Alles over Henschotermeer Games met Marc, Laura en Joyce; Shirin 16e op WK – WTJ 1053

ZONDAG – Het duursportweekend begon nat en fris. De zevende wintereditie van de Henschotermeer Games (niet te verwarren met de Hunger Games) stond op de rol. Een crossduathlon en crossloop. De duathlon stond voor het eerst op de kalender van de NTB. En dat merkte organisator Mark van Hoorn meteen. Aan de duathlon deden een kleine 150 deelnemers mee, veel meer dan voorgaande jaren.

Marc de Maar mag wel vaker duathlons doen

 


De winst ging voor de tweede keer op rij naar wielrenner Marc de Maar. Onder natte omstandigheden werd in de bossen bij Woudenberg rondom het Henschotermeer begonnen aan de wedstrijden. Joost Christiaans opende de aanval bij het lopen met Albert Meijer en Jim Otter in zijn voetsporen. Marc de Maar – oud-professional met onder meer finishes in de Giro en Vuelta – volgde op een kwart minuut als vierde. Al na de eerste van drie fietsrondes was de geboren Drent, die als coureur voor de Antlllen en Curaçao uitkwam, los van de concurrentie. Johan Christen volgde op een minuut, Joost al bijna op twee minuten. In de slotrun deed de specialist uit Renkum zijn best om het verschil terug te bregen. Op 36 seconden van winnaar Marc de Maar volgde Joost Christiaans. Johan Christen had twee minuten langer nodig en werd derde. Daarmee eerste master. Jim Otter zat er kort achter en vervolgens was het wachten op de nummer vijf, tevens eerste M50: Hans Bader. Diens dochter Silje Bader (vorig jaar derde op het NK mountainbiken) won de korte afstand crossduathlon overigens. Sneller dan alle individuele crossduatleten was alleen het winnende duo Danny en Teun.
Twaalf grote wielerklassiekers reed Marc de Maar tussen 2006 en 2015. Zijn 37e plaats in de Waalse Pijl was zijn beste klassering. In 2006 volbracht hij de Giro, in 2007, 2008 en 2011 de Vuelta. Zijn beste resultaat was het goud op de Panamerikaanse Spelen in Mexico 2011. Tussendoor werd hij nog Nederlands kampioen wintertriathlon in Assen. Voor bondscoach Louis Delahaye is Marc de Maar geen onbekende. Hij ‘ontdekte’ hem al in zijn juniorentijd.

Laura superieur bij de vrouwen, Joyce vertelt

 


De spanning bij de mannen ontbrak compleet in het vrouwenveld. Na een ronde lopen lag Laura Gorter al een minuut voor op de rest. De Leersumse combineert duathlons eveneens met hard fietsen, maar zaterdag was ze op alle fronten veel te sterk. Joyce Mulder volgde op tien minuten als tweede. Voor de verandering laten we Utrechtse als ‘best of the rest’ hier aan het woord. ,,Na de briefing waren we snel weg, het was te fris om lang te blijven staan. Het loopparcours ging over ht rulle zand van de Hentschotermeer-strandjes met enkele klimmetjes erin. ,,Ik vond het pittig; lopen is toch al mijn slechtste onderdeel. Ik keek uit naar het fietsen en het fietsparcours was super. Veel technische stukken en bochten. Het traject was drassig en met het nog besneeuwde landschap leverde dat mooie plaatjes op. Het zelfde looprondje moesten we nog een laatste keer, dat was niet zo erg. Al met al een erg leuke crossduathlon met hele vriendelijke vrijwilligers en een goede sfeer’’, aldus de Hellas-atlete. Brons ging naar master Mariella van den Ham uit Gouda. Toen was Laura Gorter al twintig minuten binnen.

Wiebe en Silje winnen de korte cross

De korte crossduathlon ging naar Wiebe Westerterp. De Veenendaler is leerkracht bewegingsonderwijs op de sportiefste school van Nederland: het Christelijk Lyceum Veenendaal. Ook was hij al eens winnaar van de Jan van de Pol-bokaal, bedoeld voor de snelste niet VZC-er uit Veenendaal tijdens de triathlon in zijn woonplaats. VZC-er Corné Kool werd tweede, Almeerder Tom Engel derde. Zoals gezegd de nog jonge Silje Bader was snelste bij de vrouwen, acht minuten later kwamen Wendy Snel en Britt Veenstra over de meet. Voor iedereen was er de medaille uit een boomstammetje gehouwen.

Veel pech en dan nog 16e worden: Shirin van Anrooij doet t op WK cyclo-cross

 


Zondagmorgen lag onze focus even niet op multisporten, hoewel je daar veldrijders ook wel toe mag rekenen. Zij moeten immers hard fietsen combineren met stukken lopen, behendigheid, techniek enzovoorts. Een sport dus waar multitalent Shirin van Anrooij vol tot haar recht komt. Als vrijwel jongste van de beloftes moest ze een valpartij en materiaalpech trotseren om vervolgens nog als zestiende van de 89 jonge talenten over de streep in het Deense Bogense te komen. Het is bijzonder knap. Eerst zat de Zeeuwse even in de kopgroep, de materiaalpech met het stuur scheef, wierp haar terug naar een 30e plaats. En toch weer terugknokken. Pure klasse! Shirin was er de zesde en laatste Nederlandse mee, hetgeen de superioriteit van TeamNL onderstreept. Goud, zilver en brons gingen naar Inge Vanderheijden, Fleur Nagengast en Ceylin del Carmen Alvarado. Oftewel: een clean sweep à la de Noren in de World Triathlon Series Bermuda. Bij de junioren werd Pim Ronhaar (af en toe triarleet) vijfde en Luke Verburg (zoon van Marcel en Margriet Verburg-Uijl) veertigste. Waar Mathieu van der Poel na drie jaar de elite-titel weer heroverde was Stan Godrie (blauwe maandag triatleet) goed voor een 18e plaats. Het was een mooi dagje cyclo-sport van de bovenste plank, daar in Bogense.

Snikheet Melbourne met 2XU Series: Lotte derde

 


In Australië gaan de wedstrijden deze maanden volop door. Zondag was de vierde in de reeks 2XU Triathlon Series in Port Melbourne Beach, Elwood. Lotte Wilms zit dichtbij het vuur, staat goed in de klassementen dus was ze van de partij. Geen eenvoudige derde plaats, die ze vandaag ophaalde. Bij een temperatuur van 34 graden in de schaduw moest de wedstrijd afgewerkt worden. Lotte had zich goed voorbereid door zich de hele dag met water te besprenkelen, haar soms wat doldrieste wissels gingen nu veel beter en al die ervaringen neemt ze mee als straks het internationale seizoen weer begint. In maart wachten haar de belangrijke races in Devonport, Mooloolaba, New Plymouth en Gold Coast. De winst ging overigens naar Sophie Chase, die Tamsyn Moana-Veale klopte. Bij de mannen was Luke Burns de snelste. De twee laatst genoemde triatleten kennen we uit de ETU-Cup races in Holten.

Wordt het nog eens wat tussen Ironman en Challenge?

De vredespijp is opgestoken door de organisaties van Ironman Frankfurt en Challenge Roth, de twee grootste wedstrijden in Duitsland. Insteek is elkaars leven niet langer zuur maken door in hetzelfde weekend te gaan zitten. Dat kwam de laatste jaren nog al eens voor. In kwantiteit maakt het niet veel uit. Beide races raken moeiteloos uitverkocht. Maar het blijft lastig. Heeft Roth Jan Frodeno, dan gaat Patrick Lange naar Frankfurt of omgekeerd. Dit jaar zijn de wedstrijden op 30 juni (Frankfurt EK) en 7 juli (Roth). Volgend jaar zou er dan meer spreiding moeten zijn. Maar wie googled ziet dat Frankfurt op 28 juni en Roth op 5 juli geprogrammeerd staat. Als dat zou blijft, is er weinig bereikt. Alle goede bedoelingen ten spijt. En wordt het wel veel later voor één van beiden, dan doemt Ironman Hamburg weer op. Zo is het altijd wat.

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

3 thoughts on “Alles over Henschotermeer Games met Marc, Laura en Joyce; Shirin 16e op WK – WTJ 1053

  • 6 februari 2019 om 22:57
    Permalink

    Wanneer was Marc de Maar NK wintertriathlon? Zag zijn naam niet bij de senioren. Bij de junioren wellicht?

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.