Danne Boterenbrood wil in Norseman het lichaam uitdagen tot het maximale te gaan.

VRIJDAG – We waren ze een beetje uit het oog verloren dit seizoen. En toen kwam de live loting van de Norseman. En wie rolt daar als eerste Nederlandse deelneemster uit de bus: Danne Boterenbrood. Dat de vijfvoudig (4x OD, 1x sprint) landskampioene triathlon belangstelling had voor deze Extreme Triathlon, nee dat hadden we niet verwacht. Wel een mooie aanleiding om de 33-jarige sportvrouw/gynaecologe weer eens te spreken.

1.Danne Boterenbrood! Het  is toch een ‘long time-no see’. Ik meen dat we elkaar voor het laatst zagen bij het NK crossduathlon aan de Pyramide van Austerlitz. Daar werd je derde. Ik dacht even: goed begin van wederom een sterk seizoen. Maar je had wellicht andere plannen?

Ja, het is zeker een long time-no see. Door de switch het afgelopen jaar naar een nieuw ziekenhuis (MUMC) kwam ik vaak tijd en energie tekort om echt gestructureerd te trainen of naar wedstrijden  toe te werken. Daarom heb ik afgelopen seizoen bewust geen duidelijke planning gemaakt, maar getraind zoals het kwam met af en toe een paar mountainbike wedstrijden.

2.In je topjaren combineerde je een zware studie met trainen, reizen en wedstrijdsport op het hoogste niveau. Als je daar nu op terugkijkt, vraag je je dan nooit af: hoe heb ik dat toch voor elkaar gekregen?

Haha, ik denk dat ik het toen relatief makkelijk had! Helemaal nadat ik was afgestudeerd en full-time kon trainen was het goed vol te houden, qua planning dan. Natuurlijk was het fysiek zwaar, maar als ik nu zie hoe ik lange dagen op het werk moet zien te combineren met trainen is dit veel moeilijker.

 

3.De triathlon Hamburg was toch wel één van je favoriete races, daar was je heel dichtbij Olympische deelname. Toen dat net niet lukte, heb je ongetwijfeld even een terugslag gekend. Hoe ging je daarna door? En hoe beleef jij de Olympische triathlons waar je concurrentes van weleer wel aan mee deden?

Dat was zeker een grote teleurstelling, maar ik kijk er niet met een vervelend gevoel op terug. Die tijd is zo fantastisch geweest, ook zonder uiteindelijk deelname aan de Olympische Spelen. Ik bewaar hele goede herinneringen aan de vele WTS-races over de hele wereld, het trainen en wonen in Nieuw-Zeeland, de harde trainingsweken op Lanzarote, de vriendschappen, een lichaam wat heel veel aankon en nog veel meer. Ik kijk nog altijd de WTS-races (meestal alleen tijd voor de samenvatting) en volg de Nederlandse ploeg op afstand.

4.Lange afstanden leken me een tijdlang niet aan jou besteed. Paar halves en een keer Ironman Maastricht. Je focus leek niet echt op het langere werk te liggen of had het andere oorzaken?

Dat klopt zeker voor de ‘reguliere’ lange afstand, het heeft mij nooit zo getrokken om een echte LD-atleet te worden en een toptijd op de hele te realiseren. De OD en halve triatlon liggen mij fysiek gezien het beste en dan met name ook de wat zwaardere wedstrijden (Lanzarote, Madrid). Daarnaast kreeg ik, nadat ik gestopt was met topsport, ook algauw te weinig tijd om een Ironman tot in de puntjes voor te bereiden.

Ik heb wel altijd een fascinatie gehad voor zware wedstrijden waarbij de natuurelementen een rol spelen. Ik keek de afgelopen jaren dan ook al vaker met een schuin oog naar de Norseman en hoorde de verhalen van Bart, van Jacob. Afgelopen maanden had ik een lijstje gemaakt met wedstrijden die ik echt nog graag eens zou willen doen en daar kwam de Norseman steeds naar boven. Ik wil weten wat er nog kan, waar de grens ligt en het lichaam uitdagen om nog een keer tot het maximale te gaan.

5.De laatste jaren waren het vooral Belgische wedstrijden, waarin we je naam teruglazen in de uitslagen. Is er een zekere voorliefde ontstaan voor wedstrijden bij onze zuiderburen?

Nee, dat maakt zeker geen verschil! Ik heb natuurlijk jarenlang voor SMO-Specialized geracet en daardoor wat meer Belgische wedstrijden gedaan, maar de voorliefde is niet landgebonden.

6.Als je alle soorten wedstrijden hebt gezien en meegemaakt, komt het moment dat je maatschappelijke carrière weer op het eerste plan komt. Je bent nu gynaecoloog in het Zuyderland ziekenhuis van Geleen toch? Een intensieve baan, ogenschijnlijk moeilijk met topsport te combineren. Hoe zie je dat zelf? Heb je ook tijd gevonden om heel andere zaken op te pakken, die niets met triathlon te maken hebben?

Ik ben nog geen gynaecoloog maar zit inmiddels in het derde jaar van mijn opleiding. Ik ben inmiddels vijf jaar topsporter af en van combineren met topsport is ook allang niet echt meer sprake. Meestal probeer ik 6x per week te trainen.

Het afgelopen jaar heb ik wat meer toegegeven aan het werk, maar daar werd ik niet altijd een gelukkiger mens van. Ik miste de kick van een sportieve uitdaging en wilde niet alle wedstrijden maar op de lange baan schuiven vanwege het werk. Ik denk dat het de komende tijd pittig gaat worden om de zaken goed te combineren, maar zeker niet onmogelijk. Ik ben er gewoon niet voor gemaakt om alleen maar dokter te zijn. Tijd voor dingen buiten werk of triatlon is er zeker ook, maar zal de komende maanden wat beperkter worden…

7.Ik las een tweet van je waarin je je afvraagt: zaterdagdienst van 14 uur of een Ironman? Ik weet het zo net nog niet….

Haha, ja de weekenddiensten van een AIOS gynaecologie zijn echt killing. Fysiek gezien is het natuurlijk totaal niet vergelijkbaar, maar mentaal is zo’n dienst een uitputtingsslag. De dienstpieper gaat non-stop af, je hebt twee afdelingen onder je hoede, doet bevallingen, staat te opereren enz.. Vaak kom ik er niet eens aan toe om fatsoenlijk te eten en als ik dan weer op een energiereep zit te knagen denk ik wel eens aan de Ironman 🙂

 

8.Je brengt beroepshalve waarschijnlijk al heel wat nieuwe leventjes op de wereld. Geen idee of het legitiem is om te vragen, maar zitten daar ooit ook Boterenbroodjes tussen?

Ik denk het wel, al denk ik niet dat ik de mijne daadwerkelijk zelf handmatig op de wereld kan zetten 😉

 

9.Je bent vaker op de mountainbike gesignaleerd dan op de racefietst. Lonkt het avontuurlijke, het meer ruige sporten meer dan al die malle formats in de triathlonsport van tegenwoordig? Hoe kijk je zelf tegen alle vernieuwingen in jouw sport aan?

Ja, daar heb je zeker een punt. Ik hou van alles wat er buiten is: bos, water, bergen, heuvels, wind, dieren en vind het mooiste om te zwerven en het gevoel hebben dat je af en toe verdwijnt. Dat kan veel beter op de mountainbike of rennend dan op de racefiets. Die voorliefde voor de natuur is er altijd wel geweest, maar de afgelopen jaren ben ik het nog meer dan vroeger gaan waarderen. Ik hou van het ruige, van de elementen (liever kou dan warmte), van het onverwachte.

Dat neemt niet weg dat ik ook altijd heel graag op het asfalt heb geracet en echt kon genieten van een vlammende sprint of zelfs supersprint. Ik vind de team relay bijvoorbeeld een spectaculair onderdeel en een mooie toevoeging voor de sport. De wat meer ‘malle’ formats begrijp ik iets minder, dan ben ik misschien toch wat klassieker opgegroeid en zie ik liever een mooie solo OD zoals de Zwintriatlon.

10.Tja en dan wacht je nu ineens een heel andere uitdaging. De Norseman, je tweede hele. In niets met Maastricht of welke andere triathlon dan ook te vergelijken. Wanneer kwam dat plannetje tot stand en nu het zo ver komt, hoe leef je er naar toe?

Zie ook boven. Ik ga ergens de komende dagen met Jacob Veenstra om de tafel om samen een mooi plan te maken richting augustus. Het doel is om voor een zwart finishers t-shirt te gaan en dus bij de eerste 160 deelnemers de Gaustatoppen omhoog te mogen. Ik zal er de komende maanden alles aan doen om daarvoor zo goed mogelijk voor te bereiden. Hoe het echter ook eindigt, als ik op die dag aan de streep weet dat ik alles wat er was eruit heb getrokken, dan is het goed.

Dank je wel Danne en namens de hele triathlon-family wensen we je ontzettend veel succes richting Norseman. Hou ons van tijd tot tijd op de hoogte!

 

 

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.