Interview Martin Breedijk (2): ‘Tot vaccin verwacht ik vooral nationale wedstrijden’ – WTJ 1540

DINSDAG – Negen jaar bestuurswerk voor de NTB zitten er bijna op voor Martin Breedijk. Voorzichtig vroegen we Martin of hij tussen het stuc- en schilderwerk aan zijn nieuwe huis een beetje tijd vrij kon maken voor een interview. Dat kon hij. Sterker nog, Martin ging er eens goed voor zitten om uitgebreid terug te blikken en vooruit te kijken in de sport, die hem zoveel bracht. Zo uitgebreid zelfs, dat we het interview in twee delen brengen. Vandaag deel 2.

*****************************

Je noemt op Facebook als hoogtepunten van de voorbije jaren de Paralympics in Rio, het WK Rotterdam en het EK Weert. Je staat bekend om de vele anekdotes rondom evenementen. Heb je er van deze drie ook eentje, waar we misschien als toeschouwer geen weet van hebben?

,,Omdat Rio vrij duur was om naar toe te reizen hadden we als bestuur eerst besloten dat er bij zowel de OS als de PS maar één bestuurslid van ons bestuur aanwezig zou zijn. Dit om wel onze sporters te steunen en te laten zien dat wij als bond achter ze staan maar ook om zorgvuldig met de beschikbare financiële middelen om te gaan. Pas daarna is in gezamenlijkheid besloten dat ik naar de PS zou gaan.

Daar werd ik opeens gebeld door Rita van Driel, het Nederlandse IPC-lid die ik via mijn werk ook ken. Zij gaf aan dat prinses Margriet graag naar de wedstrijd van Jetze en Geert wilde kijken en of ik dan samen met haar de prinses wilde begeleiden omdat ik veel meer van triathlon weet dan Rita. En zo kwam het dat ik opeens, omringd door bewakers, echt overal mocht komen die dag. Ik had wel een accreditatie met alle nummers voor toegang, maar een koninklijke titel geeft nog veel meer toegang.

Prinses Margriet is echt een hele aardige vrouw die zich al jaren inzet voor aangepast sporten in het algemeen en de Paralympische Spelen in het bijzonder, en al vrij snel was ik mijn zenuwen kwijt, helemaal toen bleek dat mijn dochter bij haar kleindochter in de klas zat. Pas na een tijdje had ik in de gaten dat er steeds allemaal camera’s mee liepen. Navraag bij Rita van Driel leerde mij dat dit werd gedaan voor het Paralympische journaal. En zo was ik dus opeens met naam en toenaam op de tv in Nederland, zo bleek al snel uit allerlei WhatsAppjes. Waaronder de opmerking: “Weet jij dat je op televisie op de rug van de prinses staat te tikken”. Misschien toch iets van mijn ‘rebelse karakter’ behouden? Rita van Driel heeft mij verzekerd dat de prinses dit juist prettig vond. Wat mijn oma er van zou hebben gevonden, als ze nog had geleefd, kan ik mij ook indenken.”

Wat laat Martin Breedijk achter bij de NTB? Waar wil je later nog best aan herinnerd worden in die bestuursrol?

,,Wat ik bij de NTB achterlaat kun je denk ik het beste aan anderen vragen, ik vind dat lastig om van mijzelf te zeggen. Ik heb mij altijd met de volle 100% inzet, passie en betrokkenheid hard gemaakt voor onze sport in het algemeen en de NTB in het bijzonder. Ik hoop dat mensen mij ook zo zullen herinneren. Binnen mijn aandachtsgebieden heb ik internationaal de laatste jaren geprobeerd om ‘onze stem’ goed te vertegenwoordigen, alert te zijn op kansen en daar waar mogelijk ons land te ‘helpen’.

Zo was ik bestuurslid bij de stemming over het EK voor Weert. Weert was niet de enige kandidaat en ze hadden een heel traject van een aantal jaren achter de rug. Maar de tegenkandidaat had ook een landgenoot in het bestuur en het was toen echt wel handig dat ik er ook was en heb voorgesteld dat we allebei de vergadering zouden verlaten en niet zouden meestemmen.
Als NTB-bestuur waren we vooral een team, we hebben echt wel discussies gehad en we waren het niet altijd met elkaar eens, maar die discussie leidde denk ik wel altijd tot de beste beslissing.”

Je blijft ETU-bestuurder, blijft assessor bij de NTB-opleidingen, werkt gewoon door op de Hogeschool van Amsterdam en zit middenin een verbouwing van jullie nieuwe huis, bovendien ben je een familyman. Je trainde trouwens ook nog voor je terugkeer op de halve afstand, namelijk de 70.3 IM West-Friesland. Ik wist wel dat triatleten veel aankunnen, maar waar haal jij die energie vandaan?

,,Ik ben, met mijn achtergrond als docent LO, al jaren betrokken bij de opleidingen van de NTB. Zo heb ik ooit samen met Machiel Ittmann het onderdeel fietsen herschreven en hebben we daarvoor ook workshops gegeven. Ook toen ik bestuurder werd ben ik bij de opleidingen betrokken gebleven, waarbij ik wel toestemming heb gevraagd aan het bestuur. Dat heb ik expliciet gedaan omdat ik Good Governance belangrijk vind en als bestuurder was ik dan ook verantwoordelijk voor mijn rol binnen de opleidingen, daarom is dat goed vastgelegd.

De laatste jaren ben ik dus assesor bij de PvB’s (Proeve van Bekwaamheid), zeg maar beoordelaar bij de examens. Ik vind dat ook heel belangrijk omdat goede trainers zorgen voor verantwoorde en plezierige trainingen en daarmee gezonde clubs. Vooral op niveau 3 zijn dat trainers die op de juiste wijze mensen weten aan te spreken, te steunen en te stimuleren. Een van mijn stokpaardjes is daarbij dat de langzame baan niet bestaat, die zitten thuis op de bank. Bij een club heb je de snelle en de hele snelle baan.

En hoe ik dat alles combineer vraag ik mij de laatste weken ook wel eens af. Het klopt dat ik net verhuisd ben, ik woon nu op één van de mooiste plekken van Nederland (Driehuis) met het Nationaal park Kennemerland als mijn nieuwe trainingsgebied. Alleen heb ik de afgelopen weken helemaal niet meer getraind, als IM West-Friesland was doorgegaan was voor het mij de uitdaging geworden om te finishen.

Ik heb inderdaad gewerkt, geklust, elke maandag ETU-bestuursvergadering, NTB-zaken enzovoorts. Er zijn echt dagen geweest dat ik vermoeider was dan na de finish van een hele triathlon. Ik ben zelfs een keer tijdens een online ETU-vergadering in slaap gevallen achter de pc. Gelukkig weten zij dat ik het nu even heel druk heb en ik straks weer meer aandacht aan de ETU kan geven. Sinds we echt over zijn en ik ook niet meer heen en weer reis tussen Driehuis en Amsterdam probeer ik het sporten ook weer op te pakken, binnenkort ga ik ook eens kennismaken bij IZGS-triathlonclub.

Voor de rest kijk ik eigenlijk nauwelijks tv, dat scheelt heel veel tijd, heb ik sporten echt nodig en heb ik een vrouw die dat ook prima vindt. Dus laat maar komen die IM West-Friesland met de ‘bestuursbattle’ tussen Patrick, Job en mij. En nu ik geen NTB-bestuurslid meer ben ga ik natuurlijk tijd overhouden, hoewel het gevaar altijd op de loer ligt dat ik denk: “O, dat kan ik nu wel gaan doen”. Ene Wim van de Broek begon al te suggereren dat er hier in de omgeving wel een triathlon kon komen. De triathlon van Spaarnwoude was overigens de eerste waar ik als recreant in de top-10 eindigde overigens.”

Het is coronatijd, veel zaken liggen (nog) stil. Videobellen, digitaal vergaderen, maar nog geen wedstrijden. Hoe komt onze sport uit de coronacrisis te voorschijn en voorzie jij wezenlijke veranderingen als we straks weer aan de bak mogen met deelnemen en organiseren van evenementen?

,,Ja dat is een goede vraag die iedereen bezighoudt. De ITU heeft inmiddels allerlei richtlijnen opgesteld voor COVID-19 “proof” wedstrijden en ik denk dat dat ook wel kan. Denk aan gespreide aanmeldingen, briefing online, rolling-starts en ga zo maar door. De grote vraag zal zijn hoe het reizen zal gaan en gaan in 2021 de Spelen door. Ik heb geen antwoord daarop en ik denk niemand. Laten we hopen dat er tegen die tijd een vaccin zal zijn. Tot die tijd zullen we vast al wel weer wedstrijden kunnen gaan doen maar echt wel anders dan we gewend waren en vooral met nationale atleten.”

Marisol Casado begon ooit bij de ETU, later ITU en inmiddels is ze ook IOC-lid. Heeft Martin Breedijk ook soortgelijke ambities om dan toch maar de Olympische Spelen van 2032 naar jouw Amsterdam te halen?

,,Als ik al ambities op Olympisch niveau zou hebben dan gaan die vooral richting IPC, ik ben een groot supporter van aangepast sporten omdat ik denk dat sport veel meer kan beteken voor mensen met een beperking. De ITU zou misschien wel een mooie volgende stap zijn, in 2020 zijn er weer verkiezingen. En ja, dat is een diplomatiek antwoord dat ik heb leren geven.”

Tot slot: welke vraag had je nog verwacht en wat is daarop het antwoord?

,,Goh wat een gemene vraag; die vraag stel ik als assessor ook altijd. Misschien wat mijn mooiste triathlon herinnering is? En dat is ook een hele lastige want dat zijn er zo veel. Stein, Almere, Zürich, Hawaii enzovoorts. Misschien is het wel mijn eerste overwinning op Vlieland. Met alle triatleten op de boot er heen, kamperen in een tent op Stortemelk en dan ontdekken dat je een sub 33-er kan lopen op de afsluitende 10 waarbij ik de laatste 2 minuten echt heel diep ben gegaan.

Of toch de Bosbaantriathlon een paar jaar geleden, waar ik voor het eerst weer een triathlon deed nadat de chirurg een jaar daarvoor had gezegd dat hij niet wist of ik ooit nog zou kunnen fietsen of hardlopen nadat ik met een enorme dikke knie van het vocht uit Spanje was teruggekomen omdat er een stukje kraakbeen achter mijn knieschijf was afgebroken. Ja, het was de Bosbaan: daar wist ik echt hoe belangrijk triathlon voor mij is en wat een mooie sport wij toch hebben.”

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *