Fairplay in e-sports; Kritiek op uitstel Hawaii; Hellas e-team; Faris; Wieke; Lente Estafette – WTJ 1523

ZONDAG – Je hebt er altijd sporters tussen, die enige bevestiging nodig hebben. Dat ze hoog in een uitslag staan of een snel Strava-rondje hebben gereden. Niks mis mee. Zij zijn het ook, die nu graag mee doen aan de Zwift Races of het Ironman VR-programma. Zo komen we hun namen toch nog tegen in de uitslagenrubrieken.

Dat het in de e-Sport nog niet helemaal vlekkeloos verloopt, hebben we kunnen zien. Vals spelen is van alle tijden, dus ook in de virtuele confrontaties zijn altijd wel lieden, die de boel proberen te flessen. Dat is in de thuisisolatie (zonder dat een tegenstander het ziet) veel gemakkelijker dan in een echte koers. Andrew Messick van Ironman constateerde onlangs dat een aantal triatleten hun speed op de pedalen ontleenden aan het feit dat ze hun VR-programma instelden op een hoge Alpentop en vervolgens naar beden suisden. Ja, zo kan ik het ook.

18000 atleten in VR-Ironman

Maar Messick is zelf ook debet aan te fanatieke triatleten. Er staan immers slots voor de WK’s op het spel. Dat maakt het niet zo maar een spelletje meer, nee dan wordt bloedserieus op de rollers geragd en de loopband versleten. Zo’n 18.000 triatleten hebben zich voor de VR-races gemeld, dat zegt genoeg. Overigens is in de nieuwe regelgeving de loopband niet meer toegestaan. Hoe het precies wel moet? Daar heeft deze digibeet geen enkele notie van.

Ironman heeft dus wat nieuwe, strengere regels bedacht. De wedstrijden moeten binnen een half etmaal worden afgewerkt, dus niet het hele weekend. Het moet non-stop gebeuren en er komt een nieuw platform voor het fietsparcours. Nu maar hopen dat het allemaal wat eerlijker verloopt en – nog belangrijker – de beste triatleten op de wereldkampioenschappen in Kona en Taupo uitkomen. Wanneer dat dan ook moge zijn. Half mei komt de Ironman Group met nieuwe berichten. Voor wat het waard is, want zekerheden in de wereld anno 2020 zijn schaars geworden.

Frodo: geen twee WK’s in 1 jaar!

Wat wel opvalt is dat elke uitgestelde datum ook weer tot kritiek leidt. Dat ervaart ook Hawaii. Messick verkondigde al eens dat februari 2021 een mooi – historisch verantwoord – uitstelmoment kon zijn, maar Europese toppers als Patrick Lange en Jan Frodeno hebben al geroepen dat ze zich in een winter op het noordelijk halfrond niet goed kunnen voorbereiden op een dergelijke Ironman. Tja, in de periode 1978-1982 kwamen er nauwelijks Europeanen naar Kona. Dat ligt nu wel anders. Frodeno vindt het bovendien niet goed dat er in hetzelfde jaar zowel in februari als oktober een wereldtitelstrijd wordt gehouden.

Watertemperatuur

Het doet denken aan de kritiek die Extra Leisure kreeg toen de 70.3 Ironman West-Friesland werd opgeschoven naar het eerste oktoberweekend. Meteen bibberende geluiden van atleten, die de water- of buitentemperatuur vreesden. Maar als niks meer zeker is in de coronawereld, dan ook het weer niet. Bovendien is het met triathlon net als met een televisietoestel. Op de laatste zit een knop, voor het eerste geldt: je mag mee doen, het hoeft niet!

Zwift en Hellas

Overigens is ook Zwift gaan sleutelen aan de techniek. Desalniettemin laten wij van Trikipedia de resultaten van deze online wielerwedstrijdjes een beetje los, met alle respect voor alle inspanningen van de deelnemers. Het is goed dat sporters op deze manier competitie op zoeken en gemotiveerd blijven tot het moment dat we ‘weer de wei in mogen’, maar journalistiek moeten we er niet al te veel waarde aan hechten. Misschien zijn we wat sceptisch over de Zwifts/VR’s, maar laat dat jullie plezier eraan niet vergallen. Zo is het Hellas Triathlon E-Racing Team vol overgave in de WTRL Team Time Trail gestapt. Een ploegentijdrit dus, waarin Hellas 1 (met Daan de Groot, Yennick Wolthuizen, Jelle Lugten, Juul van de Kruijs, Peter Res, Arie Nimberg, Sybe van de Bos en Richard Bartels) een vijfde plaats behaalden in het ETU-klassement met alle Europese ploegen. Wereldwijd staan ze 45e. Zijn we toch weer uitslagen aan het verwerken…..

Faris maakt het wel bont

Dat al die corona tot irritaties – groot en klein – leidt, snappen we ook. Iedereen snakt naar het moment waarop je weer vrijelijk mag rondlopen. En een regering is dan de gebeten hond, die bepalen immers wat wel/niet mag. En dat zijn we 75 jaar na de laatste bezetting niet meer gewend. Toch maakt Faris Al-Sultan het wel erg bont met zijn vergelijkingen met ‘gehoorzaamheid aan de leider’. Zulke controversiële uitspraken liggen bij onze oosterburen allicht zeer gevoelig. Zonder het hele verhaal op te hangen, krijg ik toch het idee dat de bondscoach van de Duitse Triathlon Bond hier en daar de plank misslaat. Behalve dan dat hij gelijk heeft in zijn weerwoord richting de bond: gelukkig is er nog vrijheid van meningsuiting.

Faris Al-Sultan, Ironman 70.3 Austria 2012 in St. Poelten

Leuk al die uitslagen en memories

We eindigen positief. Jullie reacties op de oude uitslagen (via social media of per mail) zijn grandioos. Wim de Bie zei ooit: Wie het heden beoordeelt moet over voldoende verleden beschikken. Triathlon heeft nog geen groot verleden, maar het is de moeite waard om er in deze tijd aan herinnerd te worden, zo blijkt uit jullie verhalen. Intussen zijn we zelfs voorzien van uitslagen van triathlons waar ook wij nog nooit van hadden gehoord. Als ik nu tel, komen we aan 553 verschillende plaatsen in Nederland waar triathlons, duathlons of zwemlopen zijn gehouden tussen 1981 en nu.

Hall of Fame met Wieke

Ook de Hall of Fame wordt gewaardeerd. Het was erg leuk om weer met Wieke Hoogzaad in contact te komen. Ze is wel niet meer zo nadrukkelijk in beeld binnen onze sport, maar daarom niet minder enthousiast. Met de letter H hadden we natuurlijk ook Frank Heldoorn of Irma Heeren kunnen nemen. Geen nood, zij komen – hoe dan ook – een keer aan bod in de Hall of Fame. Omdat we, sinds corona, nu eenmaal wekelijks volgens het alfabet één atleet onder de loep nemen, moeten we soms keuzes maken. Voor de I stond Machiel Ittmann. Machiel is weliswaar al opgenomen in de Hall of Fame, maar zijn prestatielijst was slechts het topje van de ijsberg. Komende week gaan we die lijst aanvullen. En daarna volgen Eva Janssen en – jawel – Henri Kiens.

Soest Lente Estafette is leuk alternatief

Tussen alle online sportbeoefening door had Jan Stehouwer een mooi ‘real life’-alternatief bedacht: de Triathlon Soest Lente Estafette. Zoals jullie weten was dit het weekend waarin de Pyramide duathlon zou transformeren tot Pyramide Off Road Festival (inlcusief crosstriathlon). Het mocht niet zo zijn. Het concept was als volgt. Een estafette fietsen of lopen van adres naar adres. Wie het estafettestokje thuis krijgt, ziet een lijst met adressen van teamgenoten en een potlood. De ontvanger mag zelf kiezen naar wie hij/zij het stokje doorgeeft. Dan loopt of fietst de deelnemer op een zelf gekozen moment naar het volgende adres (dat mag via een lange route) en schrijft daar de eigen naam op de lijst en ook hoeveel kilometer nodig was om er te komen. Ter plaatse wordt een praatje gemaakt met de volgende deelnemer. Op anderhalve meter afstand uiteraard.

 

Eindpunt is het huisadres van Jan zelf. Elk team komt aan minimaal 200 kilometer. De winnaar is het team dat de meeste kilometers heeft afgelegd minus het aantal uren dat een team erover doet. Hardlopen in plaats van fietsen loont, want die kilometers worden met 3 vermenigvuldigd. We hebben begrepen dat de Soester teams (ook hier met Machiel Ittmann in de gelederen) bloedfanatiek dit alternatief hebben aangegrepen. Leuk toch?

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *