Triathlons Franeker; Helmond; RBR Series Tilburg; Chattanooga en Elbaman – WTJ 1317

MAANDAG – Brabant kreeg er een triathlon bij, maar Friesland ook. Daar zorgde Jitske Cats hoogstpersoonlijk voor. De triatlete, die in de jaren negentig tot de top vijf van Nederland hoorde, is terug. Ze is altijd blijven hardlopen bij AV Spartacus en met die club zette ze voor de eerste keer een triathlon neer in Elfstedenstad Franeker. Met het bekende Elfstendentochtbruggetje in het loopparcours met zwemwater, waar beroemde schaatsers overheen gingen, komt de hang naar een mooie winter al gauw bovendrijven. Winter was herfst of zeg maar gerust hondenweer. Het kwam gedurende de 2 uur wedstrijd met bakken uit de lucht vallen. Maar dat mocht de pret niet drukken.

Doornat in Franeker

Nog niet veel wedstrijdatleten hadden het nieuwe evenement ontdekt. Maar dat kan de komende jaren snel veranderen. Het weer nodigde dan wel niet heel erg uit voor dit zomers tijdverdrijf, de eerste editie bracht toch 106 deelnemers aan de start. Van hen was Menno Altena de sterkste. De 28-jarige voormalig amateurwielrenner uit Buitenpost (nu Haren) was oppermachtig op de sprint triathlon. Hij klopte Stephan Gunnink met zes en Jaap Zwaagstra met bijna acht minuten. Menno was eerder dit jaar ook al de sterkste in Surhuisterveen. Die wedstrijd komt binnenkort nog terug in het rijtje ‘vergeten uitslagen’.

Bij de vrouwen was de Leeuwardense Corinne Visser ook met overmacht de beste. In Surhuisterveen werd ze derde, maar viel buiten het podium omdat ze recreant was. Nu was daar geen onderscheid in en won ze prompt. Dieuwke Couperus volgde vijf minuten later, Tineke Acda zeven. Voor sprint afstanden zijn dat best grote verschillen natuurlijk. Deelnemers en publiek lieten het evenement niet vallen, Jitske gaat met haar team de verbeterpuntjes nalopen en komt volgend seizoen terug met een tweede triathlon Franeker. Of die onder de bondsvlag gaat vallen? Hm, daar hebben ze in Friesland niet zo heel veel mee op…

Helmond met oud juniorenkampioen van Nederland

In Helmond was het weer al niet veel beter dus op zondag. Het wedstrijdverslag brachten we gisteren al. Nog één aanvullinkje. Eindhovenaar Jeroen Smits deed na vele jaren weer eens mee aan een wegtriathlon. Het viel niemand op. Toch was de 27e binnenkomer op de sprint 29 jaar geleden de nummer 1 van Nederland bij de junioren. Jeroen welkom terug, wetende dat je volgend jaar ook Oud Gastel weer op je agenda hebt staan. Bij Gastelsveer kijken ze er al naar uit.

Hellas en RTC Brabant winnen RBR Series Tilburg

We blijven nog even in Brabant met die één na laatste Run Bike Run Series 2019. Een wedstrijd door Armand van der Smissen zelf aan het schema toegevoegd en dat valt alleen maar te prijzen. Op de wielerbaan van WV Pijnenburg leverde de eerste RBR nog een overwinning op voor Daan de Groot, maar dat was slechts een positionering voor de finale van nogmaals 2 kilometer lopen 8 kilometer fietsen en 1 kilometer lopen. De twee Belgische deelnemers voor 3MD-Team Veldeman hadden de meeste energie over. Laurens Verluyten mag dan in ons land niet zo bekend zijn, hij is wel de nummer twee van België geworden op het BK Herentals dit jaar. Met Gjalt Panjer namens Djopzz op twee en Stef Corthouts, ook van 3MD op drie zou je die teams misschien hoog verwachten in de puntentelling. Helaas. 3MD had maar twee mensen bij, dus de derde gaf 40 punten. En Gjalt miste ook sterke teamgenoten. De teamzege ging dus als vanouds naar Hellas, die op volle sterkte mee deden met Yennick (4e), Daan (5e), Juul van de Kruijs (16e) en ook Cesar Beilo en Fons van Workum. Tweede werd TC Twente, derde Visma-Trican. De finales zijn op het NK in Spijkenisse over twee weken.

De spanning bij de vrouwen compenseerde enigszins de magere opkomst. Slechts twaalf vrouwen deden mee, drie teams lieten verstek gaan. Dat van die twaalf vier dus in een spannende eindsprint kwamen met Kim Lahaije voor Marlou Bijlsma, Maaike Telkamp en Marleen Meij vergoedde veel. Van de teams was het door Armand begeleidde RTC Brabant dat won met naast Kim ook de nummer vijf Ilse van de Wijgert en de als 7e gefinishte Willemijn Fuite. Tweede werd Trion, derde Hellas.

De B-serie mannen leverde andermaal winst op voor het Stadscafé Amersfoort-team. De rode formatie had winnaar Koen van Dijk in huis en ook de nummer drie Alex Kling en zes Merijn Hulsegge. De tweede plaats ging naar Tim Jongman. Zijn formatie TC Twente werd ook tweede. Derde was het kwartet van TVS’90/Vivendum. Promotie is zeker voor de mannen van de kroeg in Amersfoort. Proost alvast!

Duathlon moet weer groeien

Dat er toch nogal wat duathlonteams ontbraken is een veeg teken. Als iemand een verklaring heeft waarom er wel 800 crossduatleten rond de Posbank vertoeven en een zeer select gezelschap Tilburg aandoet, mag hij/zij opstaan. Aan het nimmer aflatende enthousiasme van Armand ligt het niet. In zijn toch al drukke bestaan als coach, weet hij het nog op te brengen een wedstrijd in zijn stad te organiseren. Wereldwijd mag Nederlander John Raadschelders dan het gezicht van de duathlonsport zijn, het zou ook hem sieren als hij in eigen land zijn schouders weer eens onder de sport zet. Overigens leek ons de Powerman-kalender 2020 met voorlopig vier wedstrijden ook geen beste ontwikkeling. Er is kortom werk aan de winkel in duathlonland!

Allard valt uit in IM Chattanooga

Van de Ironman Chattanooga meldden we gisteren de prachtige bronzen positie van Lenny Ramsey. En dan te bedenken dat ze nauwelijks looptraining had kunnen doen vanwege een aanhoudende blessure. Door die te ontzien, ging het in de wedstrijd dus wel voortreffelijk. Bovendien verbeterde ze haar best tijd uit Ironman Lake Placid vorig jaar met een half uur! Een tweede Nederlander stond ook aan de start. Allard Holthaus woont in het Westbrabantse Wagenberg, maar vaak in regionale wedstrijden zul je hem niet tegen komen. Allard is van huis uit binnenvaartschipper, maar hij maakt graag tijd vrij voor mooie uitstapjes naar Ironmans over de hele wereld, zoals Louisville en Zuid-Afrika. Dit keer stapte de Wagenberger jammer genoeg uit.

Elbaman met Jurgen op een 26e plaats

De Elbaman op Sicilië draait al ruim tien jaar mee. Zondag was het weer zo ver. Met bijna 200 triatleten op de hele en ruim 450 op de halve is de IM Emilia-Romagna het evenement wel voorbij geschoten, maar de uitstraling van de race in en rond Marina di Campo blijft onverminderd groot. De winst ging net als vorig jaar naar de Duitser Maximilian Kirmeier. Hij deed er wel zes minuten langer over: 9.43.17 uur was de winnende tijd. De Italiaan Giovanni Nucera bleef ook nog onder de tien uur in de altijd pittige wedstrijd. Marco Montanari eindigde in 10.16 uur als derde. De Britse Michelle Parsons is kind aan huis in de Elbaman. Ze won de wedstrijd in 2013 en zette er nog een paar andere ereplaatsen bij. Zondag was het weer raak. Michelle won in 11.52.59 uur. De française met Italiaanse naam Fatimata Traore werd 22 minuten later tweede. De Poolse Joanne Garlewicz derde. Gee Nederlandse deelnemers op de hele, die acht jaar geleden nog gewonnen werd door Chris Brands.

Op de halve Elbaman wel. Jurgen Saurens finishte als 26e en daarmee derde M40. Hij was na 5.22 uur klaar. De winnaar, Marco Capocci, deed er 28 minuten minder lang over. Het was een compleet Italiaans podium met Filippo Ceccarelli op twee en Lorenzo Rossi op drie. Ook een Italiaanse clean sweep bij de vrouwen: Michela Menegon kwam gelijktijdig met Jurgen over de meet in 5.22 uur. Marta Carradore en Chiara Costamanga mochten ook het podium op. De Nederlandse Pascale Vale finishte als 31e op een totaal van zo’n zestig vrouwen.

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: