Alles over Ironman Malaysia met Els op vier; Sporttitels en kalender op NTB-Congres WTJ 986

ZATERDAG – Het was geen podiumplaats voor Els Visser vanochtend Nederlandse tijd in de Ironman Malyasia. Maar vierde worden in een sterk profveld betekent ook dat er internationaal naar haar gekeken wordt. Laten we niet vergeten dat Els twee jaar terug nog nooit een triathlon had gedaan en vorig jaar in Zürich pas debuteerde op de hele. Toevallig toen ook met een vierde plaats. ,,Natuurlijk ga ik elke race voor het hoogste, maar dit was voor vandaag de max. Ik ben zeker tevreden. Er zat niet meer in, alles gegeven. Mooie race, zwaar en weer een ervaring rijker.”

Bij het zwemmen vertoefde ze in de nabijheid van Mareen Hufe, de latere winnares. Op 2,5 minuut achterstand op Jocelyn McCauley kwamen de twee uit de Baai van Kuah. In iets minder dan 58 minuten waren de 3,8 kilometer zwemmen achter de rug, voor Els een goede uitgangspositie voor de rest van de race. Het pakte op het niet malse fietsparcours over het eiland echter anders uit. ,,In plaats van afstand te nemen op mijn tegenstandster kwamen zij juist terug. Ik kwam ook geen moment lekker in mijn ritme.’’ Twee plaatsen verlies bij het fietsen, dat is niet was de Hellas-atlete normaal meemaakt. Pas tegen het eind van de 180 kilometer kreeg ze haar tweede adem te pakken en kwam ze enigszins terug in de wedstrijd. In de overdekte wisselzone keerde ze als derde vrouw achter Hufe en McCauley terug.

Extreem zwaar

Jammer genoeg ging ook de marathon niet van leien dakje. Maar hé, daar heet het ook Ironman voor. Ze haalde de Amerikaanse weliswaar bij, maar vervolgens kwam Simona Krivankova langszij en moest er voor brons geknokt worden tegen de op papier sterke marathonloopster (2.41 pr) Federica de Nicola. De Italiaanse is net als Els eerstejaars pro en studeert eveneens medicijnen. ,,Ik kreeg het zwaar, was misselijk en moest passen toen ze voorbij kwam. De race was mooi, maar extreem zwaar’’

Mareen Hufe wint haar tweede Ironman

Toch waren het niet de Aziaten, maar de Europese triatletes die er het best tegen bestand waren. Mareen Hufe ruilde haar twee tweede plaatsen van de laatste jaren in tegen de overwinning. Het gebeurde in scherpe tijd van 9.25.22 uur. Voor de Duitse na Klagenfurt haar tweede Ironman-winst dit seizoen. Simona Krivankova uit Tsjechië eindigde een half uur later als tweede, De Nicola volgde twee minuten later. Els bleef net boven de tien uur: 10.02.49. Met haar bekende stralende lach kwam ze over de finish, want tevreden of niet, het plezier straalt er altijd vanaf. ,,Het is een voorrecht om op zulke wonderschone locaties te mogen sporten. Dan vergeet je snel de pijntjes van het afzien.’’

Nederlanders in Malaysia

Brooke Brown was de tweede prof, die weliswaar voor Canada uitkomt, maar al weer enkele jaartjes mevrouw De Boer is uit Dordrecht. Brooke zat lekker in de wedstrijd na het zwemmen, waar ze als vijfde uit het water kwam, zesde van de fiets stapte maar een loodzware marathon in 5.08 uur liep. Dat wierp Brooke terug naar de achtste plaats bij de profs en 21e tijd van alle vrouwen in 11.43 uur. Ook zij ondervond hoe verlammend de klamme Maleisische hitte kan zijn. Daar hadden Rotterdammer Martin Kleinjan en de Amsterdamse snelheidspiloot Sebastiaan Bleekemolen beduidend minder last van. Maarten scoorde zelfs een derde plaats bij de M45 en dat gold ook voor Brice van der Post uit Den Haag. Toevallig uit de drie grootste steden van ons land. Brice werd derde M18.

De winst bij de mannen ging naar debutant, de Oekrainer Daniil Sapunov. Bekend uit de ITU-races, maar nu een sterk debuut op de hele in 8.33.37 uur. De Japanner Kaito Tobara volgede op 22 minuten als tweede, de Zwitser Urs Muller verraste met een derde plaats in 9.09 uur.

Alle Nederlanders haalden de finish. Hieronder hun prestaties:

M:

45.Martin Kleinjan 10.29.26 (3e M45)

91.Sebastiaan Bleekemolen 11.18.49 (17e M40)

100.Brice van der Post 11.20.50 (3e M18)

103.Ralf Leeuwenburgh 11.33.20 (20e M40)

148.Waldo Duin 12.03.23 (12e M50)

150.Danny Verdoorn 12.04.33 (37e M35)

245.Marco Poot 12.55.47 (35e M45)

391.Willehard Wortelboer 14.00.15 (5e M60)

495.Rob Coetzee 14.43.48 (25e M55)

516.Christiaan Plieger 14.49.32 (104e M35)

V:

4.Els Visser 10.02.49

21.Brooke Brown 11.43.48 (8e pro)

En dan was er tevens de 70.3 Ironman waarvan in de ochtenduren de winnaars al bekend werden. De Australier Tim Ballintine en de Britse Claire Walton schreven de halve afstand op hun naam. Voor een verrassing zorgde de in het Amerikaanse Sarrento woonachtige Nederlander Rob Pouw. Hij finishte derde overall op twaalf minuten van Ballintine. Mark Wilson van TVR kwam als veertiende over de meet, het bracht ook Mark op het podium als derde M45. Twee Nederlandse vrouwen. Kathy Tjassens Keizer werd 59e en achtste F45 en Jane Mak (echtgenote van Willehard Wortelboer) finishte als 139e op ruim drie uur van de winnares, maar was evengoed nog tweede F60.

 

NTB-Conges boordevol info en titels voor Jetze, Rachel, Barbara en Tessa

 

De berichten uit Langkawi werden opgevangen op Papendal, waar het 13e NTB-Congres plaats had. Met een groot scala aan workshops, presentaties en lezingen kwam de vele congresgangers met een goed gevulde rugzak aan kennis aan het eind van de dag weer thuis. Hoogtepunt was natuurlijk de bekendmaking van de sporttitels van het jaar. Ze kwamen terecht bij Jetze Plat (sportman), Rachel Klamer (sportvrouw), Barbara de Koning (talent) en Tessa Kortekaas (agegrouper). Jetze won ‘m voor de tweede, Rachel liefst voor de vierde keer. Stuk voor stuk wereldtoppers, waarvan we bij Jetze de wereldtitel aan de Gold Coast, voor Rachel de World Triathlon Series-winst in Abu Dhabi, voor Barbara de zesde plaats op de Jeugd Olympische Spelen en voor Tessa de wereldtitel Ironman op Hawaii het snelst voor de geest halen. Fysiek kwam alleen Jetze zijn prijs ophalen, de drie vrouwen hadden allen een videoboodschap vanuit respectievelijk Zuid-Afrika, Engeland en Lanzarote. Jetze kreeg zijn prijs uit handen van Rob Barel, naar wie de Award is vernoemd.

 

Verder werden de kalenders verder ingevuld. Hieronder nog even alles op een rijtje:

NTB Jeugd- en Juniorencircuit 2019:

13 april: Crossduathlon Austerlitz (NK)

28 apri: Arnhem sprint

26 mei: Amsterdam mixed relay

16 juni: Zandvoort sprint

7 juli: Utrecht sprint

14 juli: Klazienaveen sprint

18 augustus: Enschede sprint/team

21 september: Zwolle sprint

Run Bike Run Series 2019:

17 maart: Hilversum sprint

31 maart: Oldenzaal team relay

6 april: Geel sprint

12 mei: Hoogerheide sprint NK

26 mei: Groningen sprint ind. tijdrit

29 september: Tilburg triple duathlon

13 oktober: Spijkenisse NK

Teamcompetities 2019:

18 mei: Almere DUIN 2e Divisie N/Z & 3e Divisie N/Z & 4e Divisie N/Z team time trail

19 mei: Almere DUIN Eredivisie & 1e Divisie triple mix

8 juni: Weert 2e Divisie Noord/Zuid & 3e Divisie N/Z & 4e Divisie N/Z OD

9 juni: Weert Eredivisie team relay; 1e Divisie OD

22 juni: Rotterdam Eredivisie & 1e Divisie: team time trail; 2e, 3e en 4e Div. team relay

29 juni: Holten 1e Divisie sprint

30 juni: Nuenen 2e Divisie Zuid sprint

7 juli: Utrecht 2e Divisie Noord sprint

7 juli: Stein 3e Divisie Zuid & 4e Divisie Zuid sprint

14 juli: Klazienaveen 3e Divisie Noord & 4e Divisie Noord sprint

24 augustus: Veenendaal Eredivisie NK OD

31 augustus: Nijmegen Eredivisie NK sprint

1 september: Amersfoort 3e Divisie Zuid & 4e Divisie Zuid sprint

7 september: Vroomshoop 1e Divisie team time trail

8 september: Zaanstad 2e Divisie Noord/Zuid & 3e Divisie Noord & 4e Divisie Noord sprint

Drie Super-weekends (Almere, Weert en Rotterdam), iets minder divisies in Nijmegen, geen Amsterdam-West meer en ook geen finale in Almere daags na de Challenge. En Weert houdt er ongeveer anderhalve triathlonweek op na. Eerst het Europees kampioenschap en een week later dus alle divisies. Het zijn zo wat eerste conclusies uit de Teamcompetities waar Stein, Amersfoort en Zaanstad voor het eerst aan mee doen. Net als dit jaar doen er wederom 261 teams mee.

 

 

 

 

 

 

 

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.