Amper wedstrijden, dan maar de ‘uitslagen-boekhouding’ bijgewerkt – WTJ 1088

ZONDAG – In een rustig weekeinde waarin bovendien vanwege Code Rood-Oranje-Geel van alles is afgelast, komt wat tijd vrij om de statistiekjes bij te werken. Zo keken we vrijdagavond laat nog even naar de historie van de World Triathlon Series. Voor triatleten of liefhebbers, die wat later in de sport zijn gestapt: tot 2009 werd het wereldkampioenschap beslist in 1 wedstrijd over de Olympische afstand. Sindsdien is – zoals ook in Formule 1 het geval is – de wereldtitel te verdienen aan de hand van acht of negen races, de World Triathlon Series genaamd. Het is nu tien jaar geleden dat in Tongyeong, Korea de eerste van inmiddels 84 WTS-races werd gehouden. In Nederland telde Rotterdam 2017 mee, sterker nog dat was de Grand Final. De afsluitende wedstrijd dus, waar de beslissing valt.

Jorik deed z’n beste WTS tot nu toe

We maakten vrijdag internationaal de balans op. Vandaag kijken we even naar hoe Nederland tot dusverre boert in die WTS. Want voor bijvoorbeeld Jorik van Egdom was Abu Dhabi zijn beste resultaat tot nu toe. De Veenendaler ‘verbeterde’ zich in zijn elfde WTS zes plaatsen ten opzichte van Kaapstad 2017, waar hij 29e werd.

Beste Nederlander bij de mannen is en blijft Marco van der Stel. Niet alleen heeft hij met 36 WTS-races veruit de meeste internationale ervaring, zijn vijftiende plaats in Leeds 2016 is nog door geen enkele landgenoot overtroffen. Dat Jorik daar dichterbij komt, is duidelijk.


Zijn reactie na de sprint-race vrijdagmorgen was dan ook optimistisch: ,,Ik ben blij met de progressie, die ik boek bij zwemmen. Ik zwem nu structureel beter en begin daar ook meer vertrouwen in te krijgen. Dat is een stap in de goede richting. Verder weet ik dat mijn vorm super is. De wedstrijd ging niet slecht, maar voor mijn gevoel verre van wat ik zou moeten kunnen. Tot aan Bermuda heb ik nu zes weken de tijd om dat aan te scherpen.’’
Met elf deelnames zit Jorik dichtbij het aantal waar Zwitser/Nederlander Jan van Berkel mee eindigde, namelijk veertien. Zijn beste klassering was een achttiende overigens.

Rachel op driekwart van alle WTS-races van de partij


Veel prominenter is onze aanwezigheid bij de vrouwen, zeg maar gerust de laatste twintig jaren. Met afstand is Rachel Klamer het meest succesvol. Van de 84 races deed ze er aan liefst 57 mee. Wereldwijd zullen niet veel vrouwen een hoger aantal aantikken, al lazen we wel dat de Japanse Ai Ueda in Abu Dhabi aan haar 65e World Triathlon Series-race toe was. Rachel en Ai zijn elkaar inderdaad al heel vaak tegen gekomen en kunnen het ook goed met elkaar vinden. Twintig keer maar liefst finishte Rachel in de top tien.

Zes keer lukte dat Maaike Caelers, maar zij heeft nog wel het nationale record WTS-podiumplaatsen: drie keer (Rachel twee). Maaike, met wie in het laatste bondsblad een uitgebreid ‘afscheidsinterview’ stond, finishte tweede in Stockholm 2012 net na de Spelen en ook tweede in de openingsrace 2013 te Auckland.

De derde vrouw, die ooit in de top tien belandde was Danne Boterenbrood: achtste in Hamburg 2011 op een totaal van 15 WTS-races.

Van de huidige lichting deed Maya Kingma afgelopen vrijdag haar tiende WTS met Leeds als beste resultaat tot dusverre: veertiende in 2017 nota bene. Kirsten Nuyes was vorig jaar in Montreal goed voor een 22e plaats. Zij was op Yas Island aan haar vijfde WTS-race toe.

Feiten en cijfers uit Nieuw-Zeelandse races


Nog even naar de Nieuw-Zeelandse races van een paar weken terug. De Ironman NZ in Taupo leverde immers nogal wat records op. Andrew Starykowciz verpulverde het fietsrecord en bracht het op 4.12.07 uur, de 58e beste fietstijd ooit op een hele. Starky had daarna nog een 3 uur-marathon in de benen, normaliter voldoende voor winst. Maar Mike Phillips besloot het marathonparcoursrecord aan te vallen en slaagde: 2.40.04. Dat is de dertigste marathontijd ooit op een hele. Bij de vrouwen werd het parcoursrecord gebroken door ‘American mum’ Jocelyn McCauley en gesteld op 8.53.10 uur. Ze verbeterde onderweg het marathonrecord (2.58.06), maar daar dook even later de Duitse Kristin Liepold-Moller onder met een vette 2.55.34 uur. Die tijd is de 33e besttijd op marathons als onderdeel van een hele. Overigens heeft Kristin zelf het ‘wereldrecord’ in handen: een ‘amazing’ 2.41.57 in Bolton 2011. Phillips en Starykowics plaatsten zich via IMNZ rechtstreeks voor Hawaii. Bij de vrouwen heeft de nummer twee Teresa Adam de uitnodiging naast zich neergelegd, zodat beide Amerikaanse moedertjes McCauley en Meredith Kessler zich al kunnen opmaken voor het WK op Kona. Tenslotte waren twee weken voor Taupo enkele Nederlanders ook al actief op de halve Challenge Wanaka. Ook daar presteerde de Amsterdamse Linda Altelaar al verrassend goed met een dertigste plaats overall en tiende F25. Beste bij de mannen was Peter Fitzwijers (64e) op een uur en een kwartier van winnaar Braden Currie. GVAV-triatleet Mathijs Vallinga volgde vier minuten later als 72e.

Afgelastingen en andere malaise

Terug naar dit onstuimige weekend. Het zat de organisatoren van wedstrijden en buitenevenementen niet mee. Zaterdag ging het faliekant mis in Harderwijk waar de deelnemers aan de halve marathon na zes kilometer verkeerd werden gestuurd. Woedende reacties van de toppers natuurlijk. Het blijft – in de meeste gevallen – vrijwilligerswerk. Reken maar dat de organisatie er behoorlijk mee in haar maag zit. En je kunt het allemaal nog zo strak voorbereiden, een ketting (lees: organisatie) is niet sterker dan zijn zwakste schakel. Het gebeurde op een ETTC-toptriathlon in Leeuwarden, waar de deelnemers langs vier kanten op de finish afkwamen, het gebeurde in Oud Gastel waar de Spaanse koploper achter de verkeerd sturende voorrij-auto aanfietste en het gebeurde zelfs op het EK Stein, waar een kopgroep met onder meer Spencer Smith en Jan Rehula in tegenovergestelde richting voorbij suisden. Om slechts een paar voorbeelden te noemen.

Natuurgeweld: geen geld terug


Zondag was het pure overmacht natuurlijk. Als de codes je in alle kleuren al rond de oren vliegen, weet je genoeg. De CPC-loop in Den Haag moest liefst 40.000 atleten teleurstellen. Dat zij hun inschrijfgeld niet terug krijgen, was op Social Media nog wel een dingetje. Wie het Malieveld gezien heeft en wat daar allemaal was opgebouwd voor dit mega-evenement snapt echter meteen dat hier enorme kosten mee gemoeid zijn. Overigens is de teleurstelling bij de consumerende atleet niets vergeleken bij het drama voor de producerende organisator. Zij willen immers niets liever dan een loopfeest door de stad. En je weet het: tegen natuurgeweld valt niet te verzekeren.

Geen BK Retie, Challenge Baja ging om andere redenen niet door


Over het algemeen is er alom begrip trouwens hoor, soms nog meer bij de topatleten dan bij deelnemers uit het achterveld. Zo ook in het Belgische Retie, waar iedereen zich verheugde op het Belgisch kampioenschap crossduathlon en de volgende wedstrijd in de Hammer-Series. Het mocht ook daar niet zo zijn. Na de kids-race kwam de burgemeester polshoogte nemen en in overleg met de organisatie werd de boel afgeblazen.


Van een andere orde is dan weer de Challenge Baja-Ensenada, Mexico. De uitgestelde race, want op de aanvankelijke datum (2 december 2018) waren de onderhoudswerkzaamheden aan de weg op delen van het parcours nog niet gereed. Geen nood aldus het organisatiecomité, we prikken een nieuwe datum: 10 maart 2019. Intussen keken we niet meer naar de Challenge-website in de veronderstelling dat de Mexicanen het nu wel voor elkaar zouden hebben. Helaas. Op 9 februari werden de honderden triatleten uit tien landen geïnformeerd dat de ‘president van het toerisme-bureau’ van Baja zijn zaakjes niet goed voor elkaar had. Hij had weliswaar alle formaliteiten naar Challenge-CEO Zibi Szlufcik gestuurd, waardoor alles in orde leek. Het mocht niet zo zijn. Of hier sprake is van overmacht weten we niet. Feit is wel dat alle deelnemers is toegezegd het inschrijfgeld terug te krijgen dan wel een startbewijs voor een andere Challenge in Amerika.

Ruud de Haan

Ruud de Haan

De andere helft van het bekendste speakerduo van Nederland, zoekt elke maandag zijn stem terug, beweert zelf ooit aan triatlon gedaan te hebben, hoopt dat er geen beeldmateriaal bovenkomt van die Speedo-periode... ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: