Tongyeong World Cup; ETU Cup finale Madeira; Tessa wint Lanza; Dubbel goud EK – WTJ 962

ZATERDAG – De dag begon vroeg voor wie onze Korea-gangers wilde volgen. Vijf triatleten op zoek naar aansluiting met de mondiale top, zodat ook voor hen de Olympische droom ooit werkelijkheid mag worden. Rachel Klamer mocht haar ogen al twee keer openen in Londen en Rio en hoefde dus niet per se naar Tongyeong. Ze werkte ontspannen met haar levenspartner Richard Murray de Superleague wedstrijd op Malta af. Op Lanzarote, een ander eiland was de laatste wedstrijd ni het almaar uitbreidende Ocean Lava-circuit. Niet zo gek veel Nederlanders aan de start, maar precies die ene waar het om draait. Tessa Kortekaas, twee weken na haar wereldtitel op Hawaii nu ook de snelste in haar thuiswedstrijd. We gaan de wedstrijden allemaal eens af.

Tongyeong, Zuid Korea. De 17e van in totaal achttien World Cups. Nooit denken dat het de subtop is, die aan de start staat, want het zijn altijd topvelden. Kijk maar naar Max Studer. De Zwitser verkeert in topvorm. Hij won de voorbij weken de ETU Cup-race in Alanya, werd Europees beloftenkampioen in Eilat en sloeg nu toe in Korea. Eerste World Cup winst voor de pas 22-jarige Helveet, die er in de sprint de Fransman Felix Duchampt en de ook al aan een sterk naseizoen bezig zijnde Amerikaan Eli Hemming uit liep. Natuurlijk zijn de verschillen klein op zo’n sprint afstand, ergo: ze worden steeds kleiner. Donald Hillebregt hoeft slechts 1.22 minuut toe te geven, maar dan is ie al wel dertigste.

In 1 kilometer wordt het beslist: Donald 30e


Toch was The Don niet ontevreden. ,,Zwemmen ging top, ik kwam vlak achter de kop uit het water. Toen de groepen samenklonterden was na een kilometer al duidelijk dat het een looprace ging worden.’’ Om een goede wissel te krijgen, tikte Donald als eerste bij zijn fietsnummer aan. ,,Daar heb ik te veel gas gegeven, in de eerste kilometer zat ik er volledig door. Daarna redelijk door kunnen lopen. Op die ene kilometer na ging alles goed, maar dan word je dus dertigste…. Er ging verder heel veel goed en ik heb toch weer wat ranking-puntjes te pakken.’’ Menno Koolhaas bleef op een 51e plaats steken. ,,Kort en hard: het ging niet goed. Miste helaas net de aansluiting bij het zwemmen en kwam in achtervolgende groep terecht. Helaas was de wedstrijd toen over.’’ Er was ook een lichtpuntje voor Menno. ,,Ik weet nu waar de fout zit, waardoor het dit seizoen niet goed loopt. Doorgesproken met de coach en weten nu wat we volgend jaar moeten verbeteren.’’ Soms moet je in een diepe kuil vallen om erachter te komen wat het probleem is. Nu kan ik weer langzaam uit die kuil klimmen.’’

Lotte is back and happy


De meest blije reactie van het Nederlands quintet kwam van Lotte Wilms. De OzzieDutchie werd 26e vandaag. Zes plaatsen minder dan bij haar World Cup-dsebuut in Mooloolaba. Maar in aanloop naar haar derde World Cup liet Lotte ons al weten dat ze na de Europese toer bij terugkeer een stressfractuur in de voet had opgelopen. Dat hing ze niet aan de grote klok, maar het was twijfelachtig hoe Tongyeong zou uitpakken. Ze kwam als eerste uit het water, kon in het ontstane kopgroepje lekker mee fietsen en was eigenlijk ook het lopen weer naar behoren. ,,De revalidatie is goed geweest. Ik heb mijn geduld bewaard en dat vertaalt zich vandaag al weer in een lekkere race. Fijn om zo terug te keren in het circuit.’’

Jeanine tankt vertrouwen, Rani last van astma


Twee minuten later kwam Jeanine Kocken als 32e in haar eerste elite World Cup over de finish. Haar hele avontuur in Azië brengen we hier volgende week, nu even de wedstrijd zelf. ,,Ik kwam aan het staartje van de grote groep uit het water. Helaas verloor ik tijd in de eerste wissel, en miste de aansluiting met de groep net. Vol in de achtervolging, maar met slechts drie konden we hier niet tegenop. Fietsparcours was pittig. Ondanks de vermoeidheid van het fietsen, kon ik met lopen goed tempo houden. Al met al zeer tevreden, weer een stap in de goede richting.’’ Mede-Limburgse Rani Skrabanja had een wat mindere start, al ging het zwemmen verder wel goed. ,,Ik heb mezelf terug kunnen positioneren in de grote groep. Daarmee begonnen aan het fietsen. Helaas speelde mijn astma een vervelende rol tijdens het fietsen, waardoor ik de groep heb moeten laten gaan. Daarna geprobeerd het onder controle te krijgen tijdens het lopen. Belangrijkste doel werd finishen. Never give up!’’ Anderhalve minuut na Jeanine kwam Rani als 35e van de 46 gestarte triatletes over de finish. Twee vrouwen bleven binnen het uur. Topfavoriete Ai Ueda won de World Cup na een ijzersterk looponderdeel. De française Sandra Dodet eindigde tweede, de Amerikaanse Renee Tomlin sprintte de Chileens Barbara Riveros (vorig jaar nog zilver in hetzelfde weekend op het WK Xterra) eruit in de strijd om het brons.

Marco 25e, Quinty 21e in ETU Cup Finale Madeira

Van World Cup naar ETU-Cup. Op Madeira was de finale. Helaas bracht die niet de top vijf klassering, waar Marco van der Stel zo op hoopte. Ook hier een sprint afstand en wederom kleine verschillen. Maar goed, de klassering telt en die pakte niet in het voordeel van Marco uit. Wel van Marten van Riel.

 

 

De Belg klopte in een wervelende sprint de Duitser Justus Nieschlag, derde finishte de Fransman Anthony Pujades. De Britse-Fries Ben Dijkstra was bijna een jaar door blessures uitgeschakeld maar kwam op het Portugese eiland weer tot een zevende plaats. Op 2.20 van Marten, die na zijn ETU-thuiszege in Wuustwezel nu zijn tweede Cup-race won, kwam Marco over de finish. Hij stond zevende in de ranking, maar die klassering kon hij in de eindstand niet handhaven. Vriendin Quinty Schoens leverde tussen de elites een degelijke race af, resulterend in een 21e plaats. De Steinse was de laatste binnen het uur. De race werd gewonnen door Russin Alexandra Razarenova. Vijf jaar na haar laatste ETU-Cup winst in Istanbul won Alexandra nu haar tweede. Vijftien seconden later kon de Duitse Lena Meissner nog nipt topfavoriete Yulia Yelistratova voorblijven. Vorige week was de Oekrainse nog de sterkste op de World Cup Salinas, nu verloor ze te veel tijd met zwemmen en fietsen. Morgen komen de paratriatleten op Madeira in actie, waaronder Joleen Hakker.

Goud voor Leanne en Marijke op EK halve triathlon Ibiza

 

 

Waar is de tijd gebleven dat Nederland domineerde op de Europese kampioenschappen halve triathlon? Rob Barel, Peter Zijerveld, Axel Koenders, Mark Koks, Thea Sybesma…. Ze heersten op deze afstand. Anno 2018 moeten we constateren dat Nederland al vijf jaar geen elites/profs meer naar dit EK heeft gestuurd. Dus ook op Ibiza niet. Gelukkig hadden we nog met Leanne Fanoy en Marijke Zeekant nog twee sterke ijzers in het vuur, anders was het voor TeamNL een EK om snel te vergeten. Waarom er geen interesse is bij de triatleten, noch de NTB laat zich raden. Vermoedelijk is er geen budget voor. Hoe dan ook.

De Italiaan Giulio Molinari heroverde zijn Europese titel op de door noodweer geteisterde Balearen. Molinari was met afstand de beste fietser op het ingekorte parcours. Hij kon zich een minder snelle halve marathon permitteren en nog was veertig seconden sneller dan de wel aanstormende Deen Miki Taagholt. De snelste loper Albert Moreno Molins kwam vanuit de achterhoede: tiende uit het water, achtste na het fietsen maar brons aan de finish. Tot grote vreugde van de Spanjaarden. Geen Belgen bij de mannen, dan maar zorgen dat er bij de vrouwen gescoord wordt. En jawel, het vijfde goud voor onze zuiderburen ging naar Alexandra Tondeur. Opvallend dat ook Alexandra The Great haar slag sloeg tijdens het gehalveerde fietsen. Maar de race was al zwaar genoeg, sommige wegen konden de wateroverlast niet eens aan en daar moesten de triatleten dan overheen. De wedstrijd was al met twee uur uitgesteld, hetgeen voor het ritme en voedingspatroon van een triatleet ook geen sinecure is. De Britse Sarah Lewis behaalde de zilveren medaille, maar toen was Alexandra al twee minuten binnen en had ze al een paar interviewtjes afgenomen. Het brons was ook voor UK: Alice Hector, specialiste in Spaanse wedstrijden haalde voor het eerst een medaille op het EK. Voor Giulio Molinari was het zijn derde titel. Alexandra bezorgde de Belgen het vierde Europees goud op deze afstand. Lieve Paulus, Karel Blondeel en Jeanine Deruysscher gingen haar voor.

 

Toch kwamen er nog lichtpuntjes voor Nederland, want de agegroupers bezorgden ons alsnog dubbel goud. Leanne Fanoy kwam gelukkig weer in NTB-pakje en dus voor Nederland uit. De in de Emiraten en Frankrijk woonachtige triatlete was de snelste agegrouper van allemaal en dus ook goud in haar leeftijdsgroep 20-24. In de stromende regen liep even later ook Marijke Zeekant naar haar zoveelste kampioenschap. Snellere 60-64-jarigen waren er niet, al duurde het even voor de Amerdamse daar zekerheid over had.

 

En ook Pim Veeger keek tevreden terug op een vijfde plaats bij de 55-59 groep. Morgen eindigt het ETU Multisports Festival met het EK aquabike. In ons land volstrekt onbekend en er doen dan ook geen landgenoten mee.

En ook Ocean Lava Lanzarote is voor Tessa

 


Dat Tessa Kortekaas na haar wereldtitel nog even de Ocean Lava race op haar eigen Lanzarote meepikte, was toch ook wel weer aangenaam. Na afloop vloog ze door naar Nederland om haar familie ook weer eens te zien en intussen tikte ze aan haar verhalen, zojuist door Ruud op Trikipedia geplaatst.

Eind goed, al goed voor Rachel en Richard

 

Tot slot dikke tevredenheid bij Rachel Klamer en Richard Murray op Malta. De derde Super League triathlon van het seizoen en feitelijk de nieuwe cyclus richting Jersey 2019. Rachel opende vrijdag met een achtste plaats op de 600 meter zwemmen. Vandaag in de Eliminator (echte SL-term) werd ze ijzersterk tweede achter topfavoriete Katie Zaferes. ,,Na Abu Dhabi kon ik nog maar zelden het woordje ‘tevreden’ in de mond nemen, maar vandaag liep het zoals het zou moeten.’’ Begin en eind van Rachels seizoen waren dus super, daartussen in zal het volgend jaar beslist ook beter gaan. Taylor Spivery werd derde. De feestvreugde op het appartement van Rachel nam ’s avonds nog toe door de winst van Richard. Hij versloeg eindelijk de Franse topper Vincent Luis eens. Derde finishte op de Eliminator zijn landgenoot Henri Schoeman. Na Holten vorig jaar was het de tweede keer dat Rachel en Richard samen op een podium stonden in een internationale wedstrijd (en niet de eerste keer zoals andere bronnen vermelden ) . Morgenmiddag de finale van de Super League Malta.

Morgen meer reacties van onze vaderlandse triatleten in de races all over the world! En Trikipedia gaat morgen iets heel speciaals doen. We kunnen niet verklappen wat.

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.