Nico wint ook tweede World Cup, Margret 2e; Nederlandse successen in Bocholt; Langedijk – WTJ 1207

WOENSDAG – Terwijl de volgende World Cup in Antwerpen er al weer aan komt, hebben we er nog eentje om op terug te kijken. Niet voor de valide atleten, maar de parasporters in dit geval. In het Franse Besançon wordt al sinds 2013 de rode loper uitgerold voor de paratriatleten. Zij vormen er absoluut het hoofdprogramma van de snelgroeiende groep.
World Cup Paratriathlon in Besançon

Voor het zevende jaar was de wedstrijd een World Cup, specifiek dus voor de paratriatleten. Internationaal een klassieker, waar vrijwel iedereen al eens aan de start stond. Ook de Nederlandse equipe was weer goed vertegenwoordigd en net als in Yokohama was Nico van der Burgt ook in Besançon de beste. Hij was liefst zes minuten eerder klaar dan de Duitser Max Gelhaar. Nico komt uit in de PTS3-klasse. Het is even afwachten in hoeverre hij zich voor de Spelen kan kwalificeren.

Ook voor Margret Ijdema was de Franse wedstrijd geslaagd. Ze finishte zes minuten achter de Amerikaanse Kendall Gretsch als tweede. Zo’n hoge klassering had ze sinds Edmonton 2017 niet meer gemaakt. Feitelijk zijn het nog twee verschillende handicaps. Kendall in H2, Margret in H1. Minder geluk had Daniel Knegt met co-pilot Koen de Leeuw. Het duo werd gediskwalificeerd. Brendan Bischoff maakte bij de wheelers zijn debuut. Hij begon voorzichtig met een zesde plaats op negentien minuten van de Franse winnaar Alexandre Paviza, die eindelijk ook eens ‘verlost’ was van Jetze en Geert.
Barockman en Northwest Tri-Man
Ook nog een paar kleinere hele triathlons, die hier nog niet stonden. De Schloss-triathlon alias Barockman bijvoorbeeld. In en rondom Moritzburg deden 67 triatleten mee aan de hele. De Duitsers Peter Kern en Lisa Nöth wonnen de wedstrijden in tijden van respectievelijk 9.10.15 en 11.04.25 uur. Waarschijnlijk moest de speaker heel veel vertellen over Peter, want de nummer twee liet 42 minutn op zich wachten: Stefan Sander ook een Duitster. Ook de Tsjech David Prochazka bleef nog binnen de tien uur.
In San Fermin, het Spaanse Galicië deden 226 atleten mee, grotendeels Spanjaarden. Fernando Anello Canas ruilde zijn tweede plaats vorig jaar in voor de volle winst nu. Hij deed dat in een scherpe tijd van 8.35.59 uur. Bij de vrouwen was het stuivertje wisselen tussen de nummer 1 en 2 van vorig jaar. Monica Mezquita Vazquez kwam de winst toe in 10.24.56, dertien minuten later volgde titelverdedigster Ana Lopez de San Roman Blanco. Enige Nederlandse was Manuela Vos op een negende plaats in een eindtijd van 13.38.38 uur.
En ondanks Nieuwkoop, Luxemburg, Geraardsbergen, Les Sables d’Olonnes en Indeland waren er nog genoeg Nederlanders die nog een andere halve triathlon wisten te vinden. De Aasee-triathlon van Bocholt, niet ver over de grens, is vrij populair onder landgenoten.
Halve triathlon Bocholt: Koen vierde, Marian negende

Op de kwart afstand won Cindy Brussé een paar jaar terug nog, dit keer werd de Aaltense derde. Ze moest de Duitsers Kataina Seewald en Simone Terheggen voor laten gaan. Beste man was Kai Hesterwerth. Eddy Dekkers was op een 21e plaats beste Nederlander. Aan de halve deden 23 Nederlanders mee. De winst ging royaal naar de Duitser Sascha Hubert. Vierde werd al de eerste Nederlander: Koen Rutjes op 17 minuten van de winnaar, wel eerste M30. Eerste M45 was André Winkelhorst, zesde totaal. Direct daarachter volgde Ynze Keulstra op een zevende plaats oftewel tweede M209. Tweede M45 was Hawaii-finisher Robert Loeff, negende totaal en Wouter Lambermont maakt de vijf Nederlanders in de top tien compleet. Frank Timmermans was dertiende, maar eerst M55. Peter Bakker won het M50-klassement, Marcel Martens het M40-klassemetn. Met ook nog eens Wim van Hilst als tweede M55 en Marco van Dijk derde M50 waren de podia regelmatig oranje gekleurd. Beste vrouw was Andi Osterkamp in 4.56 uur. Marian van Hilst kwam tot een negende plaats in 5.11 uur en Barbara van Overhagen klasseerde zich als 22e in 5.40 uur.
Van het Vaderdagweekend naar de woensdag. Een onstuimige dag met weercode geel. In mijn werkgebied kregen we het journalistiek voor de kiezen met een bliksemdrama op de voormalige Wilhelinakazerne van Ossendrecht. En het was de vraag in hoeverre wandelvierdaagsen en andere buitenevenementen door konden gaan. Zoals de triathlon van Langedijk, de tweede in de reeks Spritn Triathlon Circuit Kop van Noord-Holland. ’s Ochtends weercode geel, maar het onweer ging langs het Langedijk heen. Het werd zelfs heerlijk sportweer met veel publiek rond hotel de Buizerd in Noord-Scharwoude.
Tristan en Marianne winnen Langedijk triathlon
Bij het zwemmen waren ze al vooruit, de twee favorieten. Titelverdediger Tristan Olij en Omar Brons. Even was Rens van Beek in hun buurt, maar de man uit Elst stapte later uit. De voorsprong van het tweetal groeide bij de 20 kilometer fietsen tot een minuut op Peter-Johan Dillo en twee op Michael Krijnen. Het duel tussen Tristan en Omar was bij het lopen niet van lange duur. De jonge atleet uit Winkel ging er snel vandoor en proloneerde zijn titel, Omar werd tweede en van de vijfde naar de derde plaats rukte Jeffrey van der Park op dankzij de tweede looptijd. De golden oldies Peter-Johan en Michael finishten vervolgens als vierde en vijfde.
Bij de vrouwen wilde zesvoudig (!) winnares Talisa van der Fluit graag haar titel terug. Die verloor ze vorig jaar aan Tanya ten Velden, die nu ontbrak. Maar Talisa merkte al in Heerhugowaard dat ze er met Maaike Vooren een nieuwe concurrente bij gekrgen heeft. Zij was inderdaad ook sneller, bleef zelfs onder het uur en was vijftiende overall. Maaike was er bij zwemmen al met Brenda Zwarthoed (zesde aan de streep) vandoor. Talisa kwam anderhalve minuut later als tweede en het had niet veel gescheeld of hardloopster Kim Hittinger was haar nog gepasseerd. Zo ver kwam het niet. Een mooi vrouwenpodium derhalve. Bij de trio’s won het team Theo Schilder 1 met Edwin Heiblom, Wim Botman en Pim Molenaar. De laatste noteerde de snelste looptijd van iedereen op deze zwoele woensdagavond in Norod-Holland.
Trainingen Gelreman en Didam
foto Andre Kwakernaat

Overigens zijn sommige weekeinden ook buiten alle wedstrijden om erg nuttig. Zo trommelden de organisatoren van de triathlons Didam en de Gelreman respectievelijk Diederik en Evert Scheltinga op om de aanstaande deelnemers de fijne kneepjes van de driekamp bij te brengen. Van wat we horen en lezen waren het zeer nuttige bijeenkomsten. Succesvol zijn als triatleet is leuk, maar het kunnen overbrengen op anderen is super.

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: