Jony sportvrouw van Amersfoort; Transfer Rob naar VZC; Alcatraz; Alles over WK Ultraman WTJ 995


DINSDAG – De eerste in hopelijk een lange reeks multisporters, die de titel sportman of sportvrouw van het jaar mag dragen, is Jony Heerink. In Amersfoort werd maandag de nationaal kampioene Olympische afstand en sprint duathlon gehuldigd. Sportvrouw van een stad, waar genoeg talentvolle atletes rondlopen. Dat zei ook de jury maandag in De Flint. ,,De keuze was groot dit jaar, maar na een flinke discussie bestond er geen twijfel over dat juist deze sporters in de prijzen zouden vallen. Daarbij wegen we af hoeveel inspanning de sporter heeft moeten leveren en bijvoorbeeld hoe groot de concurrentie is.’’

 

Jony ‘verslaat’ Marina voor sporttitel Amersfoort

 

Wat dat betreft zit het met Jony wel goed. Internationaal sprak haar negende plaats op het WK duathlon het meest tot de verbeelding. Vorig jaar werd Jony nog wereldkampioene agegroupers op het WK in Rotterdam. Het was trouwens al de derde keer dat de Hellas/AV Triathlon-sportvrouw genomineerd was. Twee keer bleef ze met lege handen achter. In Amersfoort gold ze al als de vrouw, die de sportprijs nooit zou winnen. ,,Maandag was de kroon op een groots sportjaar. Sportverkiezingen zijn arbitrair, maar ik ben blij dat ik het nu geworden ben.’’ Ze klopte trouwens duatlete Marina van Dijk en zwemster Lisa Kruger. Sportman van Amersfoort werd judoka Jesper Smink.

 

Rob Kwaaitaal naar VZC om in Eredivisie te kunnen blijven

 


Er komen de komende weken nog wel meer titels bij, schatten wij zo. In Veenendaal zijn er zelfs vier nominaties: Jorik van Egdom (sportman), Victor Goené (sporttalent), Rob Barel (trainer) en 1e Divisieteam (sportploeg). En in Spijkenisse zijn Kim en Joey van ’t Verlaat titelkandidaten. En dat is nog maar het topje van de ijsberg.

Over VZC gesproken. We hadden het eerder al over de leegloop bij Cerberus, waardoor de Nijmeegse ploeg zich gedwongen zag zich terug te trekken uit de Eredivisie. Na eerste Wesley Mols naar VISMA/Trican en Roel Kwaaitaal naar Hellas is nu ook bekend dat Rob Kwaaitaal (zo’n beetje de nestor in de Eredivisie de laatste jaren) de VZC-gelederen komt versterken. Rob was het sporten op het hoogste niveau nog niet beu. ,,Vanaf het eerste jaar 2012 ben ik actief in de Eredivisie, ik heb meer dan dertig Eredivisie triathlons gedaan (is dat een record?). Leuk om nu in een team te zitten met atleten waar ik al jaren tegen race.’’ Tja en bij VZC zijn ze wel gewend om een Rob van een zekere leeftijd op het hoogste niveau te zien sporten.

 

Liefst vijftien Nederlanders ingeloot voor Escape From Alcatraz 2019

 


Mooi nieuws voor Paul Slot. De Dalfense sportman is koud terug met zoon Ruben uit het Chinese Xiamen, ligt de volgende uitdaging al weer op de deurmat. Paul is uitverkoren om op 9 juni mee te doen aan de legendarische Escape From Alcatraz triathlon. Alleen al door de naam is deze mythische triathlon een ‘must-do-thing’. Tot vorig jaar waren er nauwelijks Nederlanders actief in de race vanaf het gevangeniseiland en zo San Francisco in met ook daar een verre van ‘easy way to the finishline’. Dit jaar waren er vijf en voor 2019 zijn er maar liefst vijftien Nederlanders ingeloot voor de historische race, die in 1981 voor het eerst werd gehouden. Feitelijk is de triathlonsport er in de jaren zeventig zelfs ontstaan met de befaamde beach-races. Historie, die nu ook Paul mag gaan schrijven. ,,Ik was eigenlijk alweer vergeten dat ik stond ingeschreven. De 70.3 Ironman Luxemburg is een week later, maar ik laat de kans niet lopen uiteraard.’’ Paul en Ruben beginnen het seizoen weer in de Israman. Mooi sportduo.

 

Debutant Richard Thompson klopt titelverdediger op WK Ultraman

 


Het officieuze wereldkampioenschap Ultraman werd gewonnen door een debutant. Voor de Australiër Richard Thompson was de wereldtitel de kroon op het werk van een carrière, die zestien jaar geleden begon. Richard was toen 17 jaar, deed een sprint-triathlonnetje en eindigde….laatst. Daarna ontwikkelde hij zich tot volleerd Ironman-atleet met de agegroup-wereldtitel in Kona 2008 en vervolgens was hij drie jaar prof. Vorig jaar maakte hij voor het eerst een uitstapje naar de Ultraman Australië in Noosa. Hij verbeterde het officieuze wereldrecord, wat hij dit jaar overigens weer kwijtraakte in dezelfde race aan Carl Read. Maar Thompson had zijn zinnen niet gezet op Noosa, maar op het WK. De driedaagse triathlon over 10 kilometer zwemmen 418 kilometer fietsen en 84 kilometer lopen legde de Ozzie af in 22.09.26 uur, daarmee 28 minuten boven het stokoude parcoursrecord van de Duitser Holger Spiegel. Titelverdediger Rob Gray deed er dit jaar bijna een uur langzamer over, maar het resulteerde nog wel in de tweede plaats in 23.06. Nog een debutant op dit WK werd derde. Maar de bronzen Tsjech Petr Vabrousek (23.32) kan daar wel ruim 200 heles tegenover stellen. Het zijn bijzondere atleten, dat groepje van maximaal 40 die-hards wat jaarlijks in november de dubbele Ironman aflegt. Niet aan één stuk dus, maar dat maakt het misschien nog wel zwaarder. Je zal op zondag maar fit genoeg moeten klaar staan voor een dubbele marathon. Daar boekte Thompson, wiens vrouw Lisa een succesvol Ultra trailrunner is, zijn grootste winst op de concurrenten. Bijzonder is ook Petrs landgenoot Miro Kregar, met zijn 56 jaren de oudste van het stel. Maar bij zijn elfde deelname wel goed voor een vijfde plaats. En Gary Wang deed zelfs voor de 18e keer mee.

 

Fiona Siemelink vierde in Ultraman

 


Van Nederlandse zijde was de animo nooit heel groot. Ook ultra-triatleet Martin Feijen deed in zijn topjaren nooit mee. De enige landgenoten tot nu toe waren Jan Nijboer in 1989 en Rob Kasper in 2003. Een beetje Nederlands was wel de nummer vier bij de vrouwen Fiona Siemelink, getrouwd met volbloed Nederlander Hans Siemelink. Hij deed vijf Ironmans, maar zijn Amerikaanse vrouw gaat een stapje verder: 25 Ironmans en menig Ultraman. Ze finishte zondag als vierde op Hawaii na 32.42.14 uur. De Canadese Tara Noron won in 28.19. Tussen die twee zaten nog de Amerikaanse deelneemsters Mary Knott en Cynthia Bartus. Ach, en dat het zwaar was en niet alleen vanwege de afstanden: dat gelooft u vast wel.

Tot morgen!

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.