Winst Lotte Down Under; CrossRBR Wuustwezel; Winst Lionel en Paula in Indian Wells – WTJ 1389

 

ZONDAG – Veel wedstrijden waren er niet op deze tweede zondag in december. In de avonduren de allerlaatste (70.3) Ironman in Indian Wells en eerder op de dag nog een paar races. Maar het geeft ook een beetje rust na zoveel loeidrukke weekends. En als we de kalender van 2020 mogen geloven wordt het almaar drukker.

Lotte Wilms pakt fraaie zege in Sandringham

Wie deze maanden door wil met triathlons moet naar het Zuidelijk Halfrond, zo constateerden we al eerder. Bahrain en Indian Wells zijn zo’n beetje de laatste boven de Evenaar. In Australië zijn de 2XU Triathlon Series weer begonnen. Aan de eerste race in Lake Elwood deed Lotte Wilms nog niet mee, vandaag was ze in Sandringham wel van de partij. Sandringham is een van de voorsteden van Melbourne. Lotte kwam, zag en overwon. Een knappe prestatie want haar directe tegenstandsters waren Emma Jeffcoat en Tamsyn Moana-Veale, internationaal gelauwerde triatletes. Extra glans gaf Lotte aan haar zege door bij het lopen toe te slaan. Na de eerste onderdelen was Emma nog niet ver weg. Met de 18.25 minuten op de klokken voor de 5 kilometer liep Lotte nog zo’n 50 seconden uit op Emma en nog meer om Tamsyn. Een mooie opsteker voor de Nederlandse Ozzie, die Tokyo nog niet uit haar hoofd gezet heeft. Bij de mannen bestond het podium uit Marcel Walkington, Callum McClusky en Caleb Noble.

Gerry Druyts oppermachtig in de crossduathlons

 

De 22e Winterduathlon van Wuustwezel was ook vandaag. Het triathlonstadje aan Belgische kant is beroemd geworden dankzij inwoner Marc Herremans, die er ook grote triathlonevenementen naar toe haalde. De crossduathlon van vandaag was een kolfje naar de hand van Gerry Druyts. De wielrenner/duatleet verkeert in topvorm, want het was al zijn vierde zege deze wint. De sportman uit Wilrijk kwam kort na Lander Sels en Geert Laureyssen de wisselzone in, maar passeerde op zijn beurt het tweetal om bovendien tijdens de slotrun nog eens een fractie harder te rennen dat Geert en Lander, die de zilveren en bronzen plak omhangen kregen. Op een 53e plaats en een van de betere junioren (maar geen aparte categorieën) kwam Max van Helmond als beste Nederlander binnen. De Rijenaar had 13 minuten achterstand op de winnaar. Karen Steurs was de verwachte winnares. Lotte de Vet en Carne Commissaris vielen als tweede en derde eveneens in de prijzen.

Lionel Sanders en Paula Findlay winnen laatste 70.3 Ironman

Inmiddels vordert de 70.3 Ironman van Indian Wells, het kleine stadje in California kennen we vooral van het internationale tennistoernooi. De winst op deze laatste halve triathlon van 2019 (IM-label dan toch) ging naar topfavoriet Lionel Sanders. Zo geeft The Colonel toch nog wat glans aan een seizoen wat door blessureleed grotendeels verloren ging. Vier minuten na de Canadees volgde de Amerikaan Eric Lagestrom. De Deen Mikki Taagholt greep de laatste podiumplaats van 2019. Lagerstrom en Taagholt waren wel de snelste zwemmers, toen incasseerde Lionel Sanders nog een achterstand van 3 minuten en pas als achttiende stapte hij op de fiets. Toen dat gebeurde was ook Derk de Korver in de wisselzone. De Nederlander van het Suunto Multisport Team begon als 27e aan het fietsen. Na 35 kilometer lag Sanders al derde, op kilometer zestig nam hij de kop over om die niet meer af te staan. Met anderhalve minuut voorsprong begon de bijzondere triatleet aan de halve marathon. In zijn bekende krachtige tred sloopte Lionel al z’n tegenstanders om met uiteindelijk jubelend zijn seizoen toch nog voldoende glans mee te geven. Het werd in Indian Wells een Canadese dubbelslag, want Paula Findlay won bij de vrouwen. Ze versloeg Alissa Doehla en Chelsea Sodaro. Derk de Korver finishte in zijn eerste pro-race als 26e Na het zwemmen lag de geboren Limburger ook 26e, hij klom tijdens het fietsen zes plaatsen, maar verloor die weer op de halve marathon. Toch kijkt Derk tevreden terug op zijn debuut. Het verschil tussen Lionel en Derk was aan de eindstreep 34 minuten.

Triathlon Olympische Spelen schuift een uurtje naar voren

Tien dagen na mijn geboorte begonnen de Olympische Spelen van Tokyo. Die van 1964 dus. Bewust werden de Zomerspelen toen naar al naar de herst (oktober) verplaatst, want het kon wreed warm zijn in die dagen. Scheelde gauw 20 graden. Oftewel 20 in oktober, maar waren ze in augustus geweest dan steeg het kwik tot 40 graden.

De volgende Olympische Spelen zijn wederom in Tokyo. Nu wél in oktober. In de aanloop naar de Spelen spelen de hoge temperaturen een grote rol. Tijdschema’s worden aangepast en de sportaccommodaties worden zodanig ingericht dat het draaglijk is. De volgende maatregel, die het IOC neemt is het vervroegen van de triathlon en de military voor paarden. Waarschijnlijk gaat ook het open water zwemmen nog een verandering doormaken.

Voor ons zijn even van belang de vernieuwde starttijden van de Olympische triathlons. De mannen starten maandagochtend 27 juli om 6.30 uur, de vrouwen exact een dag later 28 juli en de Mixed Relay is op zaterdag 1 augustus gaat ook een uur eerder – om 7.30 uur – van start. Wat betekent dat voor de thuisblijvers, die op bijvoorbeeld Eurosport (met commentaar van Ruud de Haan!) afstemmen? Zondagavond 26 juli begint om 22.30 uur de mannenwedstrijd, maandagavond 27 juli 22.30 uur de vrouwen en vrijdagavond 31 juli 23.30 uur de Mixed Relay. Olympisch sportdirecteur Kit McConnell maakte de mutaties bekend.

In Odaiba Marine Park zijn ook zorgen over het zwemwater. De zwembond FINA vindt de 31 graden watertemperatuur (zoals ook afgelopen zomer tijdens het triathlon test event) onacceptabel. McConnell ontkende dat het open water zwemmen net als de marathon uit de hoofdstad verplaatst gaan worden naar het veel noordelijker gelegen Sapporo, de stad van de Olympisch Winterspelen in 1972. Het Test Event ondervond dit jaar al problemen door de hitte. Deelnemers moesten worden opgevangen aan de meet, extra verfrissingsposten op het lopen en uiteindelijk ook nog halveren van het loopparcours bij de vrouwen. Gelukkig kwamen twee Britse vrouwen hand in hand over de meet en ging het vooraal daarover….

 

 

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: