Geen triathlon in Cuijk; monstertochten van Daan Glorie, Adrian Kostera en Han Poppema – WTJ 1418

 

MAANDAG – Slecht nieuws uit mijn Brabant. De triathlon Cuijk slaat noodgedwongen een jaartje over. De organisatoren laten weten wegens privé-omstandigheden de voor 21 juni geplande triathlon te moeten afblazen.

In de uitleg geeft de Stichting Triathlon Cuijk aan dat het financieel een lastig verhaal is, vanwege enerzijds de hoge afdrachtskosten van de NTB en anderzijds de nog steeds niet toegekende subsidie van de gemeente. Na afloop van de vierde editie kreeg de organisatie ook veel kritiek op het niet afgesloten fietsparcours. ,,Terechte kritiek overigens. We proberen dit parcours al afgesloten te krijgen vanaf de eerste editie, maar dit blijkt een zo goed als onmogelijke opgave. Dit heeft ons gesterkt in ons besluit. Veiligheid is het belangrijkste item van een triathlon, die kon niet volledig gewaarborgd worden.’’

 

Nu geen doorstart

Achter de schermen is geprobeerd nog dit jaar een doorstart te maken, maar die bleek niet realiseerbaar. ,,Het is met pijn in ons hart, en we willen onze dank en waardering uitspreken voor alle vrijwilligers, deelnemers en toeschouwers, die dit evenement tot een mooie, unieke wedstrijd hebben gemaakt.’’

Al eerder hing het doorgaan van de Cuijkse triathlon aan een zijden draadje. Na de derde editie stopten initiatiefnemer Frank van Hulst en bestuurslid Arno Janssen ermee. Voormalig Hawaii-deelnemer Rob Reuser bleef over en vond twee nieuwe collega’s Kristiaan Kremer en triatleet Jean-Pierre Louvet. Zij leggen nu het bijltje erbij neer. Geen vijfde editie meer. De triathlon werd drie keer gewonnen door Luc Verhamme, vorig jaar waren Dave Rost en Hanneke van Haren de snelsten. Hopelijk volgend jaar terug op de kalender, zoals er dit seizoen ook enkele terugkeren na een jaartje afwezigheid.

Daan Glorie klaarde de klus van 12 marathons

Amper zijn we bekomen van de twaalf marathons, die (voormalig marathonzwemmer en triatleet) Daan Glorie vorig jaar in twaalf maanden aflegde, of er komt er al weer een overheen. Adrian Kostera was zondag toe aan zijn 100e (!) marathon in evenveel dagen. Uiteraard niet allemaal in wedstrijdverband.

Adrian Kostera doet er 100 in 100 dagen

Ging het bij Daan ook om het inzamelen van geld voor onderzoek naar Alzheimer, waar zijn moeder aan lijdt, Adrian deed het puur om te zien wat zijn lichaam aan kon. De triatleet weet in elk geval dat het lopen wel goed zit. In een van zijn laatste 42 kilometers bleef hij zelfs voor het eerst nipt onder de drie uur. Daar kreeg hij zaterdag en zondag wel een terugslag van. Met verzuurde benen legde hij zijn honderdste en laatste af. Zijn traagste van die honderd zat eerder in het schema: 5.49.39 uur. Over de 4248,3 kilometer deed de in Polen geboren Adrian Kostera (33) 420 uur, 11 minuten en 42 (!) seconden. Mooi dat het getal 42 twee keer terugkeert in zijn totaaltijd. Kan haast geen toeval zijn.

Daan ging gemiddeld wel harder (meestal tussen de 2.55 en 3.30 uur), maar deed alles in wedstrijdverband. Kostera was na de begindagen veelal alleen aan het lopen. Later sloten weer wel mensen aan en kwam hij door de zware momenten heen. En op de slotdag liep een hele meute atleten, afkomstig uit zijn Limburgse woonplaats Grubbenvorst maar ook van Poolse afkomst, mee. Zijn conditie is verbeterd, zoveel is zeker. Maar de 100 marathons gingen ook gepaard met blessures aan knie, voet, enkel en been. Het zou misschien allemaal nog te overzien zijn als Adrian geen andere bezigheden had. Maar de geboren Pool moest ook gewoon een volledige werkweek bij zijn werkgever (een boomkwekerij) aan de slag.

Nieuwe uitdagingen voor Poolse Adrian: 100 hele triathlons!

Het lopen laat Adrian voorlopig even voor wat het is. Als triathlonfanaat begint hij nu weer met zwemmen en fietsen, want de volgende doelen zijn al daar. Vijf hele triathlons achtereen in Zwitserland in juli en daarna nog een ultra-race met tien hele triathlons, om uiteindelijk over drie jaar honderd dagen achter elkaar hele triathlons af te leggen. Alleen moet zijn werkgever dan een oogje dicht knijpen, want daar heeft ie dagelijks wel iets langer voor nodig dan drie, vier uur.

Nog even terug naar het begin. Adrian gooide op 9 september 2016 het roer drastisch om. Hij doofde zijn laatste sigaret en nam zich voor iets ‘groots’ te presteren. Hij las in het Guiness Book of Records van een Amerikaan die 50 Ironmans volbracht in 50 dagen. Hij nam zich voor het dubbele te gaan doen. In 2017 liep hij in Etten-Leur zijn eerste marathon. Zwemmen kon hij niet, maar in 2018 voltooide hij wel zijn eerste Ironman in Maastricht. En moe werd hij niet. Het NK 100 in Winschoten draaide hij zelfs met de top mee. Fietsen van Grubbenvorst tot de Zeeuwse kust? Done. Vijf marathons achtereen lopen? In Deventer. Bij het WK double ultra triathlon werd hij vierde. En toen kwam in 2019 dus de zojuist volbrachte missie: 100 marathons in 100 dagen. Een wonderlijk man, deze Adrian. Ooit zal ie in het Guiness Book of Records staan, zoveel lijkt wel zeker.

Han Poppema begonnen aan Twaalftwintig: 12 heles in 12 maanden in 12 provincies

Een derde Nederlander, die we in dit rijtje kunnen noemen is Han Poppema. De triatleet van AV Clytoneus staat aan de vooravond van een uitdaging, die we ook nog niet eerder hoorden namelijk elke maan een hele triathlon doen, steeds in een andere provincie. Nu zijn er wel heles in Flevoland, Friesland, Gelderland, Overijssel en Groningen dit jaar, maar die bedoelt Han niet. Hij doet ze op eigen houtje echter wel steeds in het buitenwater.

 

Op 2 januari begon zijn avontuur in het vrij koude Paterswoldemeer in Groningen. Daar vanaf de achtertuin van zijn vader begon de 51-jarige duursporter aan een avontuur. Het was nog donker, maar een bootje zorgde voor voldoende licht. Han vond het geweldig. ,,Boven het water hing mist, ik zag de ganzen en van de kou merkte ik in mijn surfpak weinig’’, aldus de docent lichamelijke opvoeding. Na het zwemmen een ontbijt en drie kwartier later de 180 kilometer fietsen langs Harkstede en Kardinge en vervolgens die marathon.

 

Nederlandse Stichting Gehandicapt Kind

Tegen acht uur ‘s avonds (na zo’n 13 uur sporten) was Han terug op de atletiekbaan in het Groninger Stadspark. Daar stonden familie, vrienden, maar oo gehandicapte kinderne met hun driewielfietsen hem op te wachten. Han doet de twaalf triathlons namelijk voor de Nederlandse Stichting Gehandicapt Kind (NSGK), die eerder bij het EO-project Rennen voor Twee in de triathlon van Oud Gastel betrokken was. Op 1 februari staat Zuid-Holland op Hans programma. We zijn zeer benieuwd. Overigens wil hij met zijn mega-avontuur ook aangeven dat triathlon een fantastische sport is. Wie zal dat ontkennen? Zijn tocht is te volgen via twaalftwintig.nl

 

De laatste hele doet ie bij zijn club Clytoneus in de provincie Utrecht, begin december dus. Duidelijk is dus wel dat niet Petr Vabrousek en zijn kornuiten afgelopen zondag in Algerije de eersten waren die in 2020 een hele volbrachten. Nee, die eer gaat naar Nederlander Han Poppema: op 3-1-2020 rond 20.00 uur ’s avonds…..

 

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: