TESSA KORTEKAAS wint in haar eerste pro-jaar de Ironman Maleisië: magnifiek! – WTJ 1345

ZATERDAG – Op het juiste moment was daar Tessa Kortekaas. Afgelopen nacht toch weer met lichte afgunst staan kijken naar de superprestaties van onze zuiderburen in de World Cup Myiazaki. Dan is het altijd moeilijk als je nog een eindje moet scrollen om de namen van onze Nederlanders tegen te komen. 33e werd Donald Hillebregt, 27e kwam Lotte Wilms over de finish. Dan hebben de Belgen uiteraard een mooier verhaal te vertellen. Als klein landje even twee keer zilver en brons weghalen in een World Cup, dat is een luxe die wij in ons land helaas niet kennen.


Precies op tijd staat Tessa daar
En juist als je enigszins gaat wanhopen omdat de Belgen op alle fronten (Olympische afstand, waarschijnlijk ook mixed relay, lange afstand, duathlons) ons de baas zijn, is daar onze Tessa. Ze reisde af naar Maleisië om haar eerste pro-jaar op een mooie/fraaie wijze af te sluiten. En hoe! Onze Trikipedia-topper sloot deze altijd snikhete race winnende af. Geef de Aziatische Ironman titel en en passant meteen haar startbewijs voor Hawaii 2020, waar ze na haar wereldtitel als agegrouper vorig jaar nu als pro terug zal keren. Woorden schieten te kort.

Prachtige eindtijd bij dik 35 graden: 9.43
De finish werd bereikt na een scherpe 9.43.20 uur, dat is in de Maleisische hitte ongekend goed. Tessa nam eigenlijk al genoegen met een tweede plaats, want de Amerikaanse Jocelyn McCauley leek op weg naar een superieure overwinning. Twintig minuten lag ze op een gegeven moment voor. Maar 15 kilometer voor de finish ging het licht uit bij Jocelyn. Oververhitting heette het. Van dramatische toestanden zagen we gelukkig weinig, de Amerikaanse gooide wijselijk de handdoek in de ring. Ja, toen lag de weg open voor een ware triomftocht van Tessa Kortekaas, eerstejaars pro. Zesde en achtste dit jaar op eerdere Ironmans op het eigen Lanzarote en Zuid-Afrika en nu de kroon op het werk. Ruim acht minuten later volgde de Japanse Naomi Washizu op een tweede en Simona Krivankova (bekend van Almere Challenges) als derde.


De wedstrijd
De verschillen waren na het zwemmen als best groot. Jocelyn vertrok als eerste op de fiets, vier minuten later de Australische Claire Davis die ook ver terugviel later en Tessa op dik acht minuten. McCauley was niet te houden, op de fiets groeide de voorsprong op Tessa en de Italiaanse Frederica de Nicola naar dik een kwartier. Dat werd aan het slot toch weer iets minder, maar de beginkilometers van Jocelyn duidden op niets anders dan dat zij de IM-titel zou opeisen. Op kilometer 28 had de Amerikaanse de zege eigenlijk al in de broekzak. Tessa lag tweede op twintig minuten. Maar juist op die maximale voorsprong ging het mis. Het duurde even voordat onze landgenote geïnformeerd werd over de koppositie, maar eenmaal op de hoogte wist ze dat alles wel heel moest blijven, maar kon het grote genieten beginnen. Natuurlijk is Tessa warme temperaturen gewend, maar de vaak verlammende hitte in Azië is toch net even anders dan de moesson-warmtes op Lanzarote. Op het puntje van de stoel was het vervolgens bij de livestream wachten op de komst van de in nieuwe (zwarte) outfit gestoken kleindochter van schaatscoach Egbert van ’t Oever. Briljant, super. Superlatieven schieten te kort om de vrouw, die nog altijd met trots ons logo draagt, te zien winnen. Uiteraard spreken we haar in de loop van de dag nog uitgebreid. Maar deze speciale WTJ mocht op dit vreemde tijdstip niet ontbreken in de reeks.

Staat Tessa straks naar de grote Javier Gomez: wow!


O ja, er was ook een mannenrace. Javier Gomez won, zette 8.18.59 uur en kan volgend jaar ook naar Kona (na de Olympische Spelen dus). De Zwitserse Hawaii-revelatie Philipp Koutny was voldoende hersteld van het WK en werd op ruim vijf minuten tweede, al begon hij wel als eerste aan de marathon. Twaalf minuten moest Braziliaan Thiago Vinhal toegeven op de achtvoudig wereldkampioen uit Spanje. Maar hopelijk vind Javi het niet erg dat we vandaag vooral de kaart Tessa Kortekaas uitspelen. Met hoofdletters: TESSA KORTEKAAS.
Kona, here we come!

Zodra ze weer voet op Nederlandse bodem zet, zullen we haar een warm welkom bereiden. Ze heeft het voor Nederland moeizaam begonnen tri-weekend in Azië gered. In het zuiden van ons land staat Brabant dit weekend stil bij 75 jaar bevrijding. Voor ons werkt Tessa’s superzege eveneens als een bevrijding. Eh, meneer De Haan: wilt u de tickets Kona 2020 alvast boeken?

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: