al bij het lopen moest de Almeerse haar meerdere erkennen in een ontketende Marije Hijman en Anne Knijnenburg. Marije, wel gehuld in TVS’90-pakje kwam kort na Anne de wisselzone in, maar fietste op het rechte stuk langs het Voedingskanaal heen en weer harder. Die voorsprong gaf ze in de slotrun niet meer uit handen. Een fraaie titel voor de Boskoopse met Anne toch wel verrassend op twee en de onttroonde kampioene Maaike op een derde plaats.

Daan de Groot was de sterkste vandaag in Spijkenisse

Met de recreanten als tussenspel, kwamen in de middaguren de heren en vrouwen (masters) in actie. Was het bij de vrouwen een kop-staartzege voor Sophie van der Most, die er meteen vandoor ging, bij de mannen wisselden de posities nogal. Aanvankelijk leek Wesley Mols souverrein. Aan zijn looptempo kunnen in Nederland maar weinig tri- en duatleten tornen. Maar Wesley liet het op de fiets volledig liggen. Voor het eerst uitkomend voor Visma-Trican wilde hij zijn nieuwe sponsor graag behagen, maar het pakte heel anders uit. Door toedoen van Daan de Groot, die als derde aan het fietsen begon, werd het klassement op dat onderdeel finaal op z’n kop gezet. De Hellas-atleet reed ver vooruit en alleen teamgenoot Yennick Wolthuizen kon nog eniszins volgen. Maar aan titelprolongatie hoefde Yennick geen moment te denken. ,,Daan was veruit de sterkste vandaag’’, zo gaf de zilveren medaillewinnaar grif toe. Alexander Picard kreeg loon naar werken. Als duatleet van net even een eerdere lichting zag hij de laatste jaren steeds meer snelle jongens langszij komen. In Spijkenisse liet de kersverse vader zien dat hij wel degelijk nog meetelt. Weer een minuut na Alexander volgde crossduathlonkampioen Daan Schouten, die op zijn beurt de revelatie van dit NK Jelle Lugten achter zich liet. De oud-wielerkampioen van wie ooit een grote toekomst werd voorspelt, doet het in zijn nieuwe sport voortreffelijk. ,,Eerste RBR, meteen vijfde. Ik ben verrast’’, zei Jelle, uitkomend voor Hellas. Omdat z’n tripak nog niet klaar was, trok ie dat van Peter Res aan. Hoewel ook dat niet de Hellas-kleuren voorstelde, maar het ‘uit-tenue’ van een jaarlijks uitstapje naar triathlon Bocholt. Details daaromtrent schijnen niet voor publicatie geschikt te zijn.

Pim Venderbosch, vooral geassocieerd met triathlons, kwam zesde aan en tevens beste belofte (geen apart NK overigens), Achter hem volgden Thomas Cremers (niet echt tevreden), Thijs Wiggers, die ook lekker doortrok bij het fietsen, de verrassende Bram Smit en Niels te Pas. De laatste was net als Wesley en Thomas furieus begonnen, maar kwam voor een wedstrijd van deze lengte nog macht te kort.

Sophie soleert naar eerste grote titel

Een prachtige solorace voor Sophie van der Most. Sophie – hoofd omhoog, borst vooruit – was vanaf de start weg om nooit meer om te kijken. Even volgde Hellas-atlete Marlou Bijlsma, maar die liet zich even later toch opslokken door Marina van Dijk en Andrea Jochems. Waar Marina hoopte op haar specialiteit – het fietsen – reed Sophie juist verder weg van haar concurrentees. Door ook nog eens het snelste looponderdeel af te werken, was duidelijk dat alleen de Maastrichtse aanspraak mocht maken op de landstitel. Voor de EDO Sports-atlete de eerste in de overall-categorie, waar ze terecht heel blij mee was.

Marina duelleerde lang met Andrea Jochems, die niet zo heel vaak rbr’s doet. In die volgorde grepen ze zilver en brons. Marlou kwam nog enigszins terug bij het lopen maar voor het erepodium kwam ze te kort. Vijfde werd tamelijk verrassend Esther Meijer, waarna de meer ervaren atletes Janien Lubben, Ann Schoot Uiterkamp en Petra Sloots volgden. Met Petra noemen we de snelste master al en dus is het tijd om het kampioenenoverzicht te brengen.

M40:

1.Matthijs de Vroome

2.Raimond van der Boom

3.Bas van Beek

M45:

1.Marcel Alma

2.Dennis Koomen

3.Guido Vroemen

M50:

1.Theo Fuhler

2.Ton Elie

3.Ad Verheijen

M55:

1.Edwin Aardenburg

2.Hans van Langen

3.Peter van den Bent

M60:

1.Jack Niessen

2.Aart van Wijk

3.Meine Hoitsma

M65:

1.Tom Berkouwer

2.Hans van Wijk

3.Kobus Botman

D40:

1.Augusta van Hoogdalem

D45:

1.Petra Sloots

2.Yvette van Wegen

3.Corina Knijnenburg

D50:

1.Audrey Breur

D55:

1.Gerda Sollie

D60:

1.Elly Visser

2.Joekie de Hoog

 

En om het plaatje van Spijkenisse dan maar compleet te maken, vermelden we ook nog dat Delphin Kruithof Kremer de recreantenserie won voor Alejandro Olveira en Timothy Wolvetang. Een klasse apart is Diede Diederiks, geboren Spijkenisse, woonachtig Rotterdam. Na een pracht triathlonseizoen was hier het toetje: winst en negende overall. Oud-wintertriathlonkampioene Roos Hoogeboom werd tweede en Mandy Super scoorde de derde plaats. Minder goed verliep de laatste kilometer van Amber Hullenan, die moeizaam finishte, daar aan haar borst en schouder voelde en merkte dat het niet helemaal goed ging. Per ambulance werd Amber naar het ziekenhuis vervoerd, waar ze ter observatie nog een nachtje zal blijven.

Erik-Simon en Eva winnen Najaarstriathlon Bodegraven

Bij wedstrijden in het Groene Hart hoort minstens één Strijk-atleet te staan. Als Sven in Barcelona zijn debuut maakt op de Ironman, dan neemt broer Erik-Simon de honnerus waar in de Najaarstriathlon van Bodegraven. Een fraaie wedstrijd rondom het oude fort Wierickerschans met zwemmen in de frisse (15 graden) Oude Rijn. Erik-Simon verliet het koude nat als eerste met kort achter hem de eerste vrouw, Eva Cornelisse. De geboren Hazerswoudenaar tegenwoordig in Roosendaal woonachtig was daarna oppermachtig met fietsen en lopen, zodat het aan de finish van deze kwart negen minuten wachten was op de nummer twee Melvin Welsink. Daartussen kwam nog wel het snelste trio Team Schildpad binnen. De derde plaats ging naar de scherp fietsende Richard Advocaat, topmaster Nico Verkade finishte als vierde en vijfde overall was Kijani-atlete Eva Cornelisse al bij de ophaalbrug van het fort. Haar voorsprong op de als tweede eindigende Susan Hijman uit Nieuwkoop was gigantisch: 19 minuten. Plaatsgenote Brenda Wassenburg behaalde een derde plaats.

 

Yvonne derde, Pleuni vijfde, Rahel tiende en Evert zevende in Barcelona

Op de Ironman Barcelona komen we morgen uitgebreid terug. De 43e (!) hele van Yvonne  van Vlerken resulteerde toch weer in een zwaar bevochten derde plaats met een eindtijd van 9.10.49 uur. Jammer dat de Wit-Russische Hanna Maksimava in de slotfase nog langszij kwam. Op de winnares viel niets af te dingen: Laura Philipp uit Duitsland lag vier lichtjaren voor op de rest. Yvonne tipt haar als een hele grote voor de Ironmans in de toekomst. En zij kan het weten. Yvonne zelf gaat een stapje terug doen. Maar dat heeft ze al eens vaker geroepen en ook een Vonsy op kortere afstanden blijft een genot om bezig te zien. Ook Pleuni Hooijman spoelde de kater van Maastricht weg met een fraaie vijfde plaats. Ze was klaar na 9.30.36. Liefst was ook Rahel Bellinga onder de tien uur gedoken. Bij het fietsen lagen alle drie de Nederlandse vrouwen nog kort bij het podium, uiteindelijk zou de Soestse tiende worden in 10.03.13 uur. Drie Nederlandse vrouwen in de top tien van een Ironman: dat is weer even geleden.

Evert Scheltinga deed Barcelona voor het eerst, lang had hij zicht op het podium. Het zou uiteindelijk een zevende plaats worden in een snelle 8.19.58 uur. Let wel: op 81 profs, die allemaal ooit naar Hawaii willen. Sven Strijk is zo ver nog niet. Hij was er om kennis te maken met de volledige afstand. Voor Sven was die in Catalonië klaar na 9.37.03 uur, goed voor de 36e plaats bij de profs. Hulde toch wel aan ons vijftal professionals, dat zich kranig geweerd heeft op deze ijzersterk bezette wedstrijd. De mannenwinst ging overigens naar de Zweed Jesper Svensson in 8.05.56 uur. Sterk, maar als we bedenken dat Laura Philipp slechts 29 minuten achterbleef, dan weten we dat de Duitse hier een superprestatie heeft geleverd.

Op Hawaii zijn alle Nederlanders inmiddels gearriveerd. Voor Tom Oosterdijk, de nummer twee van Nederland, was het nog geen rustige aankomst, want zijn bagage zat niet in hetzelfde vliegtuig. Morgen gaan we weer verder met paspoortjes en sfeerimpressies vanaf Kona.

 

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.