Saba Triathlon waar zelfs het zwemmen bergop gaat; Arjans NK RBR Ecuador; Langlaufende triatleten – WTJ 1424

MAANDAG – We hebben best veel lezers vanuit de Overzeese Gebiedsdelen. Alle reden dus om de ontwikkelingen op Aruba (Orta crosstriathlon heeft al 65 aanmeldingen!), Bonaire en Curaçao (Kärcher triathlon in mei) te volgen. Vorig jaar ontdekten we dankzij de Noordhollandse veehouder Erik Coevert ook een triathlon op Saba.

Saba Triathlon: even the swim is uphill

Alleen al de slogan bij deze triathlon maakt nieuwsgierig. The Saba Hell’s Gate Triathlon: Where even the swim is uphill. Echt omhoog gaat het misschien niet, maar de stroming van de Caribische Zee kan rondom het groene eiland grillig zijn. Zouden er in bergachtige gebieden waar ook ter wereld echt triathlons zijn waar je bergop moet zwemmen, zo vroeg ik me af. Klimgeiten komen overigens toch wel aan hun trekken, want na het zwemmen gaat het meteen een 28 procent steile berg op en daarna nog eens een klim van 20 procent. Eigenlijk gaat het hele mountainbike-traject bergopwaarts. De afstand is slechts 7 kilometer maar wel met 650 hoogtemeters op en rondom de Maskerhorne Hill – vulkaan. Lopen idem dito: weer 350 meter omhoog en geen enkel stukje verhard. Nee steile rotspaden, rotsen, boomwortels en meer natuurlijke obstakels. Om niet uit te glijden slinger je als een Tarzan per liaan naar beneden. Een Nederlandse trail is er een vlakke baanwedstrijd bij….

Saba zou het goed doen als Xterra in de ook prachtige natuur, maar wellicht is de organisatie te klein of de middelen ontbreken om aan te sluiten bij het wereldwijde circuit. De dertiende editie van Saba Hell’s Gate Triathlon bracht de voor ons bekende Arubaan Lars Stolk geen geluk. Hij kwam bij het lopen ten val en kneusde zwaar zijn enkel. Hopelijk geen breuk, want Lars heeft nog wat pittige Extreme Tri’s waaronder de Norseman en mogelijk de nieuwe XTri Nepal op zijn programma staan. ,,Maar het is een superwedstrijd. Ik kom beslist terug. Uitstekende organisatie ook.’’

In de uitslagen staan geen nationaliteiten, maar de geboren Utrechter Alwin Hylkema debuteerde met een tweede plaats. De winnaar was net als vorig jaar – toen de triathlon na een aantal jaren stilte weer terugkeerde Gregory Pigeon. Hij deed over de afstanden (ongeveer 1/10e triathlon) 1.44.20 uur, waarmee wel aangetoond hoe zwaar het was. Alwin volgde acht minuten later als twee en Peter Johnson werd derde. Beste vrouw was de française Morgane Triballier in 2.01.30. Tweede werd haar landgenote Celine Verdonck en derde de geboren Friezin, maar inmiddels werkzaam op Saba, Geertrude Hellema. Andere Nederlanders zijn de als zesde gefinishte Marlies Scherrenburg en bij de mannen Jochem de Roos en eilanders Gert van Zanten, Erik van Engelen, Michel de Vree, Niek Hoosemans, Laurens van der Kuil en Frits Bus. De meesten wonen – al dan niet tijdelijk – op Saba of de andere Caribische eilanden. Mooi weer was het, dus wie echt het jaar rond in het hellevuur wil meemaken, gaat voortaan in december naar de Hel van Kasterlee om begin volgend jaar de Hell’s Gate Triathlon te doen.

Ecuadoriaans kampioenschap duathlon met Arjan

Dat we in deze maanden nog veel in het buitenland zitten, is logisch. Zo’n 2700 kilometer zuidwestelijker van Saba ligt Ecuador, het tweede vaderland van Arjan Meesterburrie. Eigenlijk het eerste, want de NRC-correspondent heeft de Ecuadoriaanse nationaliteit. Woont, werkt, leeft en sport er. Gedreven triatleet geworden met al diverse 70.3 IM’s op zak en in september voor het eerst in Nederland actief op het WK Almere. Zondag begon zijn sportjaar met de Ecuadoriaanse kampioenschappen duathlon in Cuenca. Niet per se zijn sport, maar het evenement was 200 meter van zijn huis. Zie dan maar eens weg te blijven. Voor Arjan lag er bovendien een mooie derde plaats bij de masters 40 weg gelegd. Brons, podiumplaats en mooie foto’s voor later. Waar wij – vanwege de triathlon-missen – allemaal om gniffelen, maar Arjan is er mooi mee weg.

Winter World Games met Aart, Stephan en Irene

Terug naar Europa, waar de sneeuw de langlaufers weer aardig in de weer zijn. De afgelopen dagen waren de Winter World Master Games in Innsbruck. Triatleet/langlaufer Aart van de Breevaart Bravenboer legt het uit. ,,Het zijn een soort Olympische Spelen voor amateursporters vanaf 30 jaar, compleet met atletenparade en openingsfeest. Sinds 2010 worden ze elke vijf jaar gehouden. Eerder in Canada en Tsjechië, nu Oostenrijk.Twaalf verschillende wintersporten. Bij het langlaufen zijn negen Nederlanders, waaronder drie triatleten: Stephan van Eijk, Irene Ittmann en ik.’’

Op de eerste dag 12 januari stond de klassieke stijl over 30 km. op het program. Stephan finishte als achtste in 1.55.13 en voor Irene was er zelfs zilver D45 in 2.42.06. Als 70-plusser kreeg Aart de halve afstand voorgeschoteld, hij deed er 1.24.28 uur over. Maandag was Irene weer aan de beurt voor de 7,5 km. klassiek, resulterend in een vijfde plaats D40. Op woensdag 15 januari: 15 km. klassiek. Stephan nu elfde en Irene weer tweede. Aart op de 10 km. achtste M70. Op de voorlaatste dag deden Aart en Stephan samen met Niek Bravenboer (broer Aart) en Wim Ketelaars mee aan de estafette 4×4 kilometer. Jammer genoeg werd Oranje gediskwalificeerd omdat Niek door de finish gleed in plaats van de wisselzone. Het team finishte wel, maar kreeg een DSQ. ,,De langlaufparcoursen zijn loeizwaar rondom Innsbruck. Steile klimmen en afdalingen, hier was vorig jaar het WK langlaufen.’’

Op de slotdag, zaterdag had het bovendien gesneeuwd en dat maakte het parcours alleen maar trager. Sneeuw bestaat immers uit scherpe kristallen. Stephan deed de 30 km. vrije stijl, maar eindigde dit keer in de achterhoede: 22e in 2.16.12 uur. Aart had ook nog een wedstrijd maar het ging mis. ,,Nog voor de wedstrijd begonnen was liep ik naar het langlaufstadion vanaf ons appartement en ging daarbij hard onderuit op een ijsplaat onder de verse sneeuw. Ik smakte op mijn linkerheup en dat leverde te veel pijn op om nog mee te doen aan de 15 km. Jammer, maar wel een mooie ervaring rijker.’’

De komende weken verplaatst het strijdtoneel zich naar de Weissensee, waar onder meer Machiel en Irene Ittmann mee doen aan de wintertriathlon. Vervolgens is het NK langlaufen als vanouds in Sankt Ullrich am Pillersee.

 

 

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: