Lenny Ramsey ; ik wist pas 6 kilometer voor de finish dat ik derde lag

Twee dagen na haar eerste podium als Pro, spreken we met Lenny Ramsey over haar race tijdens de Ironman Lanzarote. Voor veel Nederlandse triathlonvolgers wellicht nog een onbekende atlete, maar bij Trikipedia volgen we haar reeds langer. Ze is Nederlandse , woont in Amerika waar ze les geeft aan de universiteit van Caroll University in Wiscounsin en is Pro-triatlete sinds 2017 (IM 70.3 Texas). Het eerste jaar lag de focus op de 70.3 afstand, waar ze als agegroep-atlete al in uitblonk. In 2018 werden de bakens verlegd naar de lange afstand. Lenny debuteerde tijdens IM Lake Placid in 2018 met een 5e plaats (9:57:57), later dat jaar behaalde ze twee vierde plaatsen in IM Wisconsin (9:51:17) en Louisville (9:11:34 ; ingekort zwemparcours). Voor haar eerste IM op Europees grondgebied koos ze voor IM Lanzarote.

 

foto James Mitchel

 

Ongeveer anderhalve week voor de wedstrijd kwam ik aan op Lanzarote om te acclimatiseren. Samen met mijn coach Tim Snow heb ik heel bewust gekozen voor een zware wedstrijd; klimmen gaat me goed af, afdalen minder (daarover later meer), maar ik ben altijd goed in een “hete race” tijdens de run. Ik kan daar fysiek en ook mentaal goed mee omgaan en voel me sterk.

Maar het was wel even schrikken toen ik aankwam op Lanzarote;  de wind en afdalingen tijdens het fietsen. Ik woon in Wiscounsin en nog niet zo lang geleden lag daar nog sneeuw. Ik had nog geen kilometer buiten gefietst, alle fietstrainingen heb ik binnen afgewerkt. De wind op Lanzarote en de afdalingen op het fietsparcours maakten me toch behoorlijk nerveus. Ik kan prima klimmen, maar durf niet zo heel hard de steile afdalingen in te duiken. Pffff, dat fietsen tijdens de race gaat nog wat worden zei het stemmetje in mijn hoofd.

Gelukkig kent mijn coach Tim Snow me inmiddels, ik train nu voor het derde jaar onder zijn leiding. Ik ben een type wat nerveus kan worden van kleine dingen. Tim herkende dat en via de telefoon bracht hij me opnieuw de rust. Iedere dag op de fiets was de opdracht, steeds stukken van het parcours fietsen, waardoor ik me zekerder ging voelen. Ik weet dat ik een wat minder begaafde zwemmen ben en een inhaalrace moet doen, wat betreft fietsen is er nog wel wat te halen en mijn lopen is over het algemeen goed.

Met die gedachte ging ik de race in. Ik had het fietsparcours verkend, inclusief de afdalingen, had een aantal maal in de oceaan gezwommen en kan vertrouwen op mijn lopen. Extra stimulans de aanwezigheid van mijn moeder en broer en hun partners, die voor het eerst getuige zullen zijn van een Pro-race van mij.

Voor het eerst in al mijn wedstrijden een mass-start, een nieuwe ervaring. Als Pro’s staan we net iets voor al die agegroepatleten. Mentaal had ik me er op voorbereid; je plaats zoeken en dan knokken voor je plekje en meegaan. Dat bleek ook wel noodzakelijk; voor ik bij het water was, waren er al tal van agegroepatleten bij me. Als ik de oceaan voor de tweede keer uitkom, zie ik een tijd van 1:05. Prima denk ik, oke, nu gaan we er voor.

180 kilometer fietsen is de volgende opdracht. Zoals gezegd; klimmen gaat me goed af en ik haal behoorlijk wat atleten in, maar in de afdalingen komen ze ook weer voorbij. Soms denk ik ; meegaan in de afdaling, maar ik kies er voor iets rustiger te dalen. Geen onnodige risico’s nemen en heel terug komen in Puerto del Carmen. Ik heb geen idee waar ik lig in de wedstrijd, maar bij terugkeer in de wisselzone hoor ik dat ik op een 7e plaats lig.

 

Mijn meest favoriete onderdeel gaat beginnen; 42 kilometer lopen verdeeld over 3 ronden; de eerste ronde van 20 kilometer en dan twee kortere van 10 kilometer. Op de halve marathon weet ik inmiddels wel wat mijn lichaam doet, op de hele blijft het toch iedere keer de vraag. In die eerste lange lus voelde ik me goed en ik bedenk dat top 6 tot de mogelijkheden behoort, een prima resultaat. Van mijn coach heb ik de opdracht gekregen niet te snel van start te gaan en ik hou me daar aan. Wat is het mooi om dan op het halve marathonpunt terug te keren met die massa publiek. Nu nog 2 rondjes van 10 kilometer. Ergens in dat eerste rondje van 10 kilometer krijg ik van mijn familie door dat ik 5e lig. Nog 1 x dat 10 kilometer rondje, maar het wordt zwaar. Ik begin in mezelf te praten; een aidstation, zal ik daar heel even stoppen, nee Lenny, door, als je daar één keer aan begint is het einde zoek. Gewoon doorgaan!

foto James Mitchel

 

Plots doemt er een fietser naast me op, 6 kilometer voor de finish. Derde dame !  Ik lig toch 5e? Even overleg met hem. Weet je het zeker? Het was voor hem even onduidelijk, maar is inmiddels zeker van zijn zaak. Waar heb ik de nummers 4 en 5 dan ingehaald, ik heb het niet gezien. Waarschijnlijk in mijn focus en de drukte op het parcours gewoon gemist.  Veel meer was ik bezig met een marathontijd onder de 3 uur, wat ergens in mijn achterhoofd speelde, na twee keer 3:08 vorig jaar lijkt dit te gaan lukken.
Het einde is in zicht en dus het podium, maar het kan alsnog mis gaan. Tempo vast houden en doorgaan.

foto James Mitchel

Mijn eerste podium als Pro en dat op Lanzarote; de zwaarste Ironman ter wereld. Ik was al een aantal maal 4e en dichtbij het podium. Ik geniet van die laatste kilometer, omzoomd door publiek. de finish, de ceremonie na de finish. Derde plaats Ironman Lanzarote, mijn eerste podium als Pro en een marathon onder de drie uur!

We kletsen nog even door en kijken even terug en vooruit. Lenny is blessuregevoelig voor het lopen, maar een natuurtalent. In januari pas begonnen met lopen na een blessure na Ironman Louisville, vervolgens een peesblessure in de heup en pas weer half april rustig begonnen met opbouw van haar looptrainingen. En dan 2:58:59 lopen tijdens IM Lanzarote en een derde plaats behalen!

Lenny gaat nu herstellen, is binnenkort een paar weken in Nederland en de focus ligt vervolgens op IM  Frankfurt. “Ruud, het lijkt me gewoon een gave ervaring daar in Frankfurt, ik heb niet de verwachting daar op het podium te komen. Of ik nog een race doe in Nederland? Ik heb nu nog geen idee, eerst herstellen van Lanzarote , kijken hoe mijn lichaam reageert en dan focussen op Frankfurt, ruim van te voren ga ik aldaar het parcours verkennen. Later dit seizoen nog wedstrijden in Amerika”.

Uitslag IM Lanzarote Pro dames

 

 

 

 

Ruud de Haan

Ruud de Haan

De andere helft van het bekendste speakerduo van Nederland, zoekt elke maandag zijn stem terug, beweert zelf ooit aan triatlon gedaan te hebben, hoopt dat er geen beeldmateriaal bovenkomt van die Speedo-periode... ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: