Hoe speakeren in het nieuwe normaal; IM knokt tegen racisme; Guernsey heeft race – WTJ 1542

VRIJDAG/ZATERDAG – Gekscherend plaatste ik een paar weken terug op Facebook een foto van een speaker uit de jaren dertig vorige eeuw. De man bediende zich van een enorme toeter en kon zich zo verstaanbaar maken bij het publiek rondom de wielerbaan. Mijn eigen FB-pagina neem ik veelal met een korreltje zout. Er zijn al genoeg ernstige zaken in het leven en ik ga al helemaal niet mee in de nationale discussies hoe snel ‘de wereld weer open moet’. Dat moet de stembus eens in de vier jaar maar uitwijzen.

Terug naar de speakers. Toch wel een apart ras natuurlijk. Op de mooiste plekken van een triathlon mogen wij verbaal delen wat we zien. Het pubiek ziet dat ook natuurlijk, daar geen misverstand over. Daarom hebben wij speakers net dat beetje extra info, waar de kijker/volger weer wat aan heeft. Natuurlijk doen we het ook in grote mate voor de atleten zelf. Het zinnetje You Are An Ironman heeft zoveel magie, dat mensen spontaan gaan trainen voor de hele triathlon. Dus wee de gebeente dat het niet uitgesproken wordt. En verder tover je natuurlijk al snel een glimlach op vermoeide gelaten, als die bevrijdende finish daar is.


Publieksfunctie
Maar we hebben ook wel degelijk een publieksfunctie. Het grootste deel van een wedstrijddag staan we bij de finish om het wachtende publiek te vermaken. En daar wringt ‘m straks de schoen. Want bij terugkeer van de eerste wedstrijden lijkt het er nog niet op dat publiek/aanhang welkom is. En wat moet je dan met een speaker, die toch ook deels sfeermaker is?
Natuurlijk moet ik mezelf hier niet uit de etalage zetten, maar als we voorzichtig kunnen opstarten op 1 september, is het misschien niet verstandig om met mijn enorme toeter naar de triathlons af te reizen. Veel beter lijkt me om wedstrijden – zoals Zwift dat nu ook doet – via livestream te laten zien. Zo kan iedereen thuis toch alvast de tri- en duathlons meebeleven zonder dat er grote druktes ontstaan. De grote ‘maar’ in dit verhaal is dat aan livestreaming weer extra kosten verbonden zijn. En op extra kosten zitten organisatoren nu even niet te wachten.

Terwijl ik dit, zie ik beelden van de volgende demonstraties tegen racisme. Terechte betogingen overigens, hou me te goede. Maar telkenmale met honderden deelnemers (dicht bijeen) en ook met sprekers voor microfoons. Het woord ‘vrijbrief’ was eerder deze week wat ongelukkig gekozen, maar in de wetenschap dat op deze manier gedemonstreerd mag worden kunnen we wellicht toch weer sneller in onze rol als microfonist/speaker/omroeper kruipen. De tijd zal het leren.

Ironman legt 1 miljoen opzij om meer donkere triatleten aan start te krijgen


Over het wereldwijde protest tegen racisme gesproken. Ironman lanceert een Race for Change en doneert 1 miljoen dollar in de strijd tegen racisme. Ironman CEO Andrew Messick sprak de Ironman-liefhebbers in een VR-uitzending toe. ,,Het zijn pijnlijke momenten voor Amerika. We zitten middenin een wereldwijde pandemie, onze economie bereikt een dieptepunt en de dood van George Floyd, Breonna Taylor en Ahmaud Arbery brengt pijnlijk de rassentegenstellingen aan het licht.’’

Messick stelt er tegenover dat Ironman al veertig jaar opereert onder het mantra Anything is Possible. Triathlon is misschien wel de meest inclusieve sport waar mensen van alle leeftijden, kwaliteiten, achtergronden, rassen, religies, nationaliteiten en sexuele geaardheid aan mee kunnen doen. Daar is Andrew trots op. Hij noemt als voorbeelden The Houys, Minda Dentler, Carlos Moleda, David Bailey en Roderick Sewell. Atleten met een fysieke beperking, maar meer dan geaccepteerd in de gewone triathlons. Daarnaast de oprichting in 2015 van Women For Tri.

De CEO wil zich niet met woorden in de maatschappelijke discussie mengen. ,,Ironman is gefocust op actie.’’ Die actie komt er nu met het initiatief Race for Change. Ironman heeft een missie, want er is werk aan de winkel. ,,Het aantal zwarte/donkere triatleten op Ironmans in USA en Canada ligt nog niet op 1 procent. We gaan verenigingen en organisaties stimuleren om zwarte atleten in onze sport te verwelkomen zodat er binnen vijf jaar ook vijf keer zo veel mee gaan doen.’’

Verder komt er een adviescommissie voor Race for change en Ironman trekt 1 miljoen dollar uit voor alle initiatieven, die hier een bijdrage aan kunnen leveren. Messick stelt zich bescheiden op. ,,We staan aan het begin, hebben veel te leren. Laten we goed luisteren en langs alle kanten hulp vragen om de juiste weg te bewandelen. Maar laten we de strijd tegen racisme en onrechtvaardigheid beslist aan gaan en op gelijke voet met mensen van alle kleuren de toekomst in gaan.’’

Het weekend van de dubbele NK’s

Het eerste juniweekend was qua agenda veelbelovend natuurlijk. Liefst twee NK’s stonden op het menu: zaterdag het NK sprint, vandaag het NK Nieuwkoop. Zelf stond de auto al weer in de ‘Amsterdam Nieuw-West’-stand voor de vijftiende editie van de triathlon in en rondom de Sloterplas. Volgend jaar nieuwe kansen op 6 juni – D-Day. En ook in de Krimpenerwaard, Leensterlus, Deurningen, Terneuzen, Waalwijk, Aalten, Ter Apel, Luttenberg en Hengelo stonden geen dranghekken, lagen geen drijflijnen, geen finishboog en derhalve ook geen hoorbare speakers of enthousiaste triathlongeluiden. Om nog maar te zwijgen over de enorme internationale kalender van dit weekend met Leeds, Dnipro, Alpsman, Cairns, Subic Bay, Rapperswill-Jona, Geraardsbergen. Ja zelfs ontsnappen aan het virus via de Escape From Alcatraz is deze zondag onmogelijk.

Precies 1 wedstrijdje gaat door. Op het Britse eiland Guernsey, waar het virus al een dikke maand onder controle is. Maximaal zestig eilandbewoners doen er vandaag mee aan een sprint triathlonnnetjes. Twee startgroepen van dertig met volop voorzorgsmaatregelen. Maar het begin is er: een echte race in de buitenlucht. Zeg nou zelf: daar kan toch geen enkele virtuele wedstrijd tegenop?

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.