Internationale Vrouwendag: Saskia van den Ouden maakt het verschil; Abu Dhabi nog ‘s – WTJ 1087

VRIJDAG – De World Triathlon Series hebben onze aandacht afgeleid van 8 maart, de Internationale Vrouwendag. Daar komen we toch nog even op terug, want zoals we eerder deze week melden was paratriatlete Saskia van den Ouden genomineerd voor de Verschilmaker-Award.

Vrouwen Van Nu had de sportvrouw uit Willemstad genomineerd voor de prestigieuze prijs. Ook Tante Rikie, festivaldirectrice van de Zwarte Cross, zangeres/componist Rajae El Mouhandiz en Sandra Ronde-Van der Laan oprichter van De Streekboer waren kandidaat. Maar de prijs ging dus naar Saskia.

Een beperking zit niet in je lijf

Voor wie haar niet goed kennen, hier een korte levensloop. Saskia verloor in 2010 haar linkeronderbeen door een ongeneeslijk, maar goedaardig gezwel. Tot dan was ze basisschoollerares, moeder ook van drie jonge kinderen. Alles veranderde. Ze was aan een rolstoel gekluisterd en lopen was ondenkbaar. Met enorme wilskracht en doorzettingsvermogen lukte het haar om met behulp van een prothese weer te lopen. Maar ze wilde ook sporten. Leven als voor haar amputatie en liefst een schepje erbij. Dankzij de Radkio 538-actie ‘Hier met je rekening’ kon ze een sportprothese aanschaffen. Dat was het begin van een nieuw leven, dat van paratriatlete. Tussen 2013 en 2016 kwam ze op veel internaitonale wedstrijden uit en won ze ook, tot EK’s en WK’s toe. In 2016 kwamen de klachten weer terug en was een tweede amputatie noodzakelijk. Ze verloor de rest van haar onderbeen en knie. Zeer ingrijpend, zowel fysiek als mentaal. En toch is ze ook nu vastbesloten terug te keren in de triathlon. Lopen lukt weer, zwemmen en fietsen doet ze opnieuw en het rennen volgt. Nog niet op het niveau wat ze wil, maar dat komt. Want, zo redeneert Saskia: ,,Een beperking zit in je hoofd, niet in je lijf!’’

Trikipedia feliciteert Saskia van harte met deze geweldige onderscheiding. Om met De Poema’s te spreken: Zij maakt het verschil.

We blijven een beetje in vrouwendag, want het was toch ook wel aardig om zelfs in het Midden Oosten te zien dat de mannen in het voorprogramma van de vrouwen stonden. Goed het werd niet de dag van Rachel Klamer, wel van Katie Zaferes.

Voor Katie pas haar tweede WTS-zege

De Amerikaanse is een grote naam in de triathlonwereld. Toch was het pas haar tweede WTS-zege in haar carrière. De vorige was zelfs al in de zomer van 2016, Hamburg. Er staan liefst tien tweede en zes derde plaatsen tegenover, dus daarover geen misverstand. En omdat ze ook heersend is in de SuperLeague wedstrijden, zou je verwachten dat Katie al vaker de handen in de lucht kon steken bij het WTS-finishlint. Nee dus. Voorlopig is ze nog wel even bezig om haar legendarische landgenote en Olympisch kampioene Gwen Jorgensen van de WTS-troon te stoten. Gwen won 15 keer, is daarmee absoluut recordhoudster. De in Abu Dhabi ontbrekende Flora Duffy staat op tien, wereldkampioene Vicky Holland, Andrea Hewitt en – nog eerder – Paula Findlay en Emma Moffatt hebben allen vijf WTS-zeges. 23 vrouwen wonnen ooit, waaronder dus Rachel Klamer. Kijken we naar nationaliteiten, dan was Amerika 20 keer succesvol tegen Groot-Brittannië 15 keer.

Ali is recordhouder met 22 zeges

Dan toch ook meer even naar de mannen. WTS-races bestaan sinds 2009. Abu Dhabi was de 84e. Liefst 22 daarvan zijn gewonnen door Alistair Brownlee, tweevoudig Olympisch kampioen. Ali staat echter al twee jaar ‘droog’ en Mario Mola sluipt steeds dichterbij.

Het was vrijdag voor de 16e keer raak voor de Spanjaard, daarmee is ie ook zijn landgenoot Javier Gomez al even voorbij. Javi staat op 14 overwinningen. Jonathan Brownlee op 12. Met 64 zeges neemt dit kwartet het leeuwendeel van de WTS-races voor hun rekening. Je zou bijna in navolging van Dave Scott, Scott Molina, Scott Tinley en Mark Allen gaan spreken van The Fab Four.  Uit bovenstaande moge het duidelijk zijn dat GB en Spanje met respectievelijk 35 en 31 zeges grootgrutter zijn in het landenklassement.

(Fab Four: Dave Scott, Scott Molina, Mark Allen en Scott Tinley)

Genoeg over de vrouwen-vrijdag (oeps!), over naar de zaterdag, 9 maart. Vroeg in de ochtend – 9.06 uur om precies te zijn – begint de Mixed Relay wedstrijd op hetzelfde parcours op Yas Island, Abu Dhabi. Nederland stelt waarschijnlijk Marco van der Stel, Jorik van Egdom, Rachel Klamer en Maya Kingma. Maar evengoed worden Kirsten Nuyes en Menno Koolhaas opgesteld. We zullen zien. De Belgen moeten in dat verband meer improviseren, nu zowel Marten van Riel als Jelle Geens niet topfit zijn.

Verder dit weekend races in Sarasota om de American Cup, de Challenge in het Mexicaanse Baja (zonder de Europese Challenge organisatoren, want die zijn allemaal bijeen voor een meeting in Almere) en ook de 70.3 Ironman in het Argentijnse Bariloche. Is er dan niets in de buurt? Jawel, de crossduathlon in het Belgische Retie. Vragen we aan iedereen, die daar met een nieuwe ATB aan mee doet: ,,En? Hoe Reed-ie?”

 

 

 

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.