Alles over het NK Sprint Ouderkerk; Donald en Sarissa; Squadra en Ferro Mosae – WTJ 1279

ZONDAG – ,,Ik ben er ook nog!’’ Een duidelijker gebaar naar de selectiecommissie van de NTB kon Donald Hillebregt zaterdag niet maken. De geboren Hillegommer won in zijn geboortestreek de Nederlandse titel op de sprint afstand. In een rechtstreeks duel met Marco van der Stel kwam The Don met gebalde vuisten over het rode tapijt onder de finishboog van de TRI Ouderkerk door.


Feitelijk gaf de in oranje-suit gestoken Donald hiermee een glashelder visitekaartje af. Al diverse malen liet hij bond en keuzeheren/dames weten ook graag in aanmerking te komen voor de Olympische Mixed Relay. Tot dusverre wordt daarin het vaste kwartet Maya-Marco-Rachel-Jorik opgesteld. Donald vindt dat hij ten opzichte van die mannen meer explosieve snelheid in de benen heeft waarmee hij het team de goede richting in kan duwen.

Trio Menno, Donald, Marco in T2 bijgehaald


Die explosiviteit kwam er in elk geval zaterdagmiddag wel tot volle bloei. Met Menno Koolhaas en Marco van der Stel zwom Donald bij de rest van het startveld weg. De krapte in de Ouderkerkplas vanwege twee zwemrondjes bleek achteraf mee te vallen. De boeien anti-klok rondend was een goede beslissing. Op de fiets vonden de drie internationals elkaar snel. Achterin formeerde een groep zich met alle overige kanshebbers al duurde het even vooraleer bijvoorbeeld Thomas Cremers aansloot. Of het drietal vooraan voor elkaar wilde werken, was niet duidelijk. Bij de passages door de wisselzone deed vooral de kersverse kampioen OD Menno Koolhaas het kopwerk. Hoe het ook zij, bij het binnenkomen na de vier fietsrondes zat het peleton er feitelijk net bij. Met 41 man (84 gestarte triatleten) stapten ze na twintig warme kilometers van de fiets af.

DSQ Marco snel terug gedraaid


Daar wisselden Marco, Menno en Donald nog wel het snelst, maar feitelijk lag de wedstrijd weer helemaal open. Bij het binnenkomen tikte Marco met z’n pedaal de helmbox van buurman Youri aan, die vervolgens zijn helm niet in de omgevallen box kon deponeren. Dat leidde aanvankelijk tot een DSQ voor Marco, maar die kon de strafmaatregelen parreren. Zijn nummer stond immers nooit op de penaltybox. ,,Bovendien, waarom zou ik opzettelijk de helmbox van mijn teamgenoot omver kieperen? Dit was gedoe om niks.’’

Donald via loopsteiger naar eerste elitetitel


In de eerste ronde trok titelverdediger Marco de groep snel uiteen. Eén man capituleerde niet: Donald Hillebregt. In de tweede loopronde waren de beide kemphanen al van verre op de loopsteiger over de Ouderkerkplas aan de sprint begonnen. Het was daar dat Donald een metertje of vijftien voorsprong had. Even leek het erop of Marco kwam alsnog erop en erover,  maar deze liet Donald zich niet meer afpakken. Met alle risico’s van de wereld sprintte hij de bocht over het schelpenpad richting rode tapijt. Daar klonk een oerkreet die tot in Amsterdam en Hillegom te horen viel. Zijn eerste elite-titel was binnen. Marco leverde goud in voor zilver en vervolgens kwam zijn Belgische Squadra-teamgenoot Tom van Capellen over de finish. Goed voor Squadra, geen gevolgen voor Joey van ’t Verlaat. Hij pakte niet alleen het brons, maar mocht zich ook laten kronen tot Nederlands beloftenkampioen. De doorbraak van de Rogelli/TriMates man uit Spijkenisse is er al een tijdje, maar hij bevestigt in vrijwel alle nationale topwedstrijden zijn status. Achter de als vijfde binnenlopende Belg Joran Driesen (EDO Sports) was Youri Keulen de nummer zes. Niet zoals in Rotterdam vorig jaar en Veenenaal verleden week op het elitepodium, wel zilver bij de beloftes. Zevende was dan weer een niet-Nederlander: Yannic Stollenwerk van TC Twente. Op een sterke achtste plaats finishte Ian Pennekamp van Oceanus. De juniorenkampioen van Nederland pikte er meteen brons bij in de U23-groep. Lars van der Knaap en Pim Venderbosch maakten de top tien compleet. Pim revancheerde zich op de tegenvaller in Veenendaal.

Rani en Sarissa: sterke tandem van Ferro Mosae

Ook de vrouwenrace, eerder op de snikhete laatste augustusdag was er eentje om in te lijsten. Vrijwel hetzelfde startveld als vorige week in Veenendaal, maar nu met Quinty Schoens en Rani Skrabanja erbij. De laatst zwom pijlnsnel en Ferro Mosae-teamgenote Sarissa de Vries zwom ‘zich in het zuur’ om bij te blijven. Na een snelle wissel sloot Sarissa aan bij Rani. Slim want zo konden ze samen Quinty los fietsen. Dat gebeurde. Het Limburgse duo verstond elkaar uitstekend en samen veroordeelden ze Quinty tot 20 kilometer solofietsen. Daarachter was een groepje, waarin TV Almere met drie, Hellas met twee en ook Kijani met twee vertegenwoordigd was. Voor Ferro Mosae zat daar al Anna Witteveen bij, dus het zag er voor de Maastrichtse formatie goed uit in deze finale Eredivisie Teamcompetities.
Sarissa en Rani behielden hun voorsprong. Met lopen kon Sarissa het andermaal afmaken. Twee Nederlandse titels binnen acht dagen. Je moet het maar doen. En ze wil meer, want over twee weken heeft ze de unieke kans om ook het NK lange afstand (Almere) op haar naam te schrijven. Zo’n hattrick is nog nooit gemaakt! ,,Ik voel me sterk, maar dat is de concurrentie ook. Die meiden trainen allemaal net zo hard als ik’’, jubelde Sarissa na afloop. Anders dan Donald en Marco koestert Sarissa geen Olympische ambities meer. Rani zag haar strijdlust beloond met een tweede plaats en de beloftentitel. Jony Herink snelde naar brons voor de dappere Quinty Schoens, die vierde werd. Die positie stond wel gelijk aan zilver bij de beloftes. Eva Cornelisse kon de stunt van een week geleden in Veenendaal niet herhalen.Toch werd ze prima vijfde en brons bij de U23. Een aangename verrassing was Marit van den Berg op een zesde plaats.

Strijd beslecht in Eredivisie Teamcompetities


De spanning was nooit zo groot in de Eredivisie vrouwen. Ferro Mosae, Kijnai en TV Almere stonden alledrie op 10 punten, Hellas op 11. In de race werd snel duidelijk dat Sarissa, Rani, Anna en ook Sophie van der Most (17e) de landstitel toch weer naar zich toe wisten te trekken. Danne Boterenbrood moest met een knieblessure nog steeds knarsetandend toekijken, maar ook in deze samenstelling redde FM het. Daarmee verwees het de sterke Kijani-formatie uit Beesd naar de tweede plaats. In de finale ging dat met youngster Eva en Joyce en ook Inge Heus (20e) gaf alles om in elk geval het podium te bereiken, zeker nadat Trudy Veenstra uitviel. Derde met hetzelfde puntenaantal werd alsnog Hellas dankzij Jony, Marit en ook Rina Zijgers liep zich knap de top tien in (8e). Anne Stellaard (27e) was de vierde Helleen. Respect voor het vierde team: TV Almere met allemaal jonkies: Silke de Wolde (9e), Tamar Veltman (knap 10e), Robin Dreyling (15e) en Romy Spoelder (18e). De Dolfijn en TC Twente maakten de top zes (waarvoor geldprijzen) compleet. Degradatie is waarschijnlijk voor TTvW Hof van Twente.


Bij de mannen was Squadra gedurende het seizoen steeds in de slag met Rogelli TriMates. Uiteindelijk trok de Eindhovense formatie de zaken in de finale recht. Dat gebeurde dankzij Marco, Tom, Youri en Lars ook door Finn Timmermans (15e). Allemaal bij de eerste vijftien. De Utrechtse ‘gelen’ moesten nu passen, maar tweede is ook mooi: Joey, Pim en ook Victor Goené (14e), Daan Gehlen (22e) en Simon den Braber (28e) waren finalisten. Het siert Rogelli bovendien de triatleten niet over de grenzen te zoeken. Dat doet TC Twente wel, maar dat is geografisch ook wel logisch. De groen-witten werden derde met in de finale naast Yannic ook Stijn Jansen (20e), Joost Somsen (25e), Rob Steegink (44e) en Kolja Milobinski (sloot als 62e de rij). Visma/TriCan Arnhem, VZCVeenendaal en De Dolfijn maken het zestal teams bovenaan de hoogste divisie vol. Ondanks de inbreng van Bas Diederen in de laatste race, dreigt Fitness Occasions/Step One te degraderen naar de 1e Divisie. Dat lag overigens niet aan Bas. Die werd knap vijftiende in dit sprintgeweld.

College Ouderkerk (Ouder-Amstel) doet mee aan trio-triathlon

De formule van TRI Ouderkerk om ’s ochtends met drie sprintseries te beginnen en na het NK met twee OD-races te eindigen beviel goed. Zo bleef publiek, recreatieve deelnemers, ook bij het NK sprint goed betrokken. Bovendien lag het strandje vol badgasten en die vergaapten zich maar wat graag aan al dat zwemgeweld voorbij hun luchtbedjes. Mooi was ook dat in de sprintseries een trio was geformeerd bestaande uit de zwemmende burgemeester Joyce Langenacker, de fietsende wethouder Barbara de Reijcke en de hardlopende wethouder Axel Boomgaars. De gemeente Ouder-Amstel waaronder Ouderkerk valt (met nog altijd Axel Koenders als inwoner) toonde zich daarmee van haar sportiefste kant. De beste trio’s waren over het team Driehonderd 1 uit Ede en op de sprint-afstand het team ZwemDen1. Voor het college-team was een prima tiende plaats weg gelegd. We zeggen er niet bij dat er tien teams meededen.

Winst voor Frans en Lizzy op sprint
De sprintseries opgeteld liet Frans van Heteren in de laatste serie de snelste tijd noteren. De rappe banketbakker klopte Atac-atleet Matt Warnock en Dolfijner Rick Marsman. Beste vrouw was Lizzy Bastiaansen uit de tweede serie. De Olympische afstand leverde vroeg in de nog altijd warme avond een zege op voor Auke Geurts-de Leng. De Amsterdammer maakt mooie weken door. Vorige week trad Auke in het huwelijk met zijn Emma, hetgeen zijn nieuwe achternaam verklaart.

De weken van Auke Geurts-de Leng

Zaterdag ‘trainde’ hij in wedstrijdverband naar de overwinning in Ouderkerk, daarbij Jeroen van der Liende en Eduardo Centeno Neves uit de eerdere serie achterlatend. En komend weekend gaat Auke kijken hoe hij er mondiaal voorstaat op het WK 70.3 Ironman in Nice. Daar is zijn Emma uiteraard bij, want de wittebroodsweken zijn nog niet voorbij! De snelste vrouw bleek Hilversumse Stella Kubasch, die topzwemster Jeanet Pennings en Amsterdamse Lysbet de Boer de baas bleef. De TRI Hard Series zijn nog niet voorbij. Bosbaan najaar en het uitgestelde Nijmegen volgen nog.
Ook wij zijn nog niet klaar met de weekendwedstrijden. Vanavond nog een derde WTJ zowaar!

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: