Nog wat uitgebreider terugblikken op Tongyeong, Funchal en Malta – WTJ 1339

ZONDAG – Het is mooi dat Donald Hillebregt uit elke race waaraan hij deelneemt weer positieve elementen haalt. Zelf omschrijft ie het als volgt: Tongyeong WC: broughy some good positives and a hard race. Finish position: mehh. Die 42e plaats poetst de Hillegommer het liefst zo snel mogelijk weg, lijkt ons. Veertig seconden verloor Donald dit keer op Richard Varga (who else) in het water. Niks aan de hand, want de fietsgroepen klonterden ook op het pittige Koreaanse parcours weer samen. Het verschil blijft ‘m zitten in het hardlopen, toch de achilleshiel van verschillende Nederlandse toppers. Ten opzichte van de Amerikaanse winnaar Matthew McElroy verloor Donald 1.25 minuut op de vijf kilometer. En dat wordt dan genadeloos afgestraft met een plaats onderaan de middenmoot.  De revanche in het Japanse Miyazaki dan maar. Wie verre reizen maakt wil daar immers graag rendement uit halen. En er is een andere Japanse stad waar Donald Hillebregt volgend jaar graag heen wil…

Drie Amerikanen in top 5 Korea

Matthew McElroy won dus. De 27-jarige Amerikaan is de coming-man in de USA. Hij was al tweede in de WTS Leeds en wat we haast vergeten zijn: Matthew was de wereldkampioen duathlon bij de beloftes in Adelaide 2015. Hij kwam ook lang niet met de besten uit het water, deed geen trap te veel bij het fietsen maar zat wel in de grote kopgroep en gaf pas gas bij het lopen. Hij klopte in Tongyeong (21 graden, normaal temperatuurtje) de Spanjaard David Castro Fajardo en zijn even oude landgenoot Kevin McDowell. Met mede-favoriet Eli Hemming op een vijfde plaats was het Amerikaanse succes op Koreaans grondgebied groot. Gerekend werd ook op Jelle Geens. Hij stond wel als eerste op het loopparcours, maar stapte uit.

Claire Michel grossiert in brons; Donald en Lotte herpakken zich in Japan

Belgisch succes kwam er wel bij de vrouwen, waar Claire Michel welhaast een winkeltje in brons kan beginnen. Het was voor de donkerharige Brusselse haar achtste derde plaats in een WB-race of andere internationale confrontatie. Het was zoals verwacht de Braziliaanse Vittoria Lopes als eerste uit het water en toen nog de andere Belgische Valerie Barthelemy op een derde plaats. Op de fiets groeide de groep al snel uit tot 42 triatletes, allen bereid om tot het gaatje te gaan bij het lopen. In die groep een zeer actieve Lotte Wilms. Goed uit het water, sterk op de fiets. Maar in het lopen is vooral de kleine française Sandra Dodet de laatste tijd steeds bedrevener. Ook hier was de voormalige studentenwereldkampioene en de nummer twee van het EK Weert te sterk voor de concurrentie. Sandra sprintte de Japanse vedette Ai Ueda eruit. Daarmee waren de rollen ten opzichte van Tongyeong 2018 omgekeerd. Derde op acht seconden dus van Sandra, kwam Claire binnen. Het waren precies die drie dames, die binnen de 17 minuten de vijf aflegden. Lotte kwam daar niet aan toe. Haar 20.05 minuten wierpen de Ozzie/Dutchie terug naar een 41e plek. Zowel Donald als Lotte deden al verschillende malen beter. Waarmee we niets van beider optimisme weg willen nemen. Integendeel: Miyazaki gaat vast stukken beter!

Off-day voor Marco op Madeira

We vliegen terug naar Europa waar de laatste triathlons op het menu stonden. In Funchal Madeira bijvoorbeeld, hoewel dat natuurlijk ter hoogte van Marokko ligt. De ETU Cup finale was op het Portugese bloemeneiland, waar de dagtemperatuur vrijwel het hele jaar door 24 graden is. De wedstrijd werd gewonnen door Azerbedjaan Rostislav Pevtsov. Vallend over de meet klopte hij Samuel Dickinson. Niet voor niets hadden beide heren de laagste startnummers gekregen. Negentien seconden later was de Duitser Tim Hellwig ‘best of the rest’. Daar zou je een Marco van der Stel verwachten, maar de kopman van TeamNL had een off-day, daarmee ook geen zin in verdere uitleg. Ergens snap ik dat nog ook. Snel vergeten, zo’n 21e plaats op een ETU-Cup: daar doet de ervaren WTS-er het niet meer voor. Marco richt zich op de twee World Cups die nog volgen. Met Youri Keulen (35e) en Victor Goené (36e) sprak onze ETU-man/Trikipedia-reporter Martin Breedijk wel, vandaar dat we daar naar verwijzen.

Quinty daarentegen: een ijzersterke vierde plaats

Dat doen we ook wat betreft Quinty Schoens. Zij was het, die ook vriend Marco weer deed smilen. Haar prachtige vierde plaats (net als in Holten) doet een mens goed. De Limburgse heeft een prachtig seizoen gehad en verbetert zich nog voortdurend. Dat Lisa Tertsch weer won, wekte geen verrassing. De Duitse loopt alsof de duivel achter haar aan zit. Na drie jaar afwezigheid is het rijtje zeges indrukwekkend: vier ETU-Cup races (waaronder Holten) en 1 World Cup (Antwerpen). Na Lisa kwam op het zware parcours van Funchal de Spaanse Xisca Tous over de streep. Ze was rechtstreeks overgekomen uit Doha, waar ze maandag nog de Beach Games aquathlon won. In de sprint klopte de Spaanse nipt de Italiaanse Luisa Iogna-Prat. Zeven tellen later meldde Quinty zich al, het podium komt dus steeds dichterbij.’

Nico tweede in World Cup op Madeira

Zondag kwamen op hetzelfde parcours in Funchal de paratriatleten in actie. Marget Ijdema hoopte de ‘winning mood’ van Alanya door te kunnen trekken, maar dat lukte niet. In de PTWC-categorie werd ze vierde. Dat viel haar enigszins tegen. Voor Nico van der Burgt was het zaak zijn naaste concurrenten op voldoende achterstand te zetten vooraleer het lopen begint. Dat lukte – op de Spanjaard Daniel Molina na – aardig. Nico werd tweede in deze World Cup achter de Spaanse drievoudig wereldkampioen.

Malta was weer erg lief voor Rachel: super tweede plek

We nemen morgen nog een aantal wedstrijden mee, maar wel nu al Malta. Het prachteiland was voor de tweede keer decor van de SuperLeague Triathlon, die flitsende ultrakorte wedstrijden met alle wereldtoppers in kleurrijke tri-pakjes bijeen. Klassementen, gekleurde pakjes en badmutsen, spanning en sensatie. Rachel Klamer vindt het geweldig. Ook wel logisch, ze scoort keer op keer. Dit keer was ze niet zo zeker van haar zaak. In de aanloop naar de reis naar Malta kreeg ze koorts en een pijnlijke ontsteking aan het kraakbeen tussen de ribben. Bovendien kwam ze in training nog ten val met de fiets. Maar zaterdag stond Rachel op scherp. In de halve finales liet Rachel meteen zien dat wereldkampioene Katie Zaferes op moest passen. In poule B werden sowieso de snelste tijden van de dag genoteerd. Poule A werd gewonnen door Cassandre Beaugrand, maar die kreeg zondag in de finale materiaalpech waardoor ze de kopgroep met Katie, Rachel, Yuko Takahashi (derde uiteindelijk) en Taylor Spivey (vierde) moest laten gaan. In die spannende finales (eerst 4 kilometer fietsen, waarin Rachel derde werd en daarna dubbel 300 meter zwemmen, 4 km. fietsen en 1,6 km. lopen) maakte Katie Zaferes toch weer duidelijk waarom zij momenteel ’s werelds beste triatlete is, maar met Rachel op een prachtige tweede plaats was het wel genieten voor ons landje.

Barbara staat klaar voor de volgende lichting toptriatletes

Dat genieten werd trouwens zaterdag al ingeluid met een schitterende overwinning voor Barbara de Koning in de ‘youth enduro’-race voor de jeugd. Barbara versloeg de Canadese Isla Britton met elf seconden, in dit soort races is dat veel. Bij de jongens een Britse clean sweep met als winnaar Daniel Dixon. De junioren Enduro-races gingen Nicolo Strada en naar Wereld- en Europees kampioene Beatrice Malozzi, beiden uit Italië.

Geen Nederlanders bij de mannen. Wel Marten van Riel. De Belg deed – terwijl de Military Games in China al begonnen zijn – eerst mee op Malta. Marten werd in de halve finales zaterdag tweede, maar bleef zondag nipt buiten het podium. De top drie bestond uit de Franse wereldkampioen Vincent Luis, de Noorse krachtpatser Kristian Blummenfelt en de Nieuw-Zeelandse revelatie Hayden Wilde. Rachels partner Richard Murray werd in de finale als eerste uitgeschakeld, daarmee feitelijk 15e.

Maandag verder met nog Challenge-races op Mallorca (maar dan de wedstrijd) en Anhui, China waar Erik-Simon Strijk vierde werd op de hele.

 

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.