Knap hoe organisaties elkaar wereldwijd helpen; Dolfijn wint ETU-races; EDO Sports – WTJ 1537

VRIJDAG – Een knap staaltje mondiale samenwerking. Zo mogen we de caroussel, die ITU, NTB, Australische en Spaanse triathlonbonden en de respectievelijke organisatoren in gang hebben gezet toch wel noemen. Het verklaart waarschijnlijk ook waarom Challenge Almere-Amsterdam rijkelijk lang gewacht heeft met mededelingen naar buiten toe.

Dat is misschien vervelend voor de triatleet, die toewerkt naar een groot evenement als het WK Multi Sport Festival. Maar tegen het licht va de best ingewikkelde puzzel om drie WK’s alle drie een jaartje op te schuiven, is de radiostilte vanuit de Flevopolder wel te begrijpen. Zo ook het embargo tot 21 uur donderdagavond. Voor de traditionele media te laat om de krant dan nog ‘open te breken’, zoals dat zo mooi heet. Online maakt het weinig verschil, daar waren in de loop van de avond al heel wat reacties op te tekenen.

Organisaties passen puzzlestukken in elkaar

Uit het persbericht lieten we de citaten van organisator Richard Belderok en ITU-president Marisol Casado naar voren komen. Op de ITU-site komen ook de andere organisatoren aan het woord. Dave Beeche van Townsville bijvoorbeeld. Deze Australiër is overigens wars van hokjesgeest. Zo organiseert hij niet alleen het WK Multi Sport Festival in Townsville (2022 dus), hij is ook Ironman senior  vice-president en managing director Triathlon Oceania. Beeche spreekt van een teleurstellende, maar begrijpelijk doorschuifplan. ,,Het was voor de lokale organisatie een zeer zware beslissing, maar voor de lange termijn en de continuïteit va dit schitterend evenement de enige juiste.’’

 

En ook overheidsvertegenwoordiger Vicente Mari van Ibiza deed een duit in het zakje. ,,Wij geloven zeker dat Ibiza een veilige bestemming is, maar we begrijpen dat een evenement als dit alleen kan als we er een waar sportfeest van kunnen maken. Gezien de omstandigheden nemen wij de uitdaging om ons WK een jaar uit te stellen graag aan. Daarmee krijgen de andere organisatoren ook de kant hun WK’s een succes te laten worden. Dit is de beste oplossing om de crisis te overwinnen en terug te keren met een nog beter evenement.

 

De ITU brengt daarnaast haar dank over aan de Spaanse organisatoren uit Soria voor het aanpassen op de kalender van het door hen te organiseren EK Multisport, opdat het niet botst met Almere of Ibiza.

WK Viborg naar herfst 2021

Hebben de triatleten nog een kans om alsnog (in kleinere vorm) mee te doen aan de 40e (!) triathlon in Almere, voor de duatleten zijn de druiven zuur. Want tegelijk met het afblazen van het WK Almere vervalt voor dit jaar ook het WK Powerman/Run-bike-run  in het Deense Viborg. Aanvankelijk leek een datum in oktober gevonden, maar omdat ook dan waarschijnlijk nog veel reisrestricties van kracht zijn,veel atleten het ook niet prettig vinden om te vliegen/reizen, gaat ook dit WK naar volgend jaar. Een exacte datum is nog niet bekend. Waarschijnlijk najaar 2021.

ETU Virtual Ploegentijdrit competitie gewonnen door Dolfijn

Naast de Zwift Series en de VR Ironman Races (waar nu serieus tickets voor het WK te verdienen raken) was er de voorbije weken ook de ETU Virtual Team Time Trial Competition. En aan die laatste deden juist wel heel veel Nederlanders mee. Na vier wedstrijden in mei werd vandaag de balans opgemaakt en was er grote vreugde bij de Dolfijn dames. De Amsterdamse formatie won drie van de vier races. In het eindklassement bleven de Dolfijners twee Russische ploegen (TriChat Pirozhochki en David Warden Coaching) voor.

 

Bij de mannen wonnen de Berlin Hot Cranks. Het Italiaanse PPR eindigde tweede en vervolgens was het de beurt aan Hellas Utrecht en de mannelijke squadron van De Dolfijn. Verder werd Hellas 2 achtste, het Amsterdamse ASU’11 negentiende, Rogelli TriMates 20e en TriFriends 27e. De Dolfijn had nog twee teams in de virtuele ploegentijdritten, ook EDO Sports en Aloha deden een enkele keer mee.

In Maastricht was het weer ‘blij sporten’

EDOSports had echter ook druk met haar eigen wedstrijdjes. Ook vorig weekeinde nog, het laatste van de serieuze lockdown. In Maastricht deden zo’n 20 atleten mee aan een sprint of OD. Laatstejaars senior Martijn Smits zwom en liep snel genoeg om tijdritkanon Koen van Putten te verslaan. Beiden zouden dit jaar 1e Divisie ‘spelen’ voor het Limburgse topteam. Dat was op zaterdag, zondag ging Mo Masso daar op zijn beurt nog even overheen. De Syrische Nederlander verkeert in topvorm, zo schreven we eerder al. Bij de vrouwen een mooie battle met de zusjes Anna en Tessa Witteveen en Astrid van Cauwelaert. Tessa is bijna terug, een jaar na haar bovenbeenbreuk! Eindelijk kon ze weer zwemmen en fietsen. Edo was na afloop weer een tevreden coach: ,,Naast toppers hadden we ook enkele debuterende triatleten en vooral een goede sfeer en blije gezichten bij de atleten die eindelijk weer eens los konden.’’

Als sporters blij zijn, worden wij volgers ook blij. Bovendien levert het ook weer eens wat fraaie buitenfoto’s op, daar kan toch geen virtueel plaatje tegenop! Unaniem vonden we de ligusterhaag ‘s werelds mooiste parc-ferme ooit. Daarom is dat ook de featurefoto geworden!

In Limburg zijn ze toch al lekker bezig, zo lazen we eerder vandaag. Het coronaproof parcours van 70.3 IM West-Friesland, de op handen zijnde verschuiving van de 5150 Maastricht. Het lijkt allemaal goed te komen.

Mooier kunnen we het Pinksterweekend niet beginnen, dachten wij zo. Fijne dagen!

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: