VR-races; Oudenaarde triathlon zit vol; UT Enschede; Alex en Kris; RIP Tony O’Hagan – WTJ 1552

MAANDAG – Jullie hebben inmiddels wel gemerkt dat we met Trikipedia graag terugblikken. We zijn daar niet uniek in trouwens, vrijwel alle sportmedia doet in coronatijd niet anders. Het is ook haast onvermijdelijk als de actualiteit geen boeiende wedstrijdverslagen oplevert.

We zien althans nog geen sportkaternen op maandag vollopen met e-sports. Incidenteel staat er wel eens een verslag, maar zodra de echte sporten terugkeren verdwijnt de virtuele variant weer snel naar de achtergrond. Waarmee niet gezegd dat alle beoefenaars ondermaats presteren, integendeel. De journalistiek in brede zin is de voorbije maanden al best veranderd, dus wie weet specialiseren collega’s zich in de nabije toekomst meer en meer op de e-sports.

Frederik derde in VR Ironman race

Trikipedia volgt de Zwift-, Super League en Ironman VR-races nog wel, zij het dat we niet meer op het puntje van de stoel alle livestreams afstruinen. Anderzijds is er wel een gigantische online community, die dit alternatief omarmt. Ik las iets van bijna 23.000 deelnemers in de meest recente race. Zoveel kun je er never-nooit in een echte wedstrijd kwijt. Afgelopen weekeinde kwam b.v. Frederik van Lierde in actie. Hij werd derde. Andi Boecherer en Matt Russell gingen aan de Hawaii-champ 2013 vooraf.  Skye Moench won de vrouwenrace met zeven minuten voorsprong op Kelsey Withrow en Judith Corachan.

In de weken hieraan voorafgaand waren het in de mixed team achtervolging Andi Boecherer samen met Immogen Simmonds. In de weken daarna volgden Sam Long en Emma Pallant (30/31 mei), Kennett Peterson en Dede Griesbauer (6/7 juni) en Ben Kanute en Nikki Bartlett (13/14 juni) als winnaars.  De Nederlandse inbreng is gering, misschien draagt ook dat bij tot de wat matige interesse van onze kant. Maar als Maya binnenkort weer op de pedalen staat in een Super League of andere virtuele race, dan zijn we er als de kippen bij hoor. Zo zijn we ook weer wel.

België opent in Oudenaarde op 5 juli

Overigens is het ook zo dat langzamerhand onze aandacht weer verschuift naar de echte wedstrijden, want die komen er aan. Weliswaar in aangepaste vormen, maar er valt dit jaar heus nog te genieten van ‘real life duursport’. Zoals eerder gezegd, onze zuiderburen kunnen al heel snel aan de bak.

Over minder dan twee weken al, op 5 juli de Triathlon Vlaanderen in Oudenaarde. Met 200 triatleten trappelend van ongeduld. Wie even bij een trage pc zat, had pech. Het evenement was binnen vijf minuten sold out. Maak nog geen illusies bij een grootse ambiance, het gaat om de sport en de 200 atleten. Dus geen supporters, geen prijsuitreiking of randgebeuren. Een rolling start vanaf 13 uur en na de finish meteen boeltje pakken en huiswaarts.

Mooie Holland-België in Wuustwezel

Een paar weken (8 augustus) later wil Wuustwezel al meer. Organisator Marc Herremans denkt dat een gelijktijdige start kan inclusief stayeren bij het fietsen. Aanvankelijk leek het een tijdrit-triathlon te worden, dat is al aangepast. Geen massa-evenement, dat is wel duidelijk. Maar toch al weer een stapje verder dan Oudenaarde. En met een gegarandeerd topveld uit de Benelux en Ziudafrikaanse Nederlander. We noemen Marten van Riel,Richard Murray, Marco van der Stel, Pieter Heemeryck, Bart Aernouts, Stenn Goetstouwers en – terug van weggeweest – Niek Heldoorn. Het vrouwenveld mag er ook wezen: Rachel Klamer Quinty Schoens nemen het op tegen Belgische cracks als Hanne de Vet, Laura Swannet en Jolien Vermeylen.

22 juni was voor de RIVM-cijfers een gedenkwaardige in die zin dat het sterftecijfer in ons land voor het eerst sinds 9 maart niet verder is opgelopen. Voorzichtig zou je dan durven filosoferen over de terugkeer van wedstrijdjes in Nederland eerder dan 1 september. De geleerden zijn het er nog niet over eens, dus baseren we ons op wat wel doorgaat.

UT Enschede met 480 max

In ons eerder overzicht ontbrak nog de UT-triathlon in Enschede. Half mei nog geen optie, maar uitgesteld tot 27 september hopelijk wel. Over de 35e editie is hard gebrainstormd. Besloten is alleen een supersprint triathlon op de Campus aan te bieden. Dat houdt in 175 meter zwemmen, 12 kilometer fietsen en 3 kilometer lopen. De mini-triathlon is in tijdritvorm om zo drukte bij de start en wisselzones zo veel mogelijk te vermijden. Over wel/geen supporters op de Campus is nog niet gecommuniceerd. De voorinschrijving opent op woensdag 1 juli. Maximaal aantal deelnemers ligt op 480. Dus ook daar: snel inschrijven!

Valpartijen en verwondingen

We sluiten deze WTJ af met een reeks trieste berichten uit de voorbije weken. Niet corona-gerelateerd overigens.

Nee, de pechduivel sloeg een aantal keren stevig toe. Toevalligerwijs bij de twee grootste paratriatleten ter wereld. Het motor-ongeval van Jetze Plat kwam overal al ter sprake (tot de NOS toe), maar zaterdag is ook Alex Zanardi in kritieke toestand met ernstig hoofdletsel naar en ziekenhuis overgebracht. De Italiaanse sportheld kwam tijdens een handbike-race in Pienzo in botsing met een vrachtwagen. De oud-Formule 1 coureur vecht voor zijn leven. Een leven wat toch al gekenmerkt wordt door voor- en tegenspoed. Na een glansrijke carrière in de Formule 1, maakte hij een crash bij het karten. Daarbij raakten zijn benen zo bekneld dat ze moesten worden afgezet. Alex sloeg zich er doorheen, stapte over op handbiken en triathlon en werd ook daarin een Campionissimo. Vier Paralympische titels handbiken, Ironman Hawaii-zeges en een toptijd van 8.26 uur in de Italiaanse Ironman.

 

Hoewel ze elkaar in de triathlons niet vaak tegen komen (in het handbiken des te meer) was Jetze er snel bij om zijn bezorgdheid rondom Alex via social media te betuigen. Onze Olympisch kampioenschap, die zelf goed hersteld van zijn zware hersenschudding, schreef het volgende:

Ik heb uiteindelijk vooral heel veel mazzel en geluk dat ik met kleine en verstandig stapjes weer mag opbouwen. Laten we nu vooral duimen voor een groot sportman én groot persoon Alex Zanardi die gisteren een zeer ernstig ongeluk heeft gehad. Laten we hopen dat hij de mogelijkheid krijgt volledig te herstellen!

We hopen het met jou Jetze. Beterschap gewenst aan jullie beiden. Alex zal het nu nog harder nodig hebben.

Zware pech ook voor de Belg Kris Coddens. Hij kwam bij het mountainbiken in Winterberg zwaar ten val. Daarbij liep Kris gebroken nekwervels en ribben op. Sporten zit er voor de oud crosstriathlonkampioen van Europa even niet in. Wedstrijden al evenmin, maar die stonden uiteraard nog op een laag pitje. Coddens, in 2012 al goed voor zilver op het EK crosstriathlon in Kijkduin, is opgenomen in het ziekenhuis van Duisburg. Naast vele sportieve hoogtepunten ondervond de sportman uit festivalstadje Torhout ook vaak tegenslag. Zo brak hij al eens zijn voet en liep hij de ziekte van Lyme op. Ook Kris, waarmee we vorig jaar nog een plezant weekend Ameland hadden, wensen we alle beterschap van de wereld toe!

RIP Kateryna en Tony

Ronduit tragisch was het overlijden van de Oekraïnse Kateryna Katiuschcheva. Ultraloopser en bezig met een ultramarathon van 67 kilometer, de Odessa Ultra-trail. Bij extreme hitte bezweek Kateryna aan oververhitting. Hoewel haar bijnaam Iron Lady doet vermoeden dat ze ook veel (hele) triathlons gedaan heeft, bleef dat bij een paar kortstondige uitstapjes. Ze was vooral ultraloopster.

Minder bekend in Europa, maar een triathlonlegende in Nieuw-Zeeland. Dat was Tony O’Hagan. Eerder deze maand (op 16 juni om precies te zijn) overleed hij plotsklaps in zijn huis in Auckland. 54 jaar oud slechts. Zijn vrouw Rachael was bij hem. Ze schreef op Facebook: Obviously we are devastated by his loss as my partner, our friend, our Coach and a leader in the triathlon community.

Cameron Brown was een goede vriend van Tony. Samen vochten ze enkele boeiende duels uit. Cameron had er een lange fietsrit op zitten toen media hem benaderde over de dood van zijn vriend. ,,Het bizarre was dat ik tijdens die training voortdurend aan Tony had zitten denken.’’

Vijf keer kampioen van zijn land, drie keer won hij de Port of Tauranga triathlon, een klassieker in Nieuw-Zeeland. Tony finishte als derde in de Ironman van zijn land in 1994 en verbeterde zich vier jaar later nog met een tweede plaats achter Peter Sandvang. Op het WK Olympische afstand in Orlando 1990 behaalde hij brons bij de M20 agegroup. Triatleet was hij sinds 1987. RIP Tony.

 

 

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: