Jetze goud, Geert zilver, Donald brons, Thomas, Anja en Margret ook; de drukke zaterdag – WTJ 1145

ZONDAG – Het was me het tri- en duathlondagje wel op Koningsdag 2019. Nog niet zozeer in eigen land, daar barsten de wedstrijden (Arnhem, Deventer, Heinkenszand) nu pas los, maar wel over de grenzen. Te veel om bij te houden haast. Om het allemaal nog even de revue te laten passeren, beginnend met de hoogtepunten.

Loon naar werken voor Donald

Donald Hillebregt bijvoorbeeld. Als je vaak in de middenmoot van een internationale race finisht, moet het heerlijk zijn voor de Hillegommer om zaterdag eens een ITU-podium te halen. Hij deed het in Rabat, Marokko. We gunnen het de man van harte, hij werkt er immers keihard voor. Derde achter de Oostenrijker (met Friese voornaam) Tjebbe Kaindl en de Fin Henrik Goesch. Het trio mocht strijden voor goud, zilver en brons en was zeer aan elkaar gewaagd. De spannende race resulteerde in de eerste ITU-podiumplaats voor The Don: derde. Schitterend en loon naar werken. Bijna was er een tweede brons, ware het niet dat de fotofinish apparatuur (ja, die hebben ze ook in de Afrikaanse wedstrijden) aangaf dat de Roemeense Antonaela Manac met een borstlengte verschil over de finish kwam.

De vierde plaats stemde Jony tevreden. Ze had lekker gezwommen (water 18 graden, wetsuit mocht) en ook op de andere onderdelen liet ze het niet echt liggen. De Duitse Nina Eim en de Ierse Carolyn Hayes wisten zich bij het lopen te onderscheiden en kwamen in die volgorde als nummers één en twee binnen. Belangrijke ITU-punten, constateerde collega Ruud gister al. En zo is het.

Prachtig brons op WK voor Thomas, Niels vierde

Het WK-brons van Thomas Cremers slaan we ook hoog aan. Eerder flikte hij dat al bij de junioren en nu dus bij de beloftes. Een Benelux-podium bij de beloftes want voor de Elstenaar eindigden twee Belgen/twee Arnauds: Arnaud Mengal en Arnaud Dely. Thomas was van alle beloftes de sterkste fietser, als enige dik binnen het uur. Op de runs gingen de Zuiderburen net even harder. Twaalf seconden na Thomas bolde Niels te Pas als vierde belofte over de finish. Zoals altijd streden de beloftes tussen de elites.

De elite race ging naar de Fransman Benjamin Choquert, vorig jaar vice-Europees kampioen. Nu zijn grootste zege in zijn loopbaan, de vijfde Franse wereldtitel. Het Spaanse publiek hoopte op Emilio Martin, hij greep het zilver. Benjamin was eenvoudigweg de betere loper. Brons ging naar de Belg Angelo Vandecasteele, eerder dit seizoen al winnaar van de RBR Series in Geel. Toch was het verrassend dat hij in dit topveld de derde plaats haalde. Bij de elites klasseerden Thomas Cremers en Niels te Pas zich als respectievelijk 14e en 16e. Ten aanzien van het WK in Denemarken vorig jaar verbeterde het duo zich aanzienlijk. Wesley Mols stapte uit en ook Stijn Jansen moest met rugklachten de pijp aan Maarten geven.

Pontevedra: Sophie negende

In het vrouwenveld waren de onderlinge verschillen groter. Pontevedra is de française Sandra Levenez goed gezind. Vijf jaar na haar vorige wereldtitel won ze opnieuw op hetzelfde parcours. Ze onttroonde de Oostenrijkse Sandrina Illes. Sandra’s landgenote Garance Blaut stond met brons voor het eerst op een internationaal podium. Sophie van der Most kon zich daar niet mee meten. Toch deed ook de Limburgse beter dan in Denemarken vorig jaar: van de veertiende naar de negende plaats. Jammer genoeg niet meer bij de beloftes, anders was er nog een bronzen plak bij gekomen. Goud ging daar voor het eerst naar Venezuela. Het was Edymar Daniely Brea Abreu die won met een halve minuut later de Spaanse Marta Pintarel Raymundo. Geen korte namen dus. De andere beloftes werden op een ronde gefietst. Dus geen brons uitgedeeld.

Dat kwam er later op de zaterdag nog wel trouwens. Anja Heijnen greep achter een Britse en Amerikaanse atlete het brons bij de F50. Na het zilver van vorig jaar stond Anja dus opnieuw op het WK podium. De Challenge/Tri Hard-mannen finishten in hun agegroupen als volgt: 13.Christiaan de Jong; 24.Jefry Visser; 28.Tim Moria; 39.Jort Vlam en 40.Lars Vreugdenhil.

ETU Cup Quarteira met Marco op acht

Op zich deed Marco van der Stel een goede wedstrijd in het Portugese Quarteira. Ook ETU-Cup wedstrijden zijn immers steeds sterker bezet en dan achtste worden is prima. Op een minuutje van de Spaanse winnaar Alberto Gonzalez kwam Marco binnen. Het waren de Fransman Antony Pujades en de Spanjaard Kevin Vinuela die na een snel zwemonderdeel de fiets op mochten en even vooruit bleven. De achtervolgende groep naderde snel, waarna een groep van 18 man de tweede wisselzone in dook. Uit het geharrewar kwam de Spanjaard het best uit de verf. Hij klopte de Britse Fries Ben Dijkstra. Eerstejaars senior Vetle Bergsvik Thron (Europees juniorenkampioen sprint) finishte als derde op deze kwart. De verschillen waren slechts een paar seconden. Pim Venderbosch kwam op 1.20 uur uit de Atlantische Oceaan aan de zuidkust van Portugal. Hij kwam in de derde fietsgroep terecht, die net even wat langzamer pedaleerde dan de kop. Bij het lopen zette Pim een nette tijd neer. Uiteindelijk eindigde hij op een 40e plaats op acht minuten van de winnaar. Geen Nederlandse vrouwen in de ETU Cup-race van Quarteira. Winnares werd topfavoriete Laura Lindemann, die tot en met het fietsen de Britse Sophie Alden bij zich duldde en daarna er vandoor ging. Drie minuten na de Duitse volgde de française Emilie Morier. Ze passeerde pas in de slotfase Alden, die derde werd.

Jetze, Geert en Margret aan de top in paratri Milaan

In Milaan, de tweede ITU World Cup paratriathlon van het seizoen, was TeamNL in een sterke ‘opstelling’ aanwezig. Bij de wheelchairs kon de dubbelzege van het ideale duo Jetze Plat en Geert Schipper niet uitblijven. Maar je moet het wel weer kunnen. Afijn, de rest van de wereld kan nog altijd niet tippen aan beide Noord-Hollanders. Voor ons gevoel sluipt Geert wel dichterbij Jetze. Het wordt leuk volgend jaar in Tokyo, zoveel is zeker. Duimen ook dat Margret Ijdema de Spelen haalt. In Milaan gaf ze alvast haar visitekaartje af met een sterke derde plaats, haar derde podiumplaats op een World Cup tot dusverre. Maurits Morsink (PTS2) bleef slechts een minuutje verwijderd van het podium (vierde) en Nico van der Burgt debuteerde met een negende plaats in de PTS4-groep.

Pech en tegenslag voor Nederlanders in WTS Hamilton

Wellicht horen de World Triathlon Series in dit WTJ-overzicht wat hoger te staan, maar het was in Hamilton, Bermuda uiteindelijk toch niet de dag van de Nederlanders. Jammer. Maagproblemen voor Rachel Klamer, een vastlopende ketting voor Maya, geen lekker zwemnummer voor Jorik en Kirsten die een achterhoedegevecht moest leveren. Lichtpuntjes? Jazeker. Jorik fietste het hardst van allemaal, al moest hij de tol voor die inspanning wel weer betalen tijdens het lopen. En Maya blijft toch een zwemfenomeen, tweede uit het water en wat als er geen materiaalpech was geweest op de natte wegen van Bermuda. Maar ja, als telt niet in de topsport. De (soms harde) feiten zijn dat Rachel als elfde de finish bereikte, dat Jorik 30e werd. En dat Maya op 8 minuten van de verwachte winnares Katie Zaferes 31e werd en Kirsten de rij sloot als 34e, op twaalf minuten achterstand.

Hamilton is een moeilijk voorspelbare race. Dat bleek vorig jaar met de Noorse clean sweep en nu was daar de verrassende winst van de Fransman Dorian Coninx, zijn eeste WTS ooit en de vierde Franse zege op een WTS. Op zijn overwinning viel niets af te dingen. Zijn landgenoot Vincent Luis kwam samen met de Oostenrijker Alois Knabl als eerste uit het water. Dorian noteerde de negende fietstijd en ook bij het fietsen lag een eindzege voor de Noord-Fransman niet in het vooruitzicht. Maar Coninx (beloftenwereldkampioen in 2014) was bij het lopen niet te houden.

Ook niet voor vijfvoudig wereldkampioen Javier Gomez, die moeiteloos is teruggekeerd in het WTS-circus en tweede werd. De derde plaats ging wel naar een Noor: Gustav Iden, een plaatsje minder dan vorig jaar. De Noren waren nu met twee in de top tien, titelverdediger Carsten Stormes eindigde roemloos 38e, twee minuten langzamer dan Jorik. Jammer van het zwemmen van de Veenendaler, want dit zware parcours ligt hem wel. Je ziet het ook op alle ITU-foto’s: Jorik sleurt voortdurend op kop. Hij is gretig genoeg.

Katie Zaferes was toch pas toe aan haar derde WTS-zege, maar na Abu Dhabi wel haar tweede op rij dit jaar. De Amerikaanse was een paar maatjes te groot voor de rest en lijkt in de voetsporen te treden van haar landgenote Gwen Jorgensen. Tweede werd de Britse topzwemster Jessica Learmonth, derde de Canades hardloopster (snelste 10 km. 34.37) Joanna Brown. Natalie van Coevorden voor Australië finisht als negende. Opvallend: twee Oostenrijkse triatletes in de top tien. Lisa Perterer op vier en Julia Hauser hield Rachel op vier tellen van de tiende plaats af.

Asian Cups met Mo

De Asian Cup in het Nepalese Pokhara werd gewonnen door de Japanner Makoto Odakura en de Koreaanse Ye Jin Park. De eerste jaren was het fietsen op de ATB, nu voor het eerst op de weg. De tweede Asian Cup-race was in de Philippijnse voormalige Amerikaanse marinebasis Subic Bay. De zeges op de OD-afstand gingen naar de Hongkongnees Oscar Coggins en de Chinese Mengying Zhong. Mohamad Masoo finishte 37e op een totaal van 56 deelnemers, het was niet waar hij op hoopte. Maar Mo had wel materiaalpech bij het fietsen.

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.