Triathlon Bathmen; Austria Podersdorf; Extreme tri Slowakije; Preview WK’s – WTJ 1285

DONDERDAG – Wie goed zoekt, blijft wedstrijden tegen komen. Afgelopen zaterdag was bijvoorbeeld ook de, nota bene 22e, editie van de kwart triathlon van zwembad Looërmark in Bathmen. Dat is het voorlaatste dorpje in Overijssel waar ik altijd voorbij kom op weg naar Holten. Het recreatief bedoelde evenement werd gewonnen door Jochem Talsma, die de winnaar van vorig jaar Taeco Tol een halve minuut achter zich liet.

Jochem en Milou winnen Tri Bathmen

Maar Taeco had een goed excuus. Hij was het immers, die een week eerder nog tweede was geworden op de Gelreman achter Michel Besseling, die trouwens net zo goed actief was afgelopen weekend maar dan in zijn eigen Keistad. En stiekem waren er veel Gelremannen al weer in de running op een wedstrijd, zo snel kan het herstel dus zijn. De derde plaats in Bathmen ging naar Jeroen Schep, die daarmee de nummer drie van vorig jaar – Stefan Nijenhuis – royaal van het podium stootte. Vijfde finishte Peter Roessingh. Stefan en Peter zaten een eindje boven de twee uur, de top drie bleef er onder.  Slechts twee vrouwen op de kwart dit keer. Milou Berends schoof van de tweede plaats vorig jaar naar de zege nu. Ans Lammertink volgde op een kwartiertje als tweede. Veel drukker was het op de sprint, waarbij Sander Belt zijn zege van 2018 prolongeerde en Lieke Hegeman beste van de 45 (!) vrouwen was. Snelste trio werd geformeerd rondom Koen Onderwater. En Bathmen had zowaar een landelijke primeur, want de aquabike (volgend jaar onderdeel op het WK in Almere) was hier ook. Twee deelnemers nog maar en Elso Rosa was de snelste.

Austria Triathlon Podersdorf

De beroemdste triathlons van Oostenrijk zijn Klagenfurt (hele), Zell am See (halve) en Kitzbühl (kwart). Maar de oudste in z’n soort is de Austria-triathlon van Podersdorf, afgelopen weekend voor de 32e keer gehouden. In de beginjaren trok het best veel Nederlanders. Nu was er alleen op de halve afstand een in Wenen woonachtige Nederlandse. Op de hele ging de winst naar de Kroaat Matija Avirovic in 8.27.45 uur. Vijf minuten later volgde de Tsjech Jan Oppolzer, de beste Oostenrijker was Andi Kainz op een derde plaats in 8.40 uur. Bij de vrouwen dook alleen de Duitse Bianca Grosse onder de tien uur: 9.54.45 uur. Ze was al lang een breed gedoucht en opgeknapt toen de nummer twee na 11.09 uur arriveerde: haar landgenote Maren Martens. Ook hier werd de snelste Oostenrijkse derde: Katharina Nast. De halve afstand werd gewonnen door de Hongaar David Hanko, die verrassend pro Michael Weiss klopte. Al moet erbij gezegd dat Weiss Podersdorf puur als trainingswedstrijdje zag. Beste vrouw was de Kroatische Sonja Skevin. De Nederlandse Elnora ten Wolde finishte als 42e op anderhalf uur van de winnares. In totaal trok Podersdorf 670 triatleten op beide afstanden.

Niet alleen The Brutal was van een bruut zwaar gehalte in het Slovaakse Jánošik kunnen ze er ook wat van. Voor de derde keer werd daar de Slovak Extreme gehouden. René Verheij van Europa’s oudste triathlonclub Dordrecht is heus wel wat gewend, maar dit was ook voor hem een bizar zware race. Hij zegt: ,,Je hebt gewone hele triathlons, je hebt extreme triathlons en dan heb je de Jánošik. Man, man, man, wat een wedstrijd. Ben gefinisht in 18.24 uur. Gestart in het donker om twaalf uur ’s nachts, daarna 186 kilometer in het donker en de mist fietsen met 2600 hoogtemeter en eindigen met een slopende marathon met nog eens 3200 hoogtemeters.’’

Marathontijden van tien uur of meer in de Jánošik en Almer, die wint

Twee Nederlanders deden mee. Naast René was dat Hugo Goossen, die als laatste binnen kwam in ruim 21 uur. Om je een idee te geven hoe zwaar het was. Het zwemmen ging nog wel. Hugo was er zelfs als vijfde uit in 59 minuten, René volgde twee minuutjes later als tiende. Daarna kwamen de specialisten naar voren. In nachtelijk Slowakije fietste René bijna 7 uur dus tot de vroege morgen en was Hugo exact 8 uur onderweg. De ‘slopende marathon’ moet dat inderdaad wel geweest zijn, anders ben je geen 10.26 uur over 42 kilometer bezig. Hugo deed over de zware bergloop nog twee uur langer. De overwinning ging naar de Oostenrijker Christian Almer (mooie achternaam om keer in de Challenge Almere te starten….) Hij deed er 13.54.21 uur. De Slovaak Michal Pnacek werd tweede in 13.59.24 uur en diens landgenoot Peter Stilla derde net boven de 14 uur: 14.00.59. Bij de finish hoefde René Verheij uiteindelijk slechts 25 van de 69 triatleten voor zich te dulden. Zijn eindtijd was 18.24.22 uur en 26e dus. Hugo Goossen sloot de rij als 57e man in 21.26.13 uur. De top drie bij de vrouwen bestond uit Barbora Simkova in 17.11.47 uur voor Mariya Sushchevich uit Rusland in 18.38 uur en Zdenka Kourimska. De winnares en de nummer drie zijn Tsjechische doordouwers. En onze Extreme-liefhebbers hebben er weer een puike wedstrijd bij ontdekt. Wedden dat er volgend jaar weer Nederlanders aan de start staan?

Het ITU-circus dendert voort: naar Banyoles

We zullen alvast vooruit moeten kijken op het weekend, anders komen we dagen te kort. Wie dacht dat na de Grand Final het seizoen een beetje uitbolt, komt bedrogen uit.  De experts op de Olympische afstand zijn in het Spaanse Banyoles, voor het eerst deel uitmakend van het World Cup circuit. Voor ons land zijn daar de nummer 1 en 2 van het NK sprint Donald Hillebregt en Marco van der Stel. Maya Kingma krijgt versterking van de nummers 2 en 4 van dat NK Rani Skrabanja en Quinty Schoens. Ook een World Cup in de Spaanse badplaats voor paratriatleten. De nummer drie van de wereld Maurits Morsink is erheen en Brendan Bischoff, vorige week nog winnaar in Abbekerk, debuteert op een World Cup. In de ETU Junior Cup in het Sloveense Bled is Hidde Mollee enige Nederlandse deelnemer.

Twee WK’s dit weekend: 70.3 Ironman en Powerman (met Daan!)

Twee belangrijke wereldkampioenschappen zijn er ook. Zaterdag het WK 70.3 Ironman in Nice met voor Nederland alleen kansen in de agegroupers. Achttien Nederlanders wisten zich het voorbije jaar in een 70.3 IM-race te kwalificeren. De grote meneren en mevrouwen op de langere afstand zijn er uiteraard allemaal wel. Sportief gezien is het WK Powerman in Zofingen zondag voor ons land interessanter. Europees kampioen Daan de Groot maakt er immers zijn debuut, Thomas Bruins is wederom van de partij en bij de vrouwen gaat Ann Schoot Uiterkamp een poging doen zo dicht mogelijk bij het podium te geraken. Ook daar nog genoeg agegroupers voor TeamNL.

Je zou denken dat Ironman haar eigen WK geen concurrentie aan doet, maar nee hoor. Er zijn in het weekend ook nog de Ironmans van Wisconsin en de 70.3 IM’s in het Duitse Rügen, het Amerikaanse Santa Cruz en Lake Placid en aan de Australische Sunshine Coast.

En dan gaan we het hier morgen nog hebben over de twaalf (!) Nederlandse wedstrijden op zaterdag en zondag, waaronder 1 NK (Almere) en twee Teamcompetitie-finales (Vroomshoop en Zaandam).

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: