De Nigtsevechtse Triple Dutch van Hans Bosman

Triple Dutch Nigtevecht

Hans Bosman, The Last Man Standing uit Nigtevecht, zou dit jaar deelnemen aan acht hele triathlons in 2020: vier Duitse en vier Nederlandse.Vanwege de vele afgelastingen heeft hij het plan opgevat een solotriathlon te volbrengen rondom zijn thuisbasis in zijn woonplaats Nigtevecht.

Eerder hebben wij bericht over zijn eerste solotriathlon die heeft plaatsgevonden op zaterdag 6 juni 2020.
Hieronder volgt een kort verslag van zijn tweede en derde solotriathlon op de zaterdagen 13 juni 2020 en 20 juni 2020, waarmee de niet officiële status Triple Dutch in drie weken is bereikt.

Efficiënt

Wil je de hele triathlon in een goede tijd afleggen zal je gemiddeld 15 uur per week moeten trainen. Voor jezelf en je omgeving een hele opgave. Mijn idee was: als ik nu gewoon drie wedstrijden doe, in drie zaterdagen, kan de factor tijd efficiënter worden benut.

Mens en dier
De route van 3,8 km zwemmen, 180 km fietsen en 42.195 km hardlopen is mij o zo bekend en bij de tweede en derde solotriathlon let ik nog meer op mijn omgeving. Als fietser is het erg oppassen geblazen bij de weg langs Gein-Noord en de Klompweg. Mijn niet al te hoge snelheid is daarbij een voordeel. Oppassen voor wandelaars. De één loopt aan de linkerkant van de weg en de ander aan de andere kant. Ze praten met elkaar. Zouden ze naast elkaar gaan lopen? Een kind klapt het rechterportier van een auto open. Kleine en grote tractoren, al dan niet met hooiwagen, auto’s met aanhanger, auto’s met een paardentrailer. Fietsers met mega fietstassen. Kleine en grote driewielers. Als ik scherp linksaf moet slaan, neem ik de bocht te kort. Oei dat gaat net goed! Wordt nog nageschreeuwd dat ik verkeerd fiets. Lekker terugschreeuwen, goed voor de adrenaline.

Doet me denken aan Yvonne die ook zo heerlijk kan tieren als ze op de fiets eraan komt. Alleen die laatste keer vorig jaar in Almere niet. Op het fietsonderdeel reed ze me tegen het eind voor de allerlaatste keer voorbij en vond ik haar timide op de fiets. Maakte me zorgen over haar positie in de wedstrijd want ze moest winnen. Zou goed komen.

Pas ook op voor dieren. Insektenzwermen waar je door heen moet. Paarden naast elkaar op de weg. Overstekende koeien. Loslopende koeien. Wegschietende ganzen. Wat doet de hond? Wat doet het baasje van de hond? Een poes ligt heerlijk op het asfalt te zonnen en gaat zeker niet weg. Hoogstens even knipperen met zijn poezelige ogen. De poes strekt zich nog eens uit. Gaat de ekster aan de kant? Maakt niet uit die vliegt wel weg maar de duif is niet zo vlot. Om maar niet te spreken over eenden op het asfalt. Zelden zulke mooie domme vogels gezien. Geen peil op te trekken. In het water gaan ze wel harmonisch iets verder zwemmen.

Doping

Bij Long Distance triathlonwedstrijden heb ik altijd maximaal drie smelttabletten bessenparacetemol bij me van Roter, 500 mg. Al dan niet te gebruiken bij het lopen. Met gewone paracetemol heb ik moeite met het innemen ervan en bessenparacetemol is zo weg te zuigen. Het gebruik van deze lichte pijnstillers probeer ik zo lang mogelijk uit te stellen. Vaak gebruik ik ze niet eens. Bij de tweede solotriathlon kwam ik na 30 kilometer lopen niet meer vooruit. Hup bessenparacetemol erin en de loopbeweging kan weer enigszins worden gemaakt.

 

Muziek

Tijdens mijn derde solotriathlon heb ik voor het eerst met airpods gelopen. Mijn dochters hebben afspeellijsten voor me gemaakt. Vette muziek. De SLAM-achtige nummers lopen het lekkerst. Geestverruimend en je komt in een lekker ritme. Na de halve marathon heb ik behoefte aan wat anders. Het lopen valt me zwaar en er moet iets gebeuren. 
De oplossing: klassieke muziek. Smetana en Dvorak komen voorbij, maar vooral Ludovico Einaudi. De nummers Fly, Night en Nightbook draai ik grijs en zorgen voor een mooie vastberaden rust in mijn hoofd. Het nummer Night herhaal ik drie keer en finish met deze klanken.

Water

Aan het eind van een zwaar fietsonderdeel of zwaar looponderdeel kom ik weleens op een punt waarbij ik de bananen, de sportdranken, de zoete gels en de fruitbars als afstotelijk en misselijkmakend ervaar. Dit geschiedt met name bij warm weer. De oplossing: water. Niets anders dan puur, helder water. Het is heerlijk en heilzaam om dan de oerkracht van water te ervaren. Zo ook in mijn derde solotriathlon. Weg met die troep. Er gaat niets boven water!

Finishen in het totale niets

De tweede- en derde solowedstrijd finish ik eveneens in het holst van de nacht, maar nu alleen. Mijn gezin en directe omgeving liggen op mijn verzoek al te knorren. Niemand die op je wacht bij de finishlijn, alleen jezelf. Hoe louterend werkt dat? Nog nooit meegemaakt. Ik vind het een prachtige nieuwe ervaring.
Supergelukkig finish ik de derde wedstrijd ter hoogte van de poort. Ik kus de rechterpoort en kus de linkerpoort. Triple Dutch!

 

Hierbij mijn uitslagen van de drie solotriathlons bestaande uit zwemmen, wisselzone T1, fietsen, wisselzone T2, lopen:

Zaterdag 6 juni 2020: 1:51 T1:16 min 8:09 T2:26 min 6:05
Totaal 16:46 uur

Zaterdag 13 juni 2020: 1:39 T1:17 min 7:39 T2:27 min 6:14
Totaal 16:16 uur

Zaterdag 20 juni 2020: 1:40 T1:17 min 7:28 T2:26 min 5:58
Totaal 15:49 uur

Slot

De tweede en derde solotriathlon zijn me meegevallen voor wat betreft mentale en fysieke belasting. Wel heb ik van mijn gezin te horen gekregen dat ik de laatste drie weken nogal grumpy ben geweest en veel meer heb geslapen. Hoogste tijd om weer in de nieuwe normaalmodus te geraken of gloort er weer een nieuwe uitdaging aan de horizon?

 

Ruud de Haan

Ruud de Haan

De andere helft van het bekendste speakerduo van Nederland, zoekt elke maandag zijn stem terug, beweert zelf ooit aan triatlon gedaan te hebben, hoopt dat er geen beeldmateriaal bovenkomt van die Speedo-periode... ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: