De Adelaar is het niet verleerd; Shirin kan alles; winst Daan en Simone in Haaksbergen WTJ 993

ZONDAG – De mooiste Nederlandse prestatie dit weekend, wat ons betreft, was die van Eric van der Linden. De eerste Nederlander die bij de manen de finish op de Olympische Spelen haalde (43e in Sydney) was achttien jaar na dato terug op de plek waar triathlon voor een grote doorbraak zorgde en toch ook weer niet. Dat klinkt beetje cryptisch, maar op weg naar Sydney dachten we destijds dat het na de Olympische status een regelrechte concurrent zou worden van de moeder aller sporten: atletiek. Zo ver kwam het niet. De ‘booming business’ waar triathlon nu in zit, kwam veel later (rond 2012) pas tot stand.

Terenzo was er weer klaar voor na mysterieuze crash

Goed Western Sydney/Penrith dus. Toevallig ook de 800e Ironman over de 70.3 Ironman-afstand. Terenzo Bozzone testte zich na zijn ongeluk op 3 juli bij Kumeu (ten westen van Auckland) twee weken terug al op een Olympische afstand in Christchurch. Hij won de race en was dus klaar voor deze halve Ironman en na opnieuw winst nu ook voor de Ironman Busselton volgende week. Overigens is het wonderbaarlijk snelle herstel niet het enige opmerkelijke in de zaak Bozzone. In al die tijd is er geen bewijs geleverd hoe het ongeval tot stand kwam. Er zijn kennelijk geen getuigen en de vrachtwagenchauffeur is doorgereden. Het was zelfs zo gek, dat getwijfeld werd aan het verhaal van Terrenzo. Alsof het een eenzijdig ongeval was. Lijkt ons sterk voor een proftriatleet, die het toch van wedstrijden en een gezond lichaam moet hebben. Anyway, Terenzo klopte Sam Appleton, begin deze maand nog de sterkste in Los Cabos, Mexico. Een tweede Ozzie, die zich geklopt wist door Kiwi Bozzone was Casey Munro, maar die was wel blij met zijn eerste podiumplek op een 70.3 Ironman. De Tsjechische Radka Kahlefeldt-Vodickova was na haar zege vorige week in Taiwan nu al weer de snelste in deze Australische wedstrijd. De tegenstand leek gelukkig minder sterk. De Nieuw-Zeelandse Hannah wells werd tweede, de Australische Grace Thek redde de eer voor het thuisland met een derde plaats.

Op talent naar masterzege in Western Sydney

Terug naar Eric. Het zwemmen was dus niet op het Olympisch parcours, maar vijftig kilometer westwaarts omgeving Penrith. Als zestiende in totaal kwam De Adelaar van Schagen uit dat zwemwater. Daarna kon hij zijn (door ons) gekregen bijnaam weinig eer aan doen. Het parcours is behoorlijk vlak namelijk. Eric verloor een aantal plaatsen, waarvan hij er met lopen weer een stel goedmaakte. Al met al was zijn 23e plaats totaal gewoon prima. De Noord-Hollandse Limburger was 35 minuten langer onderweg dan Bozzone, maar wel goed voor een prachtzege bij de mannen 40 in 4.18 uur. In een reactie zegt hij een goede wedstrijd te hebben gedraaid. ,,Ik had er niet echt gericht voor getraind. Op talent zullen we maar zeggen.’’ Eric is vooral Down Under om Lotte Wilms verder te helpen in haar ontwikkeling als toptriatlete. Zes Nederlanders deden aan de race mee. Maarten Vrouenraets was na Eric de tweede in 4.40 uur en daarmee 106e. Beste Nederlandse bij de vrouwen was Carlijn Kerdijk op een 74e plaats in 5.37 uur.

De tweede 70.3 Ironman in Fortaleza was een volledig Braziliaanse aangelegenheid aan de top. Net als vorig jaar wonnen José Belarmino en Claudia Dumont. Ook de nummer twee bij de mannen was de zelfde: Rodrigo Lobo. Mark Schoonhoven deed vorig jaar nog mee, maar was nu toeschouwer om vervolgens de rest van de middag een stukje te gaan kitesurfen voor de kust van Fortaleza.

Shirin zowel in veldrit als veldloop een topper

Of zullen we het toch maar het weekeinde van Shirin van Anrooij noemen? Welke sportvrouw presteert het immers om op zaterdag in de sterk bezette veldrit van Wachtebeke dertiende te worden en een dag later vrolijk de fiets thuis te laten en naar een vierde plaats te crossen in de toch ook niet mals bezette Warandeloop in Tilburg? Shirin schakelt moeiteloos van het ene op het andere sportevenement over. En, we zeggen het er nog maar eens bij, de Zeeuwse is pas zestien lentes jong hè.

Daan is nu al in vorm voor titelprolongatie

De enige combi-wedstrijd in dit weekeinde betrof dus de vrijdag aangekondigde crossduathlon van Haaksbergen. Nationaal kampioen Daan Schouten is bezig aan een sterk najaar. Winst in Nijverdal, tweede achter Geert Lauryssen in Maastricht en nu opnieuw winnaar in Haaksbergen. Even had hij steeple-chaser Boy Foks achter zich aan, maar dat bleek nog geen tempomaker op de ATB. Joost Somsen wisselde als derde. Daan liet er echter geen gras over groeien dat hij in deze discipline de beste van het land is. De Almeloër won en prolongeerde de winst in deze Twentse wedstrijd. Ook de nummer twee was dezelfde als vorig jaar: Glenn Edelenbos, derde werd de talentvolle Joost Somsen. Vierde – en het is zeldzaam dat hij naast het podium staat – eindigde Arie de Jong, die nog twee routiniers achter zich heild: Jeroen Lute en Michael Krijnen. Het duurt nog ruim vier maanden vooraleer de Nederlandse kampioenschappen crossduathlon zijn, maar Daan is nu al in vorm.

 

Winst Simone, terugkeer Ingrid

Simone Hakenberg mag dan inmiddels 47 jaar zijn, de Rossumse atlete is nog altijd ijzersterk op de ATB en bij het lopen. De partner van oud-triatleet Richard van Diesen bleef in Haaksbergen Ellie van Houten drie minuten voor. Mooi was ook de derde plaats van Ingrid Tempert. De atlete woont tegenwoordig in Deventer, is inmiddels getrouwd met coureur Peter Schulting en moeder van de kleine Liv. De duatlete van weleer hield zich de laatste jaren voornamelijk net als Peter met wielrennen bezig. Maar zondag maakte ze haar come-back in de duathlon met een derde plaats. Beste duo was het Team Berg en Bosman. Ook de jeugd deed mee aan de crossduathlon. Niek Veneendaal won bij de jongens, de Duitse Jil Otte was enige meisje. Milan en Jesse wonnen als team de jeugdwedstrijd.

Geert Lauryssen, die vorige week Daan nog klopte in Maastricht, was overigens opnieuw te sterk voor zijn concurrenten. Maar dat dan in de crossduathlon van Wommelgem, in eigen land.

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.