Alles over de drie Nederlandse crossduathlons Oldebroek, Pijnacker en Maastricht – WTJ 1366

ZONDAG – Drie mooie crossduathlons sierden de kalender dit weekend. Dat het mountainbiken in dit soort wedstrijden vaak de doorslag geeft was wel duidelijk. In Oldebroek wonnen wielrenners Maarten Vierhout en Anna van Breggen, in Pijnacker was Alieke Hoogenboom beduidend meer bedreven op de ATB en in Maastricht was het Sophie von Berswordt-Wallrabe en ook die vliegt op de pedalen van haar mountainbike.

Nog even terugblikken op de race in het Overijsselse Oldebroek. Dichtbij huis had Anna van der Breggen wel trek in haar allereerste crossduathlon. Tussen 2004 en 2007 deed ze voor het laatst aan multisport-evenementen mee. Met succes overigens want op de wintertriathlons van Assen werd ze jeugdkampioene van Nederland in 2004 en haalde ze zilver bij de juniores in 2007. Daarna kreeg het wielrennen voorrang en de rest is geschiedenis, zeggen we dan.

Anna van der Breggen begon voorzichtig, maar won toch

Olympisch kampioen in Rio, wereld- en Europees kampioene. Tel daar nog een reeks klassiekers, etappekoersen en wat al niet meer bij op en we hebben met een grote mevrouw in de hardfietserij te maken. Wie erbij was in Oldebroek – en dat hadden er waarschijnlijk meer geweest als bekend was dat Anna mee zou doen – viel het op hoe klein zo’n groot wielrenster eigenlijk is. Bekend gegeven: mensen die vaak op televisie komen lijken veel groter dan ze in het echt zijn.

Hoe dan ook: Anna begon zo’n beetje op de achterste startrij aan de vier crossloopkilometers. Ze leek niet met grote aspiraties aan de duathlon te beginnen. Eenmaal op de fiets reed ze concurrentes Sandra de Jonge en Andrea van Loo toch weer vlotjes voorbij. De royale koppositie wilde ze uiteraard wel verdedigen in de tweede loop, al kwam met name Sandra de Jonge zienderogen terug. Ze strandde op amper vijftien tellen van ‘De zuster uit Zwolle’ (bijnaam heb ik niet bedacht hoor!). Derde werd Andrea van Loo. Dat Anna wellicht vaker mee gaat doen aan duathlons heeft ze ook te danken aan haar broers, die op recreatieve basis vaker meedoen aan wedstrijden.

Nog een wielrenner als winnaar in Oldebroek: Maarten Vierhout

De Veldkamp Witgoed crossduathlon in Oldebroek werd bij de mannen gewonnen door Maarten Vierhout. Waren de twee eerste wedstrijden van de Veluwse Run Bike Runs voor coureur Jasper Schouten, nu won zijn clubgenoot van WV IJSselstreek Maarten Vierhout. Jasper ontbrak overigens. Maarten heeft meer ervaring deze offroadwedstrijden, maar reed evengoed afgelopen najaar nog een goede Olympia’s Tour. Hij won Oldebroek al eens in 2016 en was vorig jaar de sterkste in Harderwijk. Bij zijn eerste deelname in het nieuwe circuit op de Veluwe ontbrak hij nog. Nu was de titel voor de snelle Maarten. Arnold van de Streek moest zodoende voor de derde keer genoegen nemen met zilver. Hij zat er dichterbij dan ooit: twintig seconden. De derde podiumplek was overigens wel voor een atleet pur sang: de pas 20-jarige Luc Beuckens uit Emmeloord stamt uit de baanatletiek en was de nummer 50 van het NK cross in zijn eigen Noordoostpolder vorige winter. Oldebroek heeft een mooi parcours, mooi startveld ook en wellicht de komende jaren met nog meer toppers ook iets meer toeschouwers.

Haast zomerse editie run-bike-run Pijnacker

In Pijnacker was het zondag bijvoorbeeld heel wat drukker, maar dat had ongetwijfeld ook te maken met het prachtige najaarszonnetje wat boven sportpark De Viergang hing. Het was aangenaam crossweer, maar wie dacht dat het daardoor een fluitje van een cent ging worden had het mis. De ondergrond was door de regen van de voorbije weken zo drassig dat Pijnacker haar eer als blubberfestijn toch weer aandeed. Het was de dertigste editie. Dat zesde lustrum werd gevierd met een prachtig badlaken voor alle finishers, met nog meer prijzengeld, bekers en bloemen en ook met diverse oude bekenden. Zo waren de founding fathers van het evenement uitgenodigd. Ad en Dion Overdevest en Guus van der Meijden organiseerden de allereerste editie in 1990. ‘Het Almere van de crossduathlons’ riep de speaker. Het klopt, want oudere crossduathlons zijn er in ons land niet.

Mooi duel Alieke en Diede, toch zesde winst voor Alieke Hoogenboom

De wedstrijd ging met 226 deelnemers van start, ietsje minder dan vorig jaar. Vooral de duo’s zijn populair in Pijnacker, waar de ijsvereniging en TRIP in totaal honderd vrijwilligers op de been brengen. Op de eerste 5 kilometer lopen kwamen TeamUnltd-maatjes Rody Kroon en Christiaan Solleveld samen met Mario Poldervaart meteen los te zitten van de rest van het veld. Op een minuut volgde Ferdinand Oldeman en niet veel later was Diede Diederiks al als achtste bij haar fiets. Dat was maar goed ook, want vijfvoudig winnares Alieke Hoogenboom kun je maar beter op fikse achterstand zetten. Als zij eenmaal gaat fietsen is er geen houden meer aan. De Roelofarendsveense doet feitelijk maar weinig duathlons. Strandraces, daar ligt haar terrein. Egmond Combi dus en meestal Pijnacker: dat is het wel. Een NK crossduathlon hoeft voor haar niet per se. Zo goed Diede ook partij bood, op de fiets kwam Alieke inderdaad langszij. Ze denderde door en met een minuutje voorsprong in de tweede wissel was ze zeker van haar zaak. Met zes zeges komt ze zowaar steeds dichterbij het absurde record van Riikka Vreeswijk-Kelja: elf. Diede liep lekker uit naar zilver. ,,Eigenlijk moet ik in de winter gas terugnemen, maar ik wil zo graag’’, aldus de Rotterdamse, die volgend jaar in de Eredivisie uitkomt. En dan te bedenken dat ze als meerkampster vroeger uitblonk in twee onderdelen: hordenlopen en…discuswerpen. Het brons ging naar de plaatselijk favoriete Daniëlle de Hooge.

Mario Poldervaart verrast, maar Rody Kroon wint voor tweede keer

Bij de mannen verraste Mario Poldervaart door na het snelle lopen aan te blijven klampen bij titelverdediger Rody Kroon. ,,Ik zag de schaduw achter me en dacht dat het Christiaan was, maar tot mijn verbazinn bleef de mij onbekende tegenstander volgen’’, aldus de landskampioen na afloop, ,,Pas tijdens de tweede run wist ik me verzekerd van een tweede winst hier.’’ Poldervaart is zowel atleet als gewezen wielrenner. Die combinatie kan hem nog ver brengen, want de jongeman uit Zuidland was pas toe aan zijn eerste crossduathlon. ,,Ik heb alleen de duathlons op de weg in Hoogerheide en Tilburg in de B-series gedaan. Jammer trouwens dat de RBR Series volgend jaar niet doorgaan.’’

Mario kan zich in elk geval ontwikkelen tot een goede duatleet, getuige zijn knappe tweede plaats in Pijnacker niet ver achter Rody Kroon. De laatste hoopt op een soortgelijke winter als de vorige toen hij hier met winst begon en eindigde met de nationale titel in Austerlitz. Het brons ging naar Christiaan Solleveld en vervolgens waren het Ferdinand Oldeman en de Pijnacker topatleet Kurt Wubben op de plaatsen vier en vijf. Kurt heeft vooral een schaatsachtergrond. De volgers kennen hem nog van zijn wereldbekerwinst op de 10 kilometer in het koude Moskou in 2006. Voor zijn eigen ijsclub doet ie altijd mee aan deze run bike run. Niet eerder eindigde de master zo hoog: vijfde. Hij won uiteraard ook het M40-klassement, dat van de M50 was voor Ronny Geleynse. Tijs van Gemert (ook van TeamUnltd) was de zesde overall. Daarna volgde qua eindtijd al de vier minuten later gestarte snelste recreant: Marcel Peschier. Beste recreante was Ilse Nijensteen, die feitelijk derde overall geworden zou zijn. Maar Pijnacker is net als Ironman Malaysia: wedstrijd en recreanten apart. Na afloop bleven de deelnemers nog gezellig nakaarten in de Tinteltent van de ijsclub.

Maastricht voor Daan Schouten

Wat een mooi cadeau gaf Daan Schouten zijn nieuwe sponsor Team4Talent. Zijn eerste wedstrijd voor het pro-team rondom de gebroeders Scheltinga was het meteen raak voor de topatleet uit Almelo. Daan won de allerlaatste Isaac Crossduathlon in Maastricht. Was het na de openingsrun nog topatleet Jorrit van den Brandt op kop, veertig tellen later zat Daan als tweede op de ATB. Op de flanken van de Sint Pietersberg bleek de Tukker een echte berggeit, die meer en meer voorsprong nam op de concurrentie. Lopend kon Daan Schouten het simpel afmaken. Drie minuten later volgde Niels Boon uit Maastricht als tweede. Brons ging naar Kenny Kleijnen een andere Limburger. Voor Jorrit resteerde de vierde plaats, ook dankzij een scherpe slotrun. Cis Bens was op een vijfde plaats eerste Belg. Dat was voorgaande edities wel anders. Toen bestond de top tien voor 90 procent uit Belgen. Achter Cis was Arie de Jong snelste master. Bij de duo’s wel veel Belgen vooraan. Laurien en Milan uit Tongeren scoorden de snelste eindtijd.

En dan is daar ineens Sophie von Berswordt-Wallrabe

Sophie von Berswordt-Wallrabe! Een hele mondvol. Het klinkt alsof ze blauw bloed heeft en misschien is dat ook wel zo. De Maastrichtse is in de ATB-wereld al lang geen onbekende meer. Zo won ze twee keer de Benelux-competitie en was ze op internationale kampioenschappen actief. Op het WK beloftes van 2018 fietste ze naar een zesde plaats en dit seizoen voldeed ze nog net niet aan de Olympische kwalificatie-eis voor Tokyo. Maar het kan nog, voor de pas 23-jarige sportvrouw. Geboren in Alkmaar, rechten studerend in de Limburgse hoofdstad.

In die stad debuteerde ze in de loop-fiets-combinatie. En dat ging meteen gesmeerd. Floor van den Brand was aanmerkelijk sneller op het eerste stuk hardlopen. Samen met Claudia Striekwold dook Sophie de wisselzone in. En daarna gebeurde wat Anna en Alieke haar voordeden: ze snelde naar voren op haar specialiteit. Iedere fietsronde nam ze er een minuutje voorsprong bij. Daar bleef in de slotrun aan de finish nog 1.06 minuut van over. Gaan we ook Sophie vaker in de crossduathlons zien? Laten we het hopen. Floor keerde terug naar een prima tweede plaats. Claudia Striekwold ‘de Striek’, kersvers ambassadrice voor ExtraLeisure, werd derde. De zestigste en laatste deelnemer in koers was Amsterdammer Pim Veeger, duursporter van het eerste uur.

Het was een prachtweekend wederom. Met mooie kampioenen op Papendal, met drie schitterende duathlons en genoeg stof om de komende week weer te overbruggen richting het volgende sportweekend!

 

 

 

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: