Tegenslag maar 3e: Yvonne in Mexico; Ironman Texas en restje Arnhem – WTJ 1148

ZONDAG – De derde plaats was voor Yvonne van Vlerken vooral het bewijs dat zelfs bij flinke tegenslag een podiumplaats nog haalbaar is. Gedoe bij het zwemmen en boeien die anders lagen dan bij de parcoursverkenning, remblokjes die het fietsen temperden, kortom Wet van Murphy.

Valse start

Een valse start dus voor Vosny, die veel later dan normaal aan het seizoen begon in het Mexicaanse Cancun. Een jaar zonder heles, maar wel inmiddels met een ‘kale marathon’ in Leipzig in 2.47 en de intentie om er in het najaar nog eentje te doen. ,,Ja dat lopen is heerlijk. Het is dat ik het weekje Cancun van Challenge kreeg aangeboden, anders was het weer jullie Vlietloop geworden, jongens!’’
Die Yvonne hè. Koud is ze gefinisht daar in de Mexicaanse triathlonstad of ze maakt al weer grapjes. Zondag deed ze dus weer als vanouds de zwem-, fiets- en loopcombinatie. Vonsy kwam als vijfde uit het water, bleef daar wat dralen en in discussie met de officials om vervolgens toch maar te gaan fietsen. De onderlinge tijdsverschillen aan de top werden wel steeds groter, ze lag inmiddels vierde. Yvonne stroopte de mouwen nog eens op voor een warme, maar snelle halve marathon. Ze achterhaalde daarop nota bene de nummer drie en kwam daarmee weer op het podium. Alsof het niks is. En alsof het onderweg allemaal zo vlekkeloos verliep. Daar hadden Ellie Salthouse en Mirinda Carfrae veel minder last van.

Andy Potts wint Cancun


De mannenwinst ging naar Andy Potts. De Amerikaan bleef Noorderbuur Cody Beals een dik minuutje voor. Ben Hoffmann bezette de derde plaats. Sombrero voor Andy, die van meet af aan de koppositie in nam al liepen de verschillen nooit heel hoog op. Een kop-staart-overwinning ook bij de vrouwen voor Ellie Salthouse. Tegen de Australische was in triathlonstad Cancun geen kruid gewassen. Ze had na het zwemmen al bijna twee minuten op Mirinda Carfrae en dat werd gaandeweg de dag meer. Het verschil op bijvoorbeeld Yvonne was na 25 kilometer hard doortrappen acht minuten. Na zestig kilometer was het gat gegroeid naar elf minuten. Salthouse lag toen ook al vier minuten voor op Carfrae. Yvonne hield wel zicht op het podium met Maddy Pesch nog voor zich.
Bij aanvang van de marathon had Ellie vijf minuten marge op Mirinda, twaalf minuten op Maddy en een kwartier op Yvonne. Wie dacht dat Salthouse het rustig aan zou doen, kwam bedrogen uit. Na ook nog een van de snelste halve marathons kwam ze uit op 4.09.37 uur en duurde het vervolgens 9 minuten vooraleer oud-Hawaii winnares Mirinda Carfrae samen met haar dochtertje over het rood-witte Challenge tapijt kwam langs de Mexicaanse Mariachi. En toen. Ja toen volgde Yvonne al. Na Tessa gisteren in Gran Canaria nog een Nederlandse op het Challenge podium dit weekend. Het kan niet op.

Ironman Texas

Johan Keus, tweede van links

We gaan terug naar zaterdag voor de enige Ironman dit weekend. In The Lake Woodlands Texas Ironman trok 2042 deelnemers, waaronder 1 Nederlander. Johan Keus woont en werkt in Houston. Hij deed mee en kwam tot een tijd van 13.25 uur. Daarnaast waren er nog drie Arubanen. Aan het eind van het verhaal over Texas staan hun prestaties.

Snelle tijden, maar niet zoals vorig jaar

foto James Mitchell

Ze dongen niet mee naar de eindzege. Die was weg gelegd voor de Zweed Patrik Nilson en de Zwitserse superstar Daniela Ryf. Zoals altijd in Texas snelle tijden: 7.50 en 8.37 uur. Maar wellicht was er op nog snellere eindtijden gerekend al had het te krappe fietsparcours van vorig jaar wel een aanpassing gekregen. Nu was het echt 180 km. De Zweden waren ook in kwantatieve zin goed vertegenwoordigd. Al na het zwemmen zagen we een Zweed op kop: Alexander Berggren met landgenoot en latere winnaar niet ver achter hem. Dat Andrew Starykowicz op het laatste moment toch weer besloot mee te doen, had ook veel te maken met het parcoursrecord rond de 4 uur zien te zetten. De 3.55 van vorig jaar was niet serieus te nemen, nu kwam het Amerikaanse fietsbeest tot 4.03 uur. Daarmee hield hij weer lekker huis. Al negen minuten was Starky aan de marathon begonnen alvorens Patrik Nilssons als tweede begon. Een kwartier was het al op David Plese en titelverdediger Matt Hanson keek tegen een hopeloze achterstand van 20 minuten aan.
Genoeg was het niet. Op 28 kilometer lopen nam de Zweede de kop over vasn Starykowicz. Even was ook titelverdediger Matt Hanson aan een opmars begonnen, maar hij viel toch weer terug. Uiteindelijk zou de Zweed uitlopen op de uiteindelijke nummer twee de Sloveen David Plese. Andrew behield nog de derde plaats. Hanson viel terug naar de vijfde plaats, want de Britse oud-winnaar van Almere Joe Skipper kwam opzetten en finishte vierde.

Ryf moest er eens een keer voor knokken


Daniela Ryf won dan wel bij de vrouwen, ze kreeg het beslist niet cadeau. Sterker nog ze moest in de achtervolging op de marathon. De Zwitserse was wel eerst klaar met zwemmen, maar Jocelyn McCauley bleef met fietsen in de buurt en ook Kimberley Morrison sloot aan. Als trio kwamen ze de wisselzone binnen. En daarna was het de Amerikaanse McCauley, die wegliep bij Ryf in plaats van andersom. Er was voor het eerst sinds tijden serieus werk aan de winkel. De maximale achterstand van Daniela op Jocelyn zou twee minuten bedragen. Daarna voelde de vedette dat ze haar startgeld waar moest maken en zette ze de 2 minuten achterstand om in 2 minuten voorsprong aan de finish. McCauley eindigde keurig tweede, derde was de Zuidafrikaanse Jeanni Seymour. Lesley Smith passeerde in extremis nog Kimberley Morrison in de strijd om de vierde plaats. De 8.37.48 uur van Daniela Ryf is de dertiende snelste tijd ooit gerealiseerd. Ryf zelf ging twee keer sneller. En ook de tijd van Patrik Nilsson: 7.50.55 uur, is geen Zweeds of persoonlijk record. Het is de 27e tijd allertijden en Nilsson ging in Kopenhagen 2016 nog sneller: 7.49.18 uur. Tot slot uit Texas de Arubaanse en Nederlandse prestaties.
650.José Reyes (Aru) 13.12.06
687.Marlon Jansen (Aru) 13.21.31
714.Johan Keus 13.25.46
1161.Rensley Mathilda (Aru) 14.57.58

Arnhem met de Haagse Harries

foto Christie Brouwer

Voor de volledigheid nog even uit Arnhem de ochtendserie bij de meisjes. Ook daar noteerde Silke de Wolde al de snelste tijd. Toen nog voor Barbara de Koning en Romy Spoelder. Een stukje traditie is de Arnhemse uitdaging voor duo’s. Winnaars waren de Haagse Harries oftewel Martin Vermeer en Erik Wolf, die er net iets meer dan een half uur over deden. De ouder/kindrace was een prooi voor pa Herry en zoon Cas van Holland. De mini-afstanden (waar geen EK-kwalificatie op het spel stond) leverden leuke zeges op voor Nils de Groot en Kirina van Gendt.

We sluiten even de boeken van dit immens drukke weekend, waarin u zestien wedstrijdverslagen kreeg voorgeschoteld. Genoeg is genoeg hè.

Ruud de Haan

De andere helft van het bekendste speakerduo van Nederland, zoekt elke maandag zijn stem terug, beweert zelf ooit aan triatlon gedaan te hebben, hoopt dat er geen beeldmateriaal bovenkomt van die Speedo-periode... ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.