Meer Challenge Wanaka; Alle Nederlanders; Reactie Tom; Waalwijk gaat door – WTJ 1449

ZATERDAG – De 33-jarige Braden Currie bleef als enige onder de vier uur in Wanaka. Het fietsparcours is zwaarder dan de gemiddelde halve triathlon. We spraken Tom Oosterdijk kort. ,,Ik ga even een paar uur slapen, ben kapot.’’ aldus de snelste agegrouper op een tiende plaats. De negen pro’s voor hem waren niet de geringsten. Australiër Matt Burton en Mike Phillips deelden het podium met Currie (drievoudig Ironman winnaar en vijfde op Hawaii 2018), snelste halve marathonloper Jack Moody eindigde vierde.

Daarna volgden Steve McKenna en Levi Maxwell. De zevende plaats ging naar het trainingsmaatje van Tom in Nieuw-Zeeland, Joe Skipper. De Brit liet wel de snelste fietstijd noteren, maar moest daarvoor de tol betalen op de halve marathon in 1.26 uur. Snelste zwemmer Dylan McNeice kwam als achtste binnen en drie minuten voor Tom was het Australiër Daniel Stein op een negende plaats. Tom bleef de tweede agegrouper 4,5 minuut voor. De tweede Nederlandse man in de wedstrijd was Arthur Gerards, Hij finishe als 99e en negentiende M30.

Radka kan het nog steeds

Ondanks het feit dat ze al jaren met man Brad Down Under woont, blijft Radka Kahlefeldt-Vodickova (35) voor Tsjechië uitkomen. Ze hebben sinds 2018 een dochtertje, maar sinds vorig jaar is Radka weer terug in competitie en meteen de te kloppen vrouw in menig wedstrijd. In Wanaka won ze opnieuw, terwijl Hannah Wells toch geducht tegenstand bood. Het duel om brons tussen Meredith Kessler en Rebecca Clarke werd in het voordeel van de eerste beslecht. Eén Nederlandse triatlete aan het vertrek. Marja Captijn, toevallig ook 99e in het vrouwenklassement, maar ook negende F45.

Tom vertelt

Zaterdagavond hebben we opnieuw contact met Tom Oosterdijk. Hij is weer het mannetje en heeft tijd wat meer te vertellen. ,,Ik koos voor Wanaka als ideale aanloop naar de Ironman Taupo over drie weken. Morgen vertrek ik naar Christchurch waar we verder trainen met Joe Skipper en Dylan McNeice en Mike Phillips. De laatste twee wonen daar.’’

Omstandigheden prima

De omstandigheden waren volgens Tom prima te doen. Hij is nu meer dan een week in Wanaka. ,,Ik merk nog wel dat de jetlag lichtelijk aanwezig is en de temperatuuromslag van – toen nog – 4 graden naar 25 hier is vrij heftig.’’ Het zwemmen kon we beter, maar hij merkte wel een enorme slag te hebben gemaakt op dat onderdeel. ,,Ik pakte alleen de verkeerde voeten. 27 minuten 45 seconden of zo gezwommen. Op het fietsonderdeel ging ik met de besten mee. 1.21 uur inclusief mechanische pech, de besten kwamen tot 1.18 uur. Na 70 kilometer trilden mijn kettingbladen los. Daarna schakelde ik voor een steile heuvel, waarbij de ketting tussen de bladen muurvast kwam te zitten. Afstappen en los zien te krijgen. Het smeer zat over mijn hele gezicht.’’

Het fietsparcours werkte niet echt mee. ,,In hoogtemeters was het 1100 meter. En geen glad en strak wegdek, zoals we dat in Nederland kennen.’’ De halve marathon daarna ging volgens Tom zoals hij had gehoopt. ,,Het loopparcours is zo ongelofelijk zwaar. De eerste 14 kilometer is trails, omhoog en omlaag. Daarna een extreem grote klim en dan de laatste zeven kilometer asfalt. Langer dan een halve marathon ook: 21,8 kilometer, ook het fietsen is langer. Maar by far het mooiste loopparcours. De natuur waar je doorheen loopt, een soort bospaadje van een halve meter breed langs een blauw, kraakhelder riviertje. Beeld je het decor van The Lord of The Rings-films in en je snapt dat ik genoot.’’ Dat Braden Currie won, snapt Tom wel. ,,Het is zijn hometown, hij kan de wegen en paadjes dromen!’’

Waalwijk gaat nog gewoon door

Terwijl de storm hier al weer een beetje opsteekt, vreest de organisatie van de crossduathlon in Waalwijk nog niets. Roos Schoonderbeek van de organisatie meldde ons vandaag: ,,het ergste blijft ons hier bespaard lijkt het. Dus wij gaan zondag gewoon lekker spelen in de modder.’’ Dat is goed nieuws. We zitten niet wekelijks op een storm beginnend met een andere letter te wachten en al helemaal niet op afgelastingen van wedstrijden.

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: