Lotte Wilms vanuit een brandend Australië: wanneer zien we de blauwe lucht weer? – WTJ 1414

WOENSDAG – Januari is de maand om weer in de soms harde realiteit van alledag te komen. Kerstboom afgetuigd, iedereen de beste wensen gestuurd en dan is het voor menigeen weer even op gang komen in zo’n nieuw jaar. Goede voornemens hier en daar, maar die zijn bij sommigen op 8 januari al weer verdwenen. Zoals gezegd, je wordt door het dagelijks nieuws al snel met je neus op de feiten gedrukt.

De bosbranden in Australië bijvoorbeeld. Op tv en social media verschrikkelijke beelden van dieren in nood of op de vlucht, mensen die huis en haard kwijt raken en moeten vluchten. Het bosbrandenseizoen is zelden zo hevig als nu Down Under. Normaliter hebben we in deze periode vooral triathlonberichten uit laden als Australië en Nieuw-Zeeland, nu zijn we vooral benieuwd hoe het met de mensen gaat, die er wonen. Maar toch ook hoe het met triatleten gesteld is en wat de gevolgen voor wedstrijden zijn.

 

Michelle Cooper: Canberra race gecanceld

We lazen al dat de Australian Open in Melbourne angstvallig de bosbranden en de luchtkwaliteit in de gaten houdt. We zoeken contact met Michelle Cooper, president van de Australische Triathlonfederatie. Ze zegt dat het met afgelastingen vooralsnog meevalt. Over anderhalve week vervalt wel de Capital Trilogy Triathlon in Canberra. ,,Mensen, die zware inspanningen leveren lopen daar in de openlucht risico’s. Omdat veel atleten van ver komen, is de beslissing bijtijds genomen.’’ Organisator Craig Johns vindt het jammer, maar gezondheid en veiligheid van deelnemers en toeschouwers gaan voor alles. En zo is het. ,,Bovendien zijn er veel grotere belangen in Australië bij de verwoesting van de natuur en alles wat dat met zich meebrengt.’’ En Michelle Cooper betuigt namens de Australische Federatie haar medeleven met al haar landgenoten, die lijden onder de bosbranden. Ze brengt diepe waardering over aan de brandweerlieden en hulpdiensten in de front linie.

Rechts op de foto Michelle Cooper in het Hoka-team voor IM Taupo.

 

Lotte wenst ons eerst gelukkig nieuwjaar!

Ook met Lotte Wilms zetten we een lijntje uit. De triatlete uit het Nederlandse team woont al een aantal jaren in Sydney. Ze reageert meteen en spontaan als altijd en – wat wij aanvankelijk vergaten – doet zij wel. ,,Hoi Wim, het gaat goed, dank je. Gelukkig nieuwjaar nog. Mag je dat een week later nog zeggen? Ik doe het gewoon.’’

Bosbranden

We praten over de bosbranden, die haar tweede land jaarlijks treffen maar nu wel in bijzondere mate. ,,De bosbranden zijn er sinds oktober en sinds november 2019 hebben we in Sydney last van de rook van de bosbranden. Iets wat de afgelopen jaren ook wel gebeurde, maar dan 1 of 2 keer per jaar. Nu vraag je je elke dag af: wanneer stopt het? Wanneer zien we die blauwe lucht weer? Wanneer kunnen we de deuren en ramen weer open, want het is tenslotte zomer. Veel sporten werden in november afgelopen jaar geannuleerd, want de lucht is te ongezond. Scholen sloten deuren voor dagen en vele mensen kampen met gezondheidsklachten vanaf het begin. De parken zijn leeg terwijl normaal gesproken het krioelt van de toeristen en Australische vakantiegangers voor een BBQ of een picknick. De meren staan bijna leeg in Centenial Park en er ligt een hoge boete als je je tuin sproeit of de auto wast. Alleen wasstraten met gerecycled water hebben nog een vergunning. In ons complex kunnen we recycled water door wasmachinewater en de afwasmachine opvangen en zo de tuin toch een beetje voorzien van water.’’

Het moet al met al een rare gewaarwording zijn. We zagen het met dat bij een fietser drinkende koala beertje, bij de kangoeroe die met water besprenkeld werd en Lotte ziet ook de gekste dingen nu. ,,Ik ben al een aantal keer getuige geweest van mensen die grote tanks vol laten lopen met water en dit vervoeren naar dorpen 100 km verderop, waar ze al maanden zonder stromend water zitten. Er zijn boeren die op tijd hun vee hebben kunnen verkopen tussen Kerst en Oud en Nieuw. Dat vonden we toen heel sneu, want zij verloren hun baan en inkomen. Vervolgens zie je afgelopen weekend dat er complete boerderijen en dus dieren weggevaagd zijn in een halve dag. Niemand heeft kunnen voorzien dat erg nog erger kan!’’

 

 

Hoe moet het met sporten?

Dan toch maar even over de sport, want het zou eigenlijk hoogseizoen moeten zijn nu in Australië. ,,Klopt. Veel toernooien zijn of worden geannuleerd. He is nu zomervakantie en omdat de meeste sporten via scholen georganiseerd worden, ligt dat sowieso wel stil. Zomerstop zeg maar.’’

En hoe houdt Lotte haar conditie op peil? ,,Ik train tussen de rook-bedrijven door. We hebben een Tacx aangeschaft zodat ik veel binnen kan doen als de lucht te slecht is. Hardlopen doe ik wat meer binnen en als het moet zwem ik ook binnen. Ik heb 1x ervaren dat de rook te diep in mijn longen kwam tijdens een Vo2Max heuvel-herhaling-fietsen en dat was geen prettig gevoel.’’

 

Wat doen jullie om de ergste nood te ledigen, vraag ik tenslotte.

,,Atleten zijn een 1 dollar per km actie gestart, onze lokale life saving club in Bondi Beach is begonnen met het inzamelen van eerste levensbehoeften voor alle getroffen mensen buiten de stad. We hebben het dan over simpele dingen als flesjes water, luiers, geblikt eten, koffie, thee, suiker, kleding, toilet artikelen. Een mooie manier om een steentje bij te dragen. Het zijn niet alleen de mensen die hun huis hebben verloren, het zijn ook de mensen c.q. complete dorpen, die gered zijn maar nog niet terug kunnen keren. Crosfitt clubs gaan een weekend weg buiten de stad om getroffen gebieden te helpen. Een vriend van mij heeft zijn racefiets gedoneerd aan een andere atleet die alles is kwijt geraakt. Er worden huizen/kamers gratis aangeboden voor slachtoffers. Triatleten/sporters veilen kleding en doneren op die manier. Er is 40 miljoen dollar opgehaald. Dagelijks worden er acties opgezet om geld in te zamelen. In plaats van kerstgeschenken werden er koala’s geadopteerd. Het is mooi te zien hoe iedereen samen komt, samen werkt en het beste er van maakt. De nazorg zal enorm zijn en er zal veel geld en organisatie voor nodig zijn.’’

Lotte, dank voor je beschrijving van de toestand in jouw (normaliter) prachtige land

Hoe langer Lotte vertelt, hoe stiller we er van worden. Het maakt ook nederig, zo van: al dat geklaag in Nederland of dat gebakkelei over zwarte piet of vuurwerk valt toch finaal in het niet bij deze catastrofe in het land waar zoveel Nederlanders heen emigreerden. Erg indrukwekkend om ons een klein beetje deelgenoot te maken van wat daar gebeurt, Lotte. Zeer bedankt en uiteraard alle sterkte gewenst met de ongetwijfeld lange nasleep van deze natuurramp.

Els traint en doet mee aan de….Hell of The West

Omdat Els Visser in december ook weer naar Australië vertrok, proberen we ook haar te pakken te krijgen. Dat lukt niet direct, maar dat is alleen maar goed: zij traint dus waarschijnlijk gewoon! Dat blijkt ook als je Els op social media volgt. Ze bereidt zich voor op – what’s in a name – The Hell of The West triathlon. Ze kijkt er naar uit wederom mee te doen. ,,Ik vind het een van de meest iconische lange afstands triathlons. Unieke race condities, de smaak van het plattelandsleven en de enorme gastvrijheid in gaststad Goondiwindi. Het is er eentje voor ieders bucketlist!’’

Zo zie je maar. Australië is een groot land en hoewel het op verre afstand lijkt of het hele continent in brand staat, zijn er wel degelijk genoeg gebieden, die de dans gelukkig ontsprongen zijn.

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: