Immuun zijn voor virus; Spaanse toestanden op Mallorca; Donald probeert thuis te komen – WTJ 1486

DINSDAG – Blijven we dagelijkse berichten maken, zo vroegen Ruud en ik ons af. Het antwoord zat eigenlijk al in onze mailboxen of in de messengers, die we ook maandag weer ontvingen. Ja dus, want ook zonder wedstrijden komt er haast onafgebroken triathlonnieuws binnen.

En als het nieuws er eens niet is, dan blikken we gewoon een keer terug. Of werken we onze atletenbestanden en lijstjes bij, want daar is altijd wel ‘werk’ mee gemoeid. Het komt er vaak niet van om juist die onderdelen van Trikipedia te bewerken. Het is te veel waan van de dag. De snelheid van week in week uit alles willen volgen en delen met een gelukkig snelgroeiend lezersvolkje valt een beetje weg. En dat is helemaal niet verkeerd. Onthaasten kan in deze snelle maatschappij kennelijk alleen nog als een ogenschijnlijk nietig virusje zich meester van ons maakt. We krijgen het vrijwel allemaal, zo sprak premier Rutte vanavond. Dat klinkt heftiger dan het is, sterker nog: ik sta er niet van te kijken dat de drie dagen snotteren en stevig hoesten van anderhalve week geleden ‘mijn longvirus’ reeds was. Brabant was er bijzonder vatbaar voor en ten tijde van carnaval leek er nog geen vuiltje aan de lucht. Ben ik daarmee immuun voor corona? Nee, zeker niet. Alert blijven. En vooral: een beetje op elkaar letten, zoals Rutte het treffend aangaf.

Triathlongroep op Mallorca

Vanmiddag hadden we (op afstand) contact met de grote groep Nederlandse triatleten op Mallorca. Natuurlijk houden ze het thuisfront goed op de hoogte, nadat duidelijk werd dat Spanje voor de lockdown ging. Was het ophet EK Punta Umbria allemaal nog ‘pais en vree’ in het land, nu gaat het in sneltreinvaart Italië achterna. Bij Spanje horen ook de Balearen, dus ook daar de nodige restricties. Tanya ten Velden deed al uit de doeken hoe de omslag ineens daar was.

Verplaatsen van hotel en in de nieuwe accommodatie vrijwel gelijk te horen krijgen dat buiten de hotels ‘verboden terrein’ wordt verklaard. Vervelend, maar de Nederlandse ploeg maakte van de nood een deugd. Trainers en atleten hielden de moed erin, pepten elkaar op en relativeerden ook. Dat laatste is belangrijk. ,,Sport is de belangrijkste bijzaak in het leven’’, zeiden Kees Jansma en Bert Flier ooit. En zo moeten we het blijven zien. Afgezet tegen de vele slachtoffers die deze pandemie nu eist, is de vrijwel lege wedstrijdkalender niet het eind van de wereld.

 

Paniek was er nooit, hooguit bezorgdheid over een veilige terugkeer naar Nederland. Veel sneller nog dan in ons land volgden de ontwikkelingen zich in Spanje in razend tempo op. Het waren overigens niet de atleten, die zich daar druk over hoefden te maken. Zij maakten zondag nog een lange fietstraining, Youri Keulen meldde zich op het vliegveld van Las Palmas en hij vloog als eerste huiswaarts. De maatregelen werden maandag strenger. Eén geluk voor de 40-koppige (!) ploeg: de binnentuin van het hotel had een goed zwembad. Daar kon getraind worden, ook met de lockdown. Tot de Spaanse Guardia Civil de mogelijkheden nóg meer inperkte en de bewegingsvrijheid beperkt werd tot de hotelkamers met uitzondering van de maaltijden.

Joey vermaakt zich prima in hotel

Behalve met Tanya, Marije, Armand en anderen hadden we ook een gesprek met Joey van ’t Verlaat. Hij zegt dat de stemming te allen tijde goed bleef. ,,We hebben maandag uitgebreid ontbeten, daarna wat stretch-oefeningen gecombineerd met wat mindfulness training. We bedachten om de beurt een oefening. Intussen vonden anderen een balletje en dat gaf aanleiding voor een mini-voetbaltoernooi bij de hotelbar.’’

Joey bracht de tijd verder door met films kijken, ‘de gang onveilig maken’en wat spelletjes spelen. ,,We vermaken ons prima. Iets te fanatiek met spelletjes ’30 seconds’ en verstoppertje spelen in het hotel, maar ja we zijn allemaal topsporters hè.’’ Hoogtepunt van de maandag was de pubquiz, die gewonnen werd door het team van Joey. ,,We hadden een sterk kwartet met Aniek Mars, Marije Hijman en de enige echte Sander Berk. Vijf punten voorsprong op de rest! Het ging over bekende rugnummers, zoals Cruijff met 14, Maradona met 10, het ging over afkortingen zoals waar staat ITU voor en bekende gebouwen zoals de Empire State Building. Tot slot kregen we geblurde foto’s van afgelopen week en moesten we raden wie wie was.’’

Dinsdag en woensdag is het zaak voor de hele ploeg om terug te kunnen vliegen naar Nederland. Menno en Marco gingen hen al  voor, omdat zij eigenlijk vanuit Mallorca door hadden gevlogen naar Quarteira. Maar ook dat is een afgeblazen wedstrijd.

New Plymouth was eerst bedroefd daarna begripvol

Bij de organisatie van de World Cup New Plymouth was het even slikken dat de ITU een algehele maatregel had afgekondigd. Qua besmettingen is het nog rustig in Nieuw-Zeeland (8). In tweede instantie begreep de organisatie ook wel dat buitenlandse triatleten nauwelijks nog tot in Nieuw-Zeeland kunnen geraken, dus van een open strijd kon geen sprake meer zijn. Exit dus ook New Plymouth, toch wel een klassiekertje onder de triathlons.

Donald Hillebregt deed er graag mee en had die plannen eigenlijk weer. Na zijn race in Mooloolaba was hij zelfs al doorgereisd naar New Plymouth. Inmiddels doet hij z’n best een vlucht te vinden, die hem terugbrengt naar Nederland. ,,Afgelopen weekend was het risico groot dat ik ergens vast kwam te zitten. Dan is het nu even veilig in Nieuw-Zeeland. Hier verspreid het virus zich nog niet zo snel, Maar wel belangrijk om snel terug te komen voordat de vliegtuigmaatschappijen omvallen.’’

Ook Rani Skrabanja is nog Down Under. Lotte Wilms is terug naar Australië, Quinty Schoens naar Limburg. Donald zegt drie opties uitgezocht te hebben. De eerste is via Dubai, de tweede via Singapore, de derde via Amerika. ,,Vanaf zondag zou ik daar langs kunnen. Het is allemaal nogal onwerkelijk, maar ja: wie heeft nu ooit eerder een dergelijke pandemie meegemaakt?’’

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *