Wereldbesttijden Kristian Blummenfelt, Holly Lawrence in Bahrain; jongste podium Taupo – WTJ 1386

ZATERDAG – Over de topsportcultuur in Noorwegen hebben we hier al vaker geschreven. Je verwacht ze vooral bij wintersporten als langlaufen en schaatsen, maar inmiddels is het Scandinavische land een ware triathlonnatie geworden. Dat verwondert aangezien de zomers relatief korter zijn dan bijvoorbeeld ons land. De wedstrijdkalender is in Noorwegen ook niet heel groot, maar mannen als Kristian Blummenfelt, Gustav Iden en Carsten Stornes trokken al op jonge leeftijd naar Frankrijk en Zwitserland om zich daar te rijpen voor de driekamp.

Kristian Blummenfelt is pas z’n tweede halve weer sneller


Een lange inleiding op wederom een fantastische overwinning voor Kristian Blummenfelt in de 70.3 Ironman Bahrain. Zijn eindtijd van 3.25.21 uur is op ditzelfde parcours brutaalweg haast vier minuten sneller dan zijn vorige record van 2018. En aangezien het tot de verbeelding spreekt om – zelfs met totaal verschillende parcoursen – ook triathlontijden met elkaar te vergelijken kunnen we zeggen dat Kristian de snelste mens op aarde is over een halve triathlon. Een wereldrecord. Sneller dan snel. Wij weten ook wel dat je alleen baanatletiek, -wielrennen en in een zwembad van echte recordtijden kunt spreken, maar publicitair werken we graag mee aan de toevoeging: Kristian wereldrecordhouder. We leggen immers ook de tijden van heles triathlons graag naast elkaar met de constatering dat Jan Frodeno in Roth 2016 de snelste is: 7.35.29 uur en Chrissie Wellington dat nog steeds is dankzij Roth 2011 in 8.18.13 uur.

Achtergronden van Kristian


Kristian Blummenfelt dus. We zien hem nog aankomen als jonge vent in Holten. Iets te veel kilo’s, zo schatten we de man meteen verkeerd in, want de krachtpatser stootte in de ETU Junior Cup toen al naar een derde plaats (2012) en later kruisten onze wegen zich in Rotterdam opnieuw. In de Maasstad lagen de officials in hetzelfde hotel als de Noren. Kristian had er zin in, vond het Hollandse weertje uitstekend en liep achter Vincent Luis naar zilver in de Grand Final. Het lijkt of hij juist in die beslissende World Triathlon Series steeds beter voor de dag komt, want dit jaar won ie de Grand Final Lausanne waarmee zijn aspiraties voor Tokyo nog altijd groot zijn. Waar Alistair Brownlee en Javier Gomez al vaker proeven van 70.3 en IM, houdt de 25-jarige Noor met achturige trainingsdagen zich op dat vlak nog enigszins schuil. Voor Bahrain waar een aardig centje te verdienen valt, maakt hij graag een uitzondering.

Scandinavische clean sweep


Ben Kanute was bij het zwemmen nog net even eerder uit het water dan Blummenfelt. De Amerikaan kreeg met de Scandinaviërs in zijn kielzog, want ook Stornes en de Deen Daniel Baekkegard crawlden in zijn buurt. Op het biljartlaken-parcours van Manama, Bahrain en deels over het Formule 1-circuit (ook vlak) ging het dus snoeihard. Echt wegkomen was er niet bij. Een soort ITU-race maar dan over de halve afstand met vooraan de genoemde triatleten en ook de Brit Philip Graves erbij. Dus wordt ook het lopen steeds beslissender op de halves. De Noor is ooit begonnen als hardloper, capaciteiten die hij in Bahrain wederom ten volle uitnutte. Vier minuten liep Kristian, met wie onze Jerry Kenbeek vrijdag nog een leuk voorgesprek had, uit op de Deen Daniel Baekkegard. Casper Stornes zorgde weer drie minuten later voor een volledig Scandinavisch podium. Vorig jaar was het nog de clean sweep van de Vikingers. Mark Buckingham was de beste Brit op een vierde plaats, waarna de verrrassende Rus Aleksey Kalistratov volgde. Andere favorieten als Ben Kanute en Michael Weiss eindigden respectievelijk zesde en negende. Eric Watson, gisteren nog aan het woord bij Jerry, kwam, als dertiende binnen op bijna twintig minuten van grote vriend Blummenfeldt.
De Noren hebben nu dus zowel de wereldkampioen (Gustav Iden, absent in Bahrain) als de wereldbesttijd-houder (Kristian Blummenfelt). Bedenk ook dat Iden pas drie en Blummenfelt slechts twee halves in hun leven gedaan hebben. Het is een kwestie van tijd vooraleer ze het op de volledige afstand tegen de Duitsers op zullen nemen.

Legends Team wint, maar is niet sneller dan Blummenfelt


Het Legends Team nam het ook tegen Kristian c.s. op, maar open water zwemster (en wereldrecordhoudster!) Chloe McCardel, topcoureur en sprintkanon Mark Cavendish en viervoudig Olympisch goudwinnaar Mo Farah hadden toch ook het nakijken op alle drie de onderdelen. Kristian: 22.25 – 1.52.03 – 1.07.00 en de Golden Triple onder de naam Legends Team 25.50 (Chloe)-1.54.46 (Mark)-1.07.10 (Mo). Of ze voluit gingen? Wellicht niet. Mo’s record op een halve marathon staat op 59.07 minuten. Maar ook hier geldt weer: de publiciteit telt.

Nieuw wereldrecord voor Holly Lawrence


Scandinavische suprematie bij de mannen, Britse overheersing bij de vrouwen. De top vier was geheel United Kingdom met Holly Lawrence andermaal De wereldkampioene van 2016, de Europees kampioene van dit jaar, vice-wereldkampioene ook. Holly is – met Daniela Ryf samen – al een tijdje ’s werelds beste op de halve afstand. Frappant overigens dat iedereen rept over het wereldrecord van Kristian Blummenfelt en niemand over de snelste vrouwentijd ooit. Want de 3.52.51 uur, die Holly op de klokken zette is nog nooit door een vrouw op een halve afstand afgelegd. Het oude record stond op naam van Daniela Ryf. De Zwitserse won de 70.3 IM in het Poolse Gdynia in 2018 in 3.57.49. Nu denderde de Britse dus maar liefst vijf minuten harder over het parcours. Maar in de snelheid van berichtgeving of euforie van de mannenwinnaar wordt elders met een woord gerept over deze zeker zo knappe prestatie van Holly Lawrence. Ze was zeven minuten sneller dan vorig jaar, dat was al opmerkelijk. Maar twee wereldrecords in 1 race: dát is wat ons betreft toch het nieuws van de dag!

Opgejaagd
Ze werd lekker opgejaagd door haar landgenotes Lucy Hall en Jodie Stimpson, die debuteerde. Maar het was ook de Braziliaanse topzwemster Pamella Oliveira die de Perzische Golf als eersten verlieten. Het kwartet vormde een ideaal fietstreintje, waar alleen de wagonnetjes van de Zweedse vice-Olympisch kampioene van Londen, Lisa Norden en nog een Britse Claire Hann nog aanhaakten. Jodie Stimpson en Holly Lawrence trapten af op de marathon, maar daar was het tempo (of de langere afstand) voor de voormalig Commonwealth-winnares Stimpson toch te machtig. Twee minuten was het verschil aan de finish tussen de winnares en de nummers twee en drie Jodie Stimpson en Claire Hann. Maar ook met hun eindtijden van 3.55.29 en 3.55.51 uur doken ze onder het wereldrecord van Ryf. Om het succes compleet te maken bleef als vierde Britse ook Lucy Hall onder de vier uur: 3.59.40. Pamella Oliveira kon als enige de Britse hegemonie doorbreken met een vijfde plaats, want vervolgens was het al weer India Lee op een zesde plaats. Lisa Norden verloor te veel tijd op de halve marathon en wed zevende. De ‘Amsterdamse Britse’ Frankie Sanjana finishte als achtste pro op een kleine twintig minuten van Super-Holly!

Jongste 70.3 Ironman podium ooit in Taupo


Ook de 70.3 Ironman in Taupo is al achter de rug. Niet de grote favorieten Max Neuman of Hayden Wilde maar lokaal favoriet Kyle Smith was de snelste. De Kiwi komt net als Hayden uit het ITU-circuit, was dit jaar nog elfde in de Grand Final Lausanne, maar dan bij de beloftes. 21 jaar is ie pas. Voor de Spelen komt ie nog te kort waarschijnlijk, in de wereldranking staat hij net buiten de top 100. Maar in zijn debuutrace was Smith van begin af aan te sterk voor de concurrentie.
Na het zwemmen bleven Smith en Neumann wel vooraan. Hayden Wilde kon het in de niet-stayer race niet bolwerken en verloor de aansluiting. Wat overbleef was een uitermate spannende tweestrijd tussen Max Neumann en Kyle Smith: Australië versus Nieuw-Zeeland dus. Een enkele keer leek Max aan te zullen sluiten bij Kyle en dan liep hij weer lichtjes uit op de afsluitende halve marathon. Aan de streep hield Smith slechts 19 tellen over op Neumann, de nummer twee van Holten afgelopen zomer. Met Hayden Wilde ruim drie minuten later op de derde plaats kreeg de 70.3 Ironman Taupo feitelijk een volledig ITU-podium en het jongste 70.3 Ironman-podium ooit: Kyle is 21, Max 23 en Hayden ook 21. Maar dat zijn dan weer feitjes, waar ondergetekende vooral tegen aanloopt….

Fraaie dubbelslag voor Hannah Wells


Twee weken na de 70.3 IM Western Sydney won Max Neumann niet voor een tweede maal, maar Hannah Wells wel. Het was haar twee 70.3 IM-zege in een carrière die voor haar niet in ITU-races begon, maar vrijwel direct het langere werk. De Challenge Wanaka bijvoorbeeld won ze ook al twee keer. Wells is een slow starter, Rebecca Clarke was bijvoorbeeld veel sneller in het water. Wells zette de grote plaat op en was al snel in poll-position terug te vinden, knap hoe de uit de zwemsport overgestapte Rebecca Clarke haar nog aardig kon volgen. Dat was bij het lopen niet langer het geval. Terwijl Hannah Wells onbedreigd naar haar tweede winst in twee weken liep, volgde favoriete Felicity Sheedy-Ryan drie minuten later op een tweede plaats. Dus ook hier 1 en 2: NZL-AUS. Verschil met de mannen was dat ook het brons naar Australië ging in de vorm van routinier Grace Thek met een achterstand van vijf minuten.

Ruud de Haan

Ruud de Haan

De andere helft van het bekendste speakerduo van Nederland, zoekt elke maandag zijn stem terug, beweert zelf ooit aan triatlon gedaan te hebben, hoopt dat er geen beeldmateriaal bovenkomt van die Speedo-periode... ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: